Zawgyi ျဖင့္ဖတ္ရန္

ေက်ာင္း မွာ ဆရာမ ေတြ၊ အိမ္မွာ မိဘေတြမသိေအာင္ သရဲေခၚတဲ့ ဂိမ္းတို႔ ၊ဖ်ာလိပ္နတ္ေခၚတာတို႔ စူးစမ္းခ်င္တဲ့ မိန္းကေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လုပ္ဖူးၾကမွာပါ.. ကြၽန္မ တို႔လည္း စမ္းသပ္ခဲ့ဖူးပါတယ္.. တစ္သက္မွာ မေမ့ႏိုင္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကေလးက ကြၽန္မ တို႔ ကိုးတန္း နွစ္မွာ ျဖစ္ခဲ့တာပါ…
တစ္ေန႔မွာ စုံညီပြဲေတာ္နီးလာလို႔ လူေ႐ြးၾကေတာ့ ကတဲ့အဖြဲ႕ထဲမွာ ကြၽန္မ ပါသြားပါတယ္.. ေ႐ြးလိုက္တာ အားလုံးမိန္းကေလး ေတြခ်ည္းပဲ… ကြၽန္မအပါအဝင္ အားလုံးေပါင္းဆယ့္တစ္ေယာက္… စာမသင္ရဘဲ အကပဲတိုက္ေနေတာ့ ကြၽန္မတို႔လည္း ေပ်ာ္ေနၾကတာေပါ့.. ဒါေပမယ့္ အရမ္းပင္ပန္းပါတယ္.. ကြၽန္မ တို႔ကို အကတိုက္ဖို႔အတြက္ စာမသင္တဲ့ အခန္းတစ္ခန္းေပးထားပါတယ္… တစ္ျဖည္းျဖည္း ဆယ့္တစ္ေယာက္လုံးေပါင္းမိၿပီး ခင္သြားတယ္..
တစ္ရက္ အကတိုက္မယ့္ ဆရာမ က အဝတ္အစား အတြက္ အျပင္သြားတာကို အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး အားလုံး အတန္း ထဲ ျပန္မဝင္ဘဲ တစ္ခုခု ေဆာ့ၾကမယ္လို႔စဥ္းစားရင္း စဥ္းစားရင္းနဲ႔ ေပၚလာတာ သရဲ ေခၚၿပီး ေဆာ့မယ္ ေမးၾကမယ္ေပါ့…
(အဲဒီ ကစားနည္းက အလယ္ ေနရာမွာ ေရသန႔္ဗူး အဖုံးေလးထားၿပီးေခၚရပါတယ္.. ေပ့ါတဲ့အရာေလးဆိုရင္လည္း ပါတယ္.. အဲဒီအဖုံးေလးမွာ သုံးေယာက္ထက္ ပိုလက္ေထာက္ လို႔မရပါဘူး… )

အဲဒါနဲ႔ဘယ္သူေခၚမလဲေပါ့ေနာ္.. ေၾကာက္တတ္တယ့္သူလည္းပါေတာ့ ေသခ်ာေခၚရဲမွရမွာေလ… အဲဒါနဲ႔ေခၚေနတုန္း ေခၚတဲ့အဖုံးေလးကို ထိထားတဲ့လက္က လႊတ္လိုက္ရင္ ဝင္လာမယ့္ သရဲ က စိတ္ဆိုးတတ္တယ္လို႔ၾကားဖူးပါတယ္.. အဲဒါနဲ႔ကြၽန္မရယ္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရယ္ စ ေခၚတယ္…
” ဒီအနီးတဝိုက္မွာ ရွိတဲ့ ပရေလာကသားမ်ား .. ကြၽန္မတို႔နဲ႔ ေဆာ့ခ်င္ရင္ ဒီအဖုံးေလးေ႐ြ႕ၿပီး ေမးတာေလးေတြေျဖေပးပါ.. ”
အဲဒီလို အားလုံး႐ြတ္ၿပီး စ ေခၚတယ္.. ျမန္တယ္.. ႏွစ္မိနစ္ေလာက္ အၾကာမွာပဲ ပုလင္းအဖုံးေလး ေ႐ြ႕လာတယ္… ကိုယ့္လက္က ေတာ့အလိုက္သင့္ေလး လိုက္ေနရတယ္… ပထမဆုံး ဝင္လာတဲ့သရဲက ေယာက်ၤားေလးလား. .မိန္းကေလး သိခ်င္တာနဲ႔..
