၁၊ ဘ ဝရပ္တည္မႈအတြက္ သင္ရတဲ ႔ပညာ ။

၂၊ ဘဝ ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ သင္ယူရတဲ ႔ပညာ ။

၃၊ ဘဝ လြတ္ေျမာက္မႈအတြက္သင္ယူရတဲ႔ ပညာ ဆိုၿပီးေတာ့သင္ယူရတဲ႔ ပညာရပ္ ေတြကြဲျပား
ပါတယ္။
အသက္ ၅ႏွစ္ကေန ၁၆ႏွစ္( တကၠသိုလ္ဝင္တန္း )ထိကာလဟာ တကယ္က ပညာ သင္
ေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ ပညာ သင္ရမဲ႔အရြယ္လည္းမဟုတ္ပါဘူး။( အထက္ကေျပာခဲ႔တဲ႔ ပညာရပ္
ေတြအတြက္ေျပာတာပါ)။ အဲဒီ ၁-၁၆ ကာလဟာ တကယ့္အသံုးခ်ရမဲ႔ ပညာရပ္ ေတြကို ေလ့လာ
ဆည္းပူးသင္ယူဖို႔ အေျခခံအခ်က္အလက္ေတြကိုစုေဆာင္းရတဲ႔ကာလျဖစ္ပါတယ္။

၅ႏွစ္အရြယ္ (၁တန္း)မွာ ၅ႏွစ္အရြယ္ ကေလးငယ္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သိသင့္သိထိုက္တ႔ဲအရာ
ေတြကိုသင္ေပးဖို႔ပဲလိုပါတယ္။ ကေလးတိုင္းဟာ ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ႔အရြယ္မွာ ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ႔ အတန္း
မွာရွိေနဖို႔လိုပါတယ္။ စာေမးပြဲက်လို႔ အဲဒီအတန္းမွာ ၂ခါျပန္ေနရၿပီဆိုရင္ ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ႔ အရြယ္ နဲ႔
အတန္းမမွ်တေတာ့ပါဘူး။
၆ႏွစ္သားနဲ႔ကိုက္ညီတဲ႔ ၂တန္းမွာရွိေနရမဲ႔အခ်ိန္မွာ ၅ႏွစ္သားေတြကိုသင္
တဲ႔ ၁တန္းမွာရွိေနခဲ႔မယ္ဆိုရင္ အဲဒီ ၆ႏွစ္သား အတြက္ သိသင့္သိထိုက္တဲ႔အရြယ္မွာ သိသင့္သိထိုက္
တာေတြကိုမသိနိဳင္ေတာ့ပါဘူး။ဘဝမွာ ၁ႏွစ္ေနာက္က်က်န္ခဲ႔ပါၿပီ။

အေျခခံ ပညာ ေရးမွာ စာေမးပြဲမလိုပါဘူး။ ပညာရပ္ ေတြကိုေလ့လာသင္ယူတဲ႔အခါမွာ အသင့္ျဖစ္
ေနဖို႔ အသက္အရြယ္နဲ႔လိုက္ေလွ်ာညီေထြျဖစ္မဲ႔ အေျခခံအခ်က္အလက္ေတြကို စနစ္တက်သင္ၾကား
ေပးနိဳင္ဖို႔သာပဓာနျဖစ္ပါတယ္။ ( ဒါက ဦးဇင္းရဲ႕အျမင္ပါ။ )

အသက္ ၁၆ႏွစ္ျပည့္ၿပီးတဲ႔အခါမွာ…ေက်ာင္းသား ဟာ မိမိဝါသနာပါရာပညာရပ္ကို ေလ့လာဆည္းပူး
သင္ယူဖို႔ အေျခခံအခ်က္အလက္ေတြျပည့္စံုၿပီး အသင့္ျဖစ္ေနဖို႔ပဲလိုပါတယ္။ ၁၀တန္းမွာ ဂုဏ္ထူး
မလိုပါဘူး။ ပညာရပ္တစ္ခုကိုေလ့လာသင္ယူဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနဖို႔ေတာ့လိုပါတယ္။ အသင့္ျဖစ္မျဖစ္
ဆိုတာကိုေတာ့ စမ္းသပ္စစ္ေဆးဖို႔လိုပါတယ္။

ဘယ္ပညာရပ္ပဲသင္ယူသင္ယူ အဲဒီပညာရပ္ဟာ အထက္ကေျပာခဲ႔တဲ႔ ပညာရပ္ေတြထဲက
တစ္ခုေတာ့ျဖစ္ရပါမယ္။ တကၠသိုလ္တစ္ခုခုမွာ ၄ႏွစ္ ၅ႏွစ္သင္ယူထားတဲ႔ပညာရပ္ဟာ မိမိဘဝ
ရပ္တည္မႈ၊ မိမိဘဝေအာင္ျမင္မႈ၊ မိမိဘဝလြတ္ေျမာက္မႈအတြက္ အသံုးမဝင္ျဖစ္ေနတယ္ဆိုရင္
ပညာသင္ယူျခင္းဟာ အဓိပၸါယ္မဲ႔သြားတတ္ပါတယ္။ပညာေရးကိုအထင္လည္းေသးသြားတတ္ပါ
တယ္။ေလာေလာဆယ္ ျမန္မာ့ပညာေရးက အဲဒီလိုျဖစ္ေနပါတယ္။

