Golden-Buddha-in-Chiang-Saen-c

အိမ္ေစာင့္နတ္ ႏွင့္ ပ႒ာန္း ရြတ္ၿခင္း

အရွင္ဘုရား . . . .
တပည့္ေတာ္က ပ႒ာန္းတရားေတာ္ၾကီးကို သိပ္ၾကည္ညိဳတဲ့အတြက္ အိမ္မွာ ေန႔စဥ္ ရြတ္ဖတ္ပါတယ္ဘုရား။ ဒါေပမယ့္ လူၾကီးတခ်ိဳ႕က “အိမ္မွာ ပ႒ာန္းမရြတ္ေကာင္းဘူး၊ ရြတ္ရင္ အိမ္ေစာင့္နတ္မေနႏိုင္ဘဲ ထြက္ေၿပးတတ္တယ္။ ရြတ္တဲ့လူ ဒုကၡေရာက္တတ္တယ္” လို႔ေၿပာၾကပါတယ္ဘုရား။ အိမ္မွာပ႒ာန္းရြတ္သင့္ ၊မရြတ္သင့္၊ ရြတ္ရင္ ဒုကၡေရာက္၊ မေရာက္ ေၿဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။
(ေမာင္ေဇာ္မ်ိဳးေအာင္၊ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႔နယ္။)

ဒကာေဇာ္မ်ိဳးေအာင္ရဲ႔ေမးခြန္းကို ဖတ္ရေတာ့ ဦးပဥၥင္းနဲ႔ ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ့ ဒကာတစ္ေယာက္ကို ခ်က္ခ်င္း သတိရလိုက္မိပါတယ္။ လူငယ္တစ္ေယာက္ပါပဲ။

အိမ္မွာပ႒ာန္းရြတ္ရင္ ခိုက္တတ္တယ္ဆိုလို႔ သူကေရႊတိဂံုဘုရားေပၚတက္ၿပီးပ႒ာန္းရြတ္တယ္တဲ့။
ေန႔တိုင္းလည္း ဘုရား မတက္ႏိုင္ေတာ့ တစ္ပတ္ တစ္ခါေမြးေန႔ေလာက္ပဲ တက္ၿပီး ရြတ္ၿဖစ္တယ္တဲ့။
တစ္ပတ္မွာတစ္ရက္ပဲ ဘုရားေပၚတက္ၿဖစ္ေတာ့ တစ္ပတ္မွာ တစ္ၾကိမ္ပဲ ပ႒ာန္းရြတ္တဲ့ကုသိုလ္ ရေတာ့တာေပါ့။ ဘုရားေပၚမွာမွ မဟုတ္ဘဲ အိမ္မွာလည္း ပ႒ာန္းရြတ္မယ္ဆိုရင္္ ေန႔စဥ္နဲ႔ အမွ်
ပ႒ာန္းရြတ္တဲ့ ကုသိုလ္တိုးပြားေနမွာ အမွန္ပါပဲ။

အခုေတာ့ အယူအဆအမွားကုိ လက္ခံယံုၾကည္ၿပီး လိုက္နာက်င့္သံုးမိတဲ့ အတြက္ ရသင့္ရထိုက္တဲ့
ကုသိုလ္တရားေတြအမ်ားၾကီး လက္လြတ္ဆံုးရွံဳးခဲ့ရပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ပ႒ာန္းတရားဟာ နတ္ပရိသတ္ေတြအတြက္ အဓိကထားၿပီး ၿမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားခဲ့တာပါ။ ေဟာတာကုိက နတ္ၿပည္မွာေလ။ နတ္ၿပည္မွာ နတ္ပရိသတ္အတြက္ ေဟာထားတဲ့တရားကို နတ္ေတြက မႏွစ္သက္ဘဲရွိပါ့မလား။

သူေတာ္ေကာင္းနတ္မွန္ရင္ ပ႒ာန္းတရားကို ဘယ္သူဘယ္ေနရာမွာ ရြတ္ရြတ္ ႏွစ္သက္ၿမတ္ႏိုးစြာ လာေရာက္ နာယူမွာေသခ်ာပါတယ္။

ပ႒ာန္းရြတ္လို႔ အိမ္ေစာင့္နတ္ မေနႏိုင္ဘဲ ထြက္ေၿပးရတယ္ဆိုတာ သဘာဝ မက်ပါဘူး။
တကယ္ဆို ကိုယ္ရြတ္ေပးလို႔ သူနာရေပတယ္ဆိုၿပီး ကုိယ့္အိမ္ကေတာင္ မခြာႏိုင္ၿဖစ္ေနမွာပါ။
သူနာခ်င္တဲ့ ပ႒ာန္း ရြတ္ေပးတဲ့အတြက္ ကုိယ့္ကို ေက်းဇူးေတြတင္ၿပီး ခါတိုင္းထက္ေတာင္ ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ၾကဦးမွာပါ။