” အခုကြၽန္မတို႔နဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီးေဆာ့တာ.. ဘယ္သူလဲ.. မိန္းကေလးလား.. ေယာက်ၤားေလးလား.. ” လို႔ေမးလိုက္တယ္..
GIRL အကြက္ကေလးနဲ႔ BOY အကြက္ကေလးေပးထားပါတယ္.. အဲဒီမွာ သူက GIRL ဆိုတဲ့ စာလုံးေလးစီ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေ႐ြ႕သြားပါတယ္… ဒါနဲ႔ဆက္ေမးတယ္… နာမည္ ဘယ္လိုေခၚလဲေမးေတာ့ ခ ေကြး ရယ္ ရ ေကာက္ ရယ္ အဲဒီ စာလုံးႏွစ္လုံးဆီကို ျဖည္းျဖည္းခ်ငး ေ႐ြ႕သြားတယ္… အဲဒါ ” ငါတို႔နဲ႔ ေဆာ့ခ်င္လား.. မေဆာ့ခ်င္ဘူးလား… ” လို႔ေမးေတာ့ NO ကိုသြားတယ္.. ေနာက္ တစ္ေခါက္ ထပ္ေမးေတာ့လည္း NO မွာပဲ ရပ္ေနေတာ့ သူ႔ကိုျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တယ္…
အဲဒါနဲ႔ေနာက္ထပ္တစ္ေယာက္ ထပ္ေခၚမယ္ေပါ့… ခုနကလိုပဲ ျပန္ေခၚတယ္… ဒီတစ္ခါ ဝင္လာတာေတာ္ေတာ္ျမန္တယ္… ေခၚလို႔မွမဆုံးေသးဘူး.. ခ်က္ခ်င္းေရာက္လာတာ.. ၿပီးေတာ့ ခုနကလို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း အဖုံးက မေ႐ြ႕ဘူး… နည္းနည္းျမန္ေနတယ္.. ကြၽန္မတို႔ တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ ၾကည့္ ေတာ့ မ်က္ႏွာေတြ ပ်က္ေနၾကၿပီေလ.. အဲဒါနဲ႔နာမည္ ေမးတယ္.. အဂၤလိပ္စာလုံး J ကိုသြားတယ္… ျမန္ျမန္ပဲ.. အဲဒါနဲ႔ အေျခအေန သိပ္မေကာင္းေတာ့ဘူးေလ.. ” ငါတို႔နဲ႔ေဆာ့ခ်င္ လား..” လို႔ ေမးေတာ့ YES ကိုသြားတယ္.. အမွန္ ကြၽန္မတို႔ေတြက ေၾကာက္ေနၿပီ… NO ကိုသြားေစခ်င္တာ.. အဲဒါ သုံးခါေလာက္ ေမးေတာ့ မထူးေတာ့ဘူး… သူလည္းေဆာ့ခ်င္လို႔ေနမွာေပါ့ ဆိုၿပီး ေမးခ်င္တဲ့ ေမးခြန္းေတြ ဆက္ေမးတယ္…
အခု ဒီ အခန္း ထဲမွာ ဘယ္သူေတြရွိလဲ ေမးေတာ့ GIRL ဆီကိုသြားတယ္.. အဲဒါဆက္ေမးတယ္.. ၿပီးေတာ့ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိလဲဆိုေတာ့ 1 ကိုႏွစ္ခါသြားတယ္… အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေစာေစာက ေၾကာက္တဲ့စိတ္ေတြေပ်ာက္ၿပီး ေပ်ာ္လာတယ္.. ” ေနာင္ႏွစ္ ဆယ္တန္းတက္ရင္ တစ္ႏွစ္တည္းနဲ႔ေအာင္မွာလား.. ဂုဏ္ထူးေတြ ပါမွာလား.. ” အစရွိတဲ့ ေမးခြန္းေတြေလွ်ာက္ေမးတယ္.. ေနာက္ ခဏၾကာေတာ့ ကြၽန္မတို႔ေဆာ့ေနတဲ့စားပြဲကို တစ္ေယာက္ေယာက္က ေခါက္ေနတဲ့အသံထြက္လာတယ္.. တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ၿပီး ဘယ္သူေခါက္တာလဲေပါ့.. ဘယ္သူမွမေခါက္ဘူး လို႔ ေခါင္းခါျပၾကတယ္. ေနာက္ ခဏၾကာေတာ့ ေဘးနားကေန ေလေတြေဝွ႔တိုက္သြားသလိုျဖစ္ၿပီး သုံးေယာက္စလုံး ဆံပင္ေတြပါ လြင့္ကုန္တယ္.. အကုန္လုံးက ေၾကာက္လန႔္ေနၾကၿပီ..