ဦးဇင္း ဘဝနဲ႔ ဥပမာေပးပါမယ္။ ဦးဇင္း တို႔ေခတ္က ၁၀တန္းေအာင္ေတာ့ အေဝးသင္ ၄ႏွစ္ တက္
ရပါတယ္။ ၁ႏွစ္ကို အနီးကပ္သင္တန္း ၁၅ရက္ပို႔ခ်ၿပီး စာေမးပဲြေျဖရပါတယ္။ အေဝးသင္ဆိုေတာ့
ဝိဇၨာတြဲ. သမိုင္းအဓိကယူလိုက္ပါတယ္။ ၁၅ပုဒ္က်က္ ၄ပုဒ္ပါေျဖေအာင္ ၁ႏွစ္ၿပီး။ အဒီလိုနဲ႔ ၄ႏွစ္ၿပီး
ဘြဲ႔ရ။ တတ္မလား မတတ္ဘူးလား စဥ္းစားသာၾကည့္ေပေတာ့။ မတတ္ပဲနဲ႔ဘြဲ႔ရတာဆိုေတာ့ ရွက္
တာနဲ႔ဒီေန႔ထိ ဘြဲ႔မယူရေသးဘူး။ အဲဒီဘြဲ႔နဲ႔အလုပ္လိုက္ရွာတာ လၻက္ရည္ဆိုင္က စားပြဲထိုးေတာင္
မရပါဘူး။ စိုက္ပ်ိဳးေရးသိပၸံ.ပြင့္ျဖဴမွာ တိ.ေမြး.ကု ဒီပလိုမာ ၃ႏွစ္သင္တန္း တက္ပါတယ္။ အဲဒီ
ဒီပလိုမာလက္မွတ္နဲ႔ ဘဝကိုရပ္တည္ခဲ႔ပါတယ္။

ဦးဇင္း ဘဝအတြက္ေတာ့ သမိုင္းဘြဲ႔ဟာ ဘဝ ရပ္တည္မႈ၊ ဘဝေအာင္ျမင္၊ဘဝလြတ္ေျမာက္မႈ
အတြက္ အသံုးမတည့္ခဲ႔ပါဘူး။ အတူဘြဲ႔ရခဲ႔တဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ေတြလည္း တစ္ခ်ိဳ႔က စစ္သားျဖစ္၊
တစ္ခ်ိဳ႕က ကုန္သည္၊ တစ္ခ်ိဳ႕က ေတာင္သူျဖစ္နဲ႔ သူတို႔ရတဲ႔သမိုင္းဘြဲ႔ဟာ နံရံမွာခ်ိတ္ဆြဲလို႔ရတဲ႔
ဓာတ္ပံုတစ္ပံုအဆင့္ထက္မပိုခဲ႔ပါဘူး။

ျမန္မာျပည္ မွာ ဘြဲ႔ရခဲ႔တဲ႔သူေတြရဲ႕ ၇၅%ေလာက္ဟာ မိမိသင္ယူခဲ႔တဲ႔ပညာရပ္နဲ႔ ဘဝရပ္တည္မႈ၊
ဘဝေအာင္ျမင္မႈ၊ ဘဝလြတ္ေျမာက္မႈေတြကိုရွာေဖြေနၾကသူေတြမဟုတ္ၾကပါဘူး။သင္ယူခဲ႔တဲ႔
ပညာရပ္ ကတစ္ျခား လုပ္ေနတဲ႔အလုပ္ကတစ္ျခားဆိုတာကိုေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါက ပညာရပ္
သင္ယူဖို႔ ေရြးခ်ယ္မႈမွားယြင္းျခင္း၊ ပညာ ေရးမူဝါဒအရ ေရြးခ်ယ္မႈမွားယြင္းျခင္းရဲ႕ ရလာဒ္ေတြ
ျဖစ္ပါတယ္။

အမွန္တကယ္က ပညာရပ္ေတြသင္ယူေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဒီပညာရပ္ဟာ…

* မိမိ ဘဝ ရပ္တည္မႈ အတြက္ျဖစ္ရမယ္။
* မိမိ ဘဝ ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ျဖစ္ရမယ္။
* မိမိဘဝ လြတ္ေျမာက္မႈအတြက္ျဖစ္ရမယ္။