တကယ္လို႔ … ပ႒ာန္းသံၾကားတာနဲ႔ ထြက္ေျပးတဲ့ အိမ္ေစာင့္နတ္ ရွိခဲ့တယ္ဆိုရင္လည္း အဲ့ဒီအိမ္ေစာင့္နတ္ဟာ သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ မရွိတဲ့နတ္၊ သူယုတ္မာနတ္ပဲ ၿဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
အဲ့ဒီလို နတ္မ်ိဳး ကုိယ့္အိမ္မွာ လာေစာင့္ေနလို႔လည္း ကိုယ့္အတြက္ ဘာအက်ိဳးမွရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး။

မေနႏိုင္လို႔ထြက္ေၿပးသြားလည္း ဘမွလြမ္းေနစရာမလိုပါဘူး။ အဲ့ဒီလိုနတ္မ်ိဳး ‘အိမ္ၿပင္’ မွာ ေနလည္း အလကား ‘အိမ္တြင္း’ မွာေနလည္း အလကားပါပဲ။

ပ႒ာန္းတရားအပါအဝင္ အဘိဓမၼာတရားေတာ္ေတြကို တာဝတိ ံသာနတ္ၿပည္မွာ
ၿမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူစဥ္တုနး္က တရားနာပရိသတ္ထဲမွာ “အကၤုရ” ဆိုတဲ့
နတ္သားတစ္ေယာက္လည္း ပါဝင္ခဲ့ပါတယ္။

အကၤုရနတ္သားဟာ တရားပြဲကုိ အေစာဆံုးေရာက္လာၿပီး ေရွ႕ဆံုးကေနရာဦးထားတာပါ။

ၿမတ္စြာဘုရားရဲ႔ လက္ဝဲဘက္ေနရာမွာ အနားကပ္ၿပီး ေနရာဦးထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ထက္ဘုန္းတန္ခိုးၾကီးတဲ့ နတ္ေတြ၊ၿဗဟၼာေတြ ေရာက္လာတိုင္းေရာက္လာတိုင္း ေနာက္ဆုတ္ ေနာက္ဆုတ္ၿပီး ေနရာဖယ္ေပးရတဲ့အတြက္ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္နဲ႔ ဆယ့္ႏွစ္ယူဇနာေဝးတဲ့ ေနရာကပဲ တရားနာခြင့္ရပါေတာ့တယ္။

နတ္ၾကီးလာေတာ့ နတ္ငယ္ေနရာဖယ္ေပးရတာေပါ့။ လူ႔ေလာကမွာလည္း ဒီလိုပါပဲ။
ပြဲလမ္းသဘင္တစ္ခု၊ အခမ္းအနားတစ္ခု က်င္းပၿပီဆိုရင္ ဂုဏ္ၾကီးတဲ့လူ၊မ်က္ႏွာၾကီးတဲ့လူေတြက ေရွ႔ဆံုးကေနရာယူရၿပီး ဂုဏ္ငယ္တဲ့လူ၊ မ်က္ႏွာငယ္တဲ့လူေတြက ေနာက္ဆံုးကေန ေနရာယူရပါတယ္။ ဂုဏ္ငယ္ေလ ေနာက္ေရာက္ေလပါပဲ။

အိမ္မွာပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ ဘုရားမွာပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ ေနရာဌာနတစ္ခုခုမွာ ပုဂိၢဳလ္ တစ္ေယာက္ေယာက္က ပ႒ာန္းတရားရြတ္ပြားၿပီဆိုရင္ ဘုန္းတန္ခိုးၾကီးမားတဲ့ နတ္ေတြ၊ ၿဗဟၼာေတြ တရားနာ ၾကြေရာက္လာၾကပါတယ္။

အိမ္ေစာင့္နတ္အပါအဝင္ နဂိုကရွိႏွင့္ၿပီးသားနတ္ေတြက ဘုန္းတန္ခိုးနည္းပါးတယ္ဆိုရင္ ဘုန္းတန္ခိုးၾကီးမားတဲ့ နတ္ၿဗဟၼာေတြအတြက္ (အကၤုရ နတ္သားလိုပဲ) ေနရာဖယ္ ေနာက္ဆုတ္ေပးရတဲ့ အတြက္ အေဝးေရာက္သြားႏိုင္ပါတယ္။