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္မက သတိရၿပီး..
” အားလုံး လက္ကို မဖယ္ၾကနဲ႔ေနာ္.. သူ႔ကို ျပန္မပို႔ရေသးဘူး.. ” လို႔ေျပာတာကို တစ္ေယာက္က လန႔္ၿပီး တင္ထားတဲ့လက္ကို ဖယ္ လိုက္တယ္…က်န္တဲ့သူေတြလည္း မ်က္လုံးေတြျပဴးကုန္ၾကတာေပါ့.. အဲဒါနဲ႔..
” ငါတို႔ ဆက္မေဆာ့ေတာ့ဘူး.. ” လို႔ ေျပာတာကို… No ဆိုတဲ့ စာလုံးနားက ဘယ္မွမေ႐ြ႕ေတာ့ဘူး…က်န္တဲ့သူေတြလည္း ေၾကာက္ေပမယ့္ မေအာ္ရဲဘူး… မိသြားရင္ ႐ုံခန္းေရာက္မွာေလ… အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဖိနပ္ကို ရွပ္တိုက္စီးတဲ့အသံေတြ စၾကားရေတာ့တာပဲ..
အဲဒီေနာက္မွာ ျပတင္းေပါက္ တံခါးေတြက ေလမတိုက္ဘဲ တဝုန္းဝုန္း ပိတ္ကုန္တာ… မွန္တစ္ခ်က္ေတာင္ ခြမ္ ကနဲ ကြဲသြားေသးတယ္…ႀကိတ္ငိုတဲ့သူကလည္း ငိုကုန္ၿပီ.. အဲ့ဒါနဲ႔ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုၿပီး ႏွစ္ေယာက္လုံး အဖုံး ေပၚကေန လက္ကို ဖယ္လိုက္တာ ပုလင္းအဖုံးက စာ႐ြက္ေပၚမွာ သူ႔ဟာသူ ေ႐ြ႕ေနတယ္.. အဲဒါနဲ႔ကြၽန္မလည္း အဲဒီ ပုလင္း အဖုံး ကို စာသင္ခုံေတြ ထပ္ၿပီးစီ ထားတဲ့ ခုံ အထပ္လိုက္ထပ္ထားတဲ့ဘက္ကို ပစ္လိုက္တယ္… ၿပီးေတာ့ စာ႐ြက္ကိုလည္း လုံးေျခၿပီး စုတ္ၿဖဲပစ္လိုက္တယ္…အားလုံးတိတ္ဆိတ္သြားတယ္.. အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္မတို႔အားလုံးက ေၾကာက္လန႔္ၿပီး ဘုရားစာ႐ြတ္မိလိုက္တာ ခုနက ပစ္လိုက္တဲ့ ပုလင္း အဖုံးေရာက္သြားတဲ့ ေနရာက ခုံ အထပ္လိုက္ႀကီးက ဝုန္း ဆိုၿပီး တစ္ခုံမက်န္ အကုန္ျပဳတ္က် တာ တစ္ကယ္ဆို ထြက္ေျပးလို႔ရေနတာကို ဘယ္သူမွမေျပးမိၾကသလို ေျခ ေထာက္ေတြလည္း မေ႐ြ႕ဘူး.. ေနာက္တစ္ခုထူးဆန္းတာက ဒီေလာက္ဆူညံၿပီး ျဖစ္ေနတာကို အခန္းအျပင္က ဘယ္သူမွမၾကားၾကဘူးေလ..