သမိုင္းေတြ၊ပထဝီေတြ၊ ဒႆနိက ဘာသာရပ္ေတြကို မသင္ယူရဘူးလို႔မဆိုလိုပါဘူး။ မိမိဝါသနာ
ပါရင္သင္ပါ။ ဒါေပမဲ႔ မိမိန႔ဲ အမ်ားအတြက္ လက္ေတြ႕အသံုးခ်နိဳင္ေအာင္သင္ယူဖို႔ေတာ့လိုပါတယ္။
လက္ေတြ႕အသံုးခ်နိဳင္ေအာင္သင္ယူတတ္ေျမာက္ထားျခင္းမရွိတဲ႔ ဘြဲ႔ရ တစ္ေယာက္အတြက္
မိမိဘဝအတြက္ အဲဒီပညာနဲ႔႐ုန္းကန္ဖို႔ခက္ခဲေနတတ္သလို၊ ေနရာေပးဖို႔ နိဳင္ငံေတာ္မွာလည္း
ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဆင္းရဲတြင္းနက္ေနတဲ႔လက္ရွိနိဳင္ငံေတာ္ရဲ႕လိုအပ္ခ်က္၊
ဘဝရဲ႕လိုအပ္ခ်က္အရ သာမာန္ေလ့လာစူးစမ္းစရာ ပညာရပ္ေတြထက္ မိမိနဲ႔အမ်ားအတြက္
အသံုးတဲ႔မဲ႔ ပညာရပ္ေတြကိုေရြးခ်ယ္သင္ယူသင့္ပါတယ္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ သမိုင္းတို႔ ပထဝီတို႔
စတဲ႔ဘာသာရပ္ေတြဟာ မိမိကိုယ္တိုင္ အားတဲ႔အခ်ိန္တိုင္းမွာ ေလ့လာသင္ယူနိဳင္တဲ႔ဘာသာရပ္
ေတြျဖစ္ပါတယ္။

ဘဝ မွာ ဘယ္လိုပညာရပ္ေတြကိုသင္ယူရမလဲဆိုတာကို မဂၤလသုတ္မွာ ေဟာၾကားထားပါတယ္။

” ဗာဟုသစၥဥၥ = တတ္ေကာင္းတတ္ရာဟူသမွ်ကို ၾကားျမင္သုတရွိပါေစ။
” သိပၸဥၥ = အိုးအိမ္တည္ေထာင္ ဝမ္းစာေရးနဲ႔ အသက္ေမြးဖို႔ အတတ္သင္ေလ။
” ဝိနေယာစ = လူႏွင့္ဆိုင္ရာက်င့္ဝတ္မ်ားကိုေကာင္းစြာသင္ၾကားနားလည္ေစ။
” သုဘာသိတာစ ယာဝါစာ = မွန္ကန္၊ယဥ္ေက်း၊ ခ်ိဳသာေအး ဆိုေရးတတ္ပါေစတဲ႔
အဲဒါေတြဟာ လူ႔ဘဝမွာသင္ၾကားဖို႔အတြက္ေဟာျပထားတဲ႔ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးအမၾသဝါဒေတြျဖစ္ပါ
တယ္။
စကားတစ္လံုးျခင္းရဲ႕အဓိပၸါယ္ကိုေသေသခ်ာခ်ာေလ့လာၾကည့္ပါ။ရွင္းျပဖို႔မလိုေလာက္ပါဘူး။
ဦးဇင္းတို႔ရဟန္းေလာကမွာ ပညာသင္ယူျခင္းဟာ နံပါတ္ ၃ ( ဘဝလြတ္ေျမာက္မႈ )အတြက္သာ
ျဖစ္ရပါမယ္။ ဘ ဝရပ္တည္မႈ၊ ဘဝေအာင္ျမင္မႈ၊အတြက္သင္ယူစရာမလိုအပ္ပါဘူး။ အားမနာတမ္း
ေျပာရရင္ ယခုေခတ္ရဟန္းေတာ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ၁ နဲ႔ ၂ အတြက္သာပညာသင္ယူမႈမ်ား
ေနတာေတြ႕ရပါတယ္။ ဘဝလြတ္ေျမာက္မႈအတြက္ပညာသင္ယူျခင္းဟာ ရွားပါးလာပါတယ္။
နံပါတ္ ၃ သင္ယူမႈသည္သာ ဗုဒၶအလိုက်သင္ယူမႈျဖစ္ပါတယ္။

ဒကာမႀကီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာတဲ႔ ဘဝအတြက္၊ နိဳင္ငံအတြက္ အသံုးတည့္မဲ႔ပညာ
ေတြကို သင္ယူပါဆိုတာ ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ မဆန္႔က်င္တဲ႔၊ကိုက္ညီတဲ႔ စကားျဖစ္ပါတယ္။

” မွန္ကန္စြာ ေရြးခ်ယ္သင္ယူနိဳင္ၾကပါေစ။ ”

Credit : အရွင္ဥတၱမ ( တြင္းမ )