အကၤုရနတ္သားဟာ အေဝးေရာက္သြားေပမယ့္ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ကုိ စိတ္မဆိုးဘဲ အေဝးကေန
တရားနာယူသလို အေဝးေရာက္သြားတဲ့ အိမ္ေစာင့္နတ္ဟာလည္း ပဌာန္းရြတ္ပြားသူကုိ
စိတ္မဆိုးဘဲ ကိုယ့္ကံကုိယ္နားလည္စြာနဲ႔ အေဝးတစ္ေနရာကေန ပ႒ာန္းတရား နာၾကားေနမွာပါ။

လူပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ နတ္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကုိယ္နဲ႔ထိုက္တန္တဲ့ေနရာကို ကုိယ္ရစၿမဲမဟုတ္လား။ ကုိယ့္ကံက ေပးတဲ့ေနရာမွာ ကုိယ္ေက်နပ္စြာေနရမွာပဲေလ။
ပ႒ာန္းတရားနာၾကားၿပီး ကုိယ့္ထက္ဘုန္းတန္ခိုးၾကီးတဲ့ နတ္ေတြ၊ ၿဗဟၼာေတြ ကုိယ့္ေနရာ ကိုယ္ၿပန္သြားတဲ့အခါ အိမ္ေစာင့္နတ္လည္း အိမ္မွာ ေနၿမဲအတိုင္း ၿပန္ေနခြင့္ ရသြားၿပီေပါ့။
ပ႒ာန္းတန္ခိုးေၾကာင့္သူ႔ရဲ႕ဘံုဗိမာန္ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာေတြေတာင္ နဂိုကထက္ ၾကီးက်ယ္ ခမ္းနားလာမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

ဒါဆိုရင္ ပ႒ာန္းရြတ္လို႔ အိမ္ေစာင့္နတ္မွာ အက်ိဳးမယုတ္တဲ့အတြက္ ပ႒ာန္းရြတ္သူကုိလည္း
အိမ္ေစာင့္နတ္က ဘာမွ ဒုကၡေပးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒုကၡမေပးတဲ့အၿပင္ ေကာင္က်ိဳးခ်မ္းသာအၿဖာၿဖာနဲ႔
ၿပည့္စံုေအာင္ေတာင္ အကူအညီေပးပါလိမ့္ဦးမယ္။ တကယ္လို႔ ကုိယ့္အိမ္ထဲမွာရွိတဲ့ အိမ္တြင္းနတ္ေတြ၊ အိမ္ၿပင္နတ္ေတြက နတ္လို႔နာမည္ခံထားတဲ့ မေကာင္းဆိုးဝါးေတြ၊ အစိမ္းသရဲေတြ၊ ဖုတ္ ၿပိတၱာေတြ၊ နတ္မိစၦာေတြ ၿဖစ္ေနခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ပ႒ာန္းတရားကို နားခါးၿပီး ထြက္ေၿပးခ်င္ေၿပးပါလိမ့္မယ္။

သူယုတ္မာနဲ႔ သူေတာ္ေကာင္းတရား မအပ္စပ္လို႔ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႕စြာ ထြက္ေၿပးသြားၾကတဲ့
‘တရားမၾကိဳက္ နတ္ငမိုက္’ ေတြ ကုိယ့္အိမ္မွာ မရွိေတာ့တာ ပိုေတာင္ ေကာင္းပါေသးတယ္။
ဝမ္းနည္းစရာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဝမ္းသာစရာပါ။

ေဝသာလီၿပည္မွာ ကပ္ေဘးၾကီီးေတြ ဆိုက္ေရာက္ခဲ့စဥ္တုန္းက ၿမတ္စြာဘုရားရွင္နဲ႔
ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ ရတနသုတ္ လွည့္လည္ရြတ္ဆိုၾကေတာ့ ဘုန္းတန္ခိုးၾကီးမားတဲ့ နတ္ၿဗဟၼာေတြ တရားလာနာၾကတဲ့အတြက္ မေကာင္းဆိုးဝါးေတြ၊ နတ္မိစၦာေတြ ၿမိဳ႕တြင္းမွာ မေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ အိုးနင္းခြက္နင္း ထြက္ေၿပးသြားၾကပါတယ္။ ေဝသာလီၿပည္လည္း ကပ္ေဘးၾကီးေတြက လြတ္ေၿမာက္ၿပီး ခ်မ္းသာရာရခဲ့ပါတယ္။

အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ။

Credit:[ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိက(ေရႊပါရမီေတာရ)]