ဆယ့္တစ္ေယာက္လုံး ရသမွ် ဘုရားစာေတြ အကုန္ ေအာ္႐ြတ္က်ေပမယ့္ ခုနကၿပိဳက်တယ့္ ခုံကိုလည္း လူေတြ ေျခ ေထာက္နဲ႔ ဝိုင္းကန္ေနသလို အသံေတြထြက္တာလည္း တိတ္မသြားဘူး.. ၿပီးေတာ့ ေဘးနားမွာ လူေတြ ေျပးၿပီးျဖတ္သြားသလို ေလေတြတဝူးဝူးနဲ႔… ေနာက္ အခန္းထဲမွာ ထြန္းထားတဲ့ မီးပါပ်က္ သြားတယ္… ကြၽန္မတို႔လည္း အားလုံးစုထိုင္ လက္အုပ္ကေလးေတြခ်ီ.. မ်က္စိ ကိုမွိတ္ရင္း (မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ေပါ့.. ) ဘုရားစာ႐ြတ္ေနလိုက္ၾကတာ.. ဆယ့္ငါးမိနစ္ေက်ာ္ေလာက္လည္းၾကာေရာ ဝုန္း ဆို နံရံကိုပစ္ေဆာင့္လိုက္တဲ့ အသံႀကီး ၾကားၿပီး ျပတင္း ေပါက္တံခါးေတြေရာ တံခါးမႀကီးေရာ အကုန္ျပန္ပြင့္သြားတယ္.. ေျခ ေထာက္လည္း လႈတ္လို႔ ရသြားတယ္.. အဲဒါ တံခါးေပါက္ကို အလုအယက္ ေျပးထြက္ၾကတာ အ ေပါက္ဝလဲေရာက္ေရာ အေပါက္ဝမွာ ေယာက်္ားႀကီးတစ္ေယာက္.. တစ္ကိုယ္လုံးမွာ ေသြးေတြနဲ႔.. အက်ီၤ က အျဖဴေရာင္.. အျဖဴေရာင္ဆိုေပမယ့္ ေသြးေတြေပက်ံေနေတာ့ အနီဘက္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေရာက္ေနၿပီ.. ပုဆိုးက အျပာ ေရာင္..
သူက အခန္းေပါက္ဝမွာ ရပ္ေနေတာ့ ဒီမွာလည္းဆက္မေနရဲ အေပါက္ဝမွာလည္း တစ္ေကာင္ဆိုေတာ့ ေၾကာက္အားလန႔္အားနဲ႔ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုၿပီး မ်က္လုံးကိုမွိတ္.. သူ႔ကိုဝင္တိုက္ၿပီး အကုန္ထြက္ေျပးလာတာ… သူ႔ကိုဝင္တိုက္လိုက္တာ ေလဟာနယ္ထဲ ခဏေလးေရာက္သြားသလိုပဲ… အခန္း က ဒုတိယထပ္ မွာဆိုေတာ့ ေအာက္ထပ္ ေျပးဆင္းလာၾကတာ.. ေနာက္က်တဲ့ေျခေထာက္ သစၥာေဖာက္ပဲ ဆိုၿပီး ေျပးဆင္းၾကတာ.. ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္အခန္းထဲျပန္ေရာက္ေတာ့ အသက္မနည္းရႈၿပီး ေခြၽးသီးေခြၽးေပါက္ေတြ က်လို႔.. ေနာက္ရက္ ဆယ့္တစ္ေယာက္လုံးဖ်ားၾကတာ အကလည္းဆက္မတိုက္ႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ..
ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးကကိုးတန္းတုန္းကစူးစမ္းခ်င္စိတ္နဲ႔လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အမွား ေလးတစ္ခုပါပဲရွင္…
ေက်ာင္းနာမည္ေလးကိုေတာ့ ခ်န္လွပ္ထားခဲ့ပါရေစ..
ဒီ ဇာတ္လမ္ ေလးကို ေျပာျပေပးပို႔ေသာ မ Shweyi Phyo Zaw ကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္..

 

Credit: Min Ma Naing

Unicode ဖြင့်ဖတ်ရန်

 

သရဲခေါ်ပြီး ကစားမိတဲ့ 9 တန်းကျေင်းသူလေးရဲ့ဖြစ်ရပ်

ကျောင်းမှာ ဆရာမတွေ၊ အိမ်မှာ မိဘတွေမသိအောင် သရဲခေါ်တဲ့ ဂိမ်းတို့ ၊ဖျာလိပ်နတ်ခေါ်တာတို့ စူးစမ်းချင်တဲ့ မိန်းကလေးတော်တော်များများ လုပ်ဖူးကြမှာပါ.. ကျွန်မတို့လည်း စမ်းသပ်ခဲ့ဖူးပါတယ်.. တစ်သက်မှာ မမေ့နိုင်တဲ့ အဖြစ်အပျက်ကလေးက ကျွန်မတို့ ကိုးတန်းနှစ်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာပါ…
တစ်နေ့မှာ စုံညီပွဲတော်နီးလာလို့ လူရွေးကြတော့ ကတဲ့အဖွဲ့ထဲမှာ ကျွန်မပါသွားပါတယ်.. ရွေးလိုက်တာ အားလုံးမိန်းကလေးတွေချည်းပဲ… ကျွန်မအပါအဝင် အားလုံးပေါင်းဆယ့်တစ်ယောက်… စာမသင်ရဘဲ အကပဲတိုက်နေတော့ ကျွန်မတို့လည်း ပျော်နေကြတာပေါ့.. ဒါပေမယ့် အရမ်းပင်ပန်းပါတယ်.. ကျွန်မတို့ကို အကတိုက်ဖို့အတွက် စာမသင်တဲ့ အခန်းတစ်ခန်းပေးထားပါတယ်… တစ်ဖြည်းဖြည်း ဆယ့်တစ်ယောက်လုံးပေါင်းမိပြီး ခင်သွားတယ်..
တစ်ရက် အကတိုက်မယ့် ဆရာမက အဝတ်အစားအတွက် အပြင်သွားတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အားလုံးအတန်းထဲ ပြန်မဝင်ဘဲ တစ်ခုခု ဆော့ကြမယ်လို့စဉ်းစားရင်း စဉ်းစားရင်းနဲ့ ပေါ်လာတာ သရဲ ခေါ်ပြီး ဆော့မယ် မေးကြမယ်ပေါ့…
(အဲဒီ ကစားနည်းက အလယ် နေရာမှာ ရေသန့်ဗူး အဖုံးလေးထားပြီးခေါ်ရပါတယ်.. ပေ့ါတဲ့အရာလေးဆိုရင်လည်း ပါတယ်.. အဲဒီအဖုံးလေးမှာ သုံးယောက်ထက် ပိုလက်ထောက် လို့မရပါဘူး… )

အဲဒါနဲ့ဘယ်သူခေါ်မလဲပေါ့နော်.. ကြောက်တတ်တယ့်သူလည်းပါတော့ သေချာခေါ်ရဲမှရမှာလေ… အဲဒါနဲ့ခေါ်နေတုန်း ခေါ်တဲ့အဖုံးလေးကို ထိထားတဲ့လက်က လွှတ်လိုက်ရင် ဝင်လာမယ့် သရဲက စိတ်ဆိုးတတ်တယ်လို့ကြားဖူးပါတယ်.. အဲဒါနဲ့ကျွန်မရယ် သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ရယ် စ ခေါ်တယ်…
” ဒီအနီးတဝိုက်မှာ ရှိတဲ့ ပရလောကသားများ .. ကျွန်မတို့နဲ့ ဆော့ချင်ရင် ဒီအဖုံးလေးရွေ့ပြီး မေးတာလေးတွေဖြေပေးပါ.. ”
အဲဒီလို အားလုံးရွတ်ပြီး စ ခေါ်တယ်.. မြန်တယ်.. နှစ်မိနစ်လောက် အကြာမှာပဲ ပုလင်းအဖုံးလေး ရွေ့လာတယ်… ကိုယ့်လက်က တော့အလိုက်သင့်လေး လိုက်နေရတယ်… ပထမဆုံး ဝင်လာတဲ့သရဲက ယောင်္ကျားလေးလား. .မိန်းကလေး သိချင်တာနဲ့..
” အခုကျွန်မတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီးဆော့တာ.. ဘယ်သူလဲ.. မိန်းကလေးလား.. ယောင်္ကျားလေးလား.. ” လို့မေးလိုက်တယ်..
GIRL အကွက်ကလေးနဲ့ BOY အကွက်ကလေးပေးထားပါတယ်.. အဲဒီမှာ သူက GIRL ဆိုတဲ့ စာလုံးလေးစီ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့သွားပါတယ်… ဒါနဲ့ဆက်မေးတယ်… နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲမေးတော့ ခ ကွေး ရယ် ရ ကောက် ရယ် အဲဒီ စာလုံးနှစ်လုံးဆီကို ဖြည်းဖြည်းချငး ရွေ့သွားတယ်… အဲဒါ ” ငါတို့နဲ့ ဆော့ချင်လား.. မဆော့ချင်ဘူးလား… ” လို့မေးတော့ NO ကိုသွားတယ်.. နောက် တစ်ခေါက် ထပ်မေးတော့လည်း NO မှာပဲ ရပ်နေတော့ သူ့ကိုပြန်လွှတ်ပေးလိုက်တယ်…
အဲဒါနဲ့နောက်ထပ်တစ်ယောက် ထပ်ခေါ်မယ်ပေါ့… ခုနကလိုပဲ ပြန်ခေါ်တယ်… ဒီတစ်ခါ ဝင်လာတာတော်တော်မြန်တယ်… ခေါ်လို့မှမဆုံးသေးဘူး.. ချက်ချင်းရောက်လာတာ.. ပြီးတော့ ခုနကလို ဖြည်းဖြည်းချင်း အဖုံးက မရွေ့ဘူး… နည်းနည်းမြန်နေတယ်.. ကျွန်မတို့ တစ်ယောက် မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့် တော့ မျက်နှာတွေ ပျက်နေကြပြီလေ.. အဲဒါနဲ့နာမည် မေးတယ်.. အင်္ဂလိပ်စာလုံး J ကိုသွားတယ်… မြန်မြန်ပဲ.. အဲဒါနဲ့ အခြေအနေ သိပ်မကောင်းတော့ဘူးလေ.. ” ငါတို့နဲ့ဆော့ချင် လား..” လို့ မေးတော့ YES ကိုသွားတယ်.. အမှန် ကျွန်မတို့တွေက ကြောက်နေပြီ… NO ကိုသွားစေချင်တာ.. အဲဒါ သုံးခါလောက် မေးတော့ မထူးတော့ဘူး… သူလည်းဆော့ချင်လို့နေမှာပေါ့ ဆိုပြီး မေးချင်တဲ့ မေးခွန်းတွေ ဆက်မေးတယ်…
အခု ဒီအခန်းထဲမှာ ဘယ်သူတွေရှိလဲ မေးတော့ GIRL ဆီကိုသွားတယ်.. အဲဒါဆက်မေးတယ်.. ပြီးတော့ ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလဲဆိုတော့ 1 ကိုနှစ်ခါသွားတယ်… အဲဒီအချိန်မှာ စောစောက ကြောက်တဲ့စိတ်တွေပျောက်ပြီး ပျော်လာတယ်.. ” နောင်နှစ် ဆယ်တန်းတက်ရင် တစ်နှစ်တည်းနဲ့အောင်မှာလား.. ဂုဏ်ထူးတွေ ပါမှာလား.. ” အစရှိတဲ့ မေးခွန်းတွေလျှောက်မေးတယ်.. နောက် ခဏကြာတော့ ကျွန်မတို့ဆော့နေတဲ့စားပွဲကို တစ်ယောက်ယောက်က ခေါက်နေတဲ့အသံထွက်လာတယ်.. တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး ဘယ်သူခေါက်တာလဲပေါ့.. ဘယ်သူမှမခေါက်ဘူး လို့ ခေါင်းခါပြကြတယ်. နောက် ခဏကြာတော့ ဘေးနားကနေ လေတွေဝှေ့တိုက်သွားသလိုဖြစ်ပြီး သုံးယောက်စလုံး ဆံပင်တွေပါ လွင့်ကုန်တယ်.. အကုန်လုံးက ကြောက်လန့်နေကြပြီ..
အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်မက သတိရပြီး..
” အားလုံး လက်ကို မဖယ်ကြနဲ့နော်.. သူ့ကို ပြန်မပို့ရသေးဘူး.. ” လို့ပြောတာကို တစ်ယောက်က လန့်ပြီး တင်ထားတဲ့လက်ကို ဖယ် လိုက်တယ်…ကျန်တဲ့သူတွေလည်း မျက်လုံးတွေပြူးကုန်ကြတာပေါ့.. အဲဒါနဲ့..
” ငါတို့ ဆက်မဆော့တော့ဘူး.. ” လို့ ပြောတာကို… No ဆိုတဲ့ စာလုံးနားက ဘယ်မှမရွေ့တော့ဘူး…ကျန်တဲ့သူတွေလည်း ကြောက်ပေမယ့် မအော်ရဲဘူး… မိသွားရင် ရုံခန်းရောက်မှာလေ… အဲဒီအချိန်မှာ ဖိနပ်ကို ရှပ်တိုက်စီးတဲ့အသံတွေ စကြားရတော့တာပဲ..
အဲဒီနောက်မှာ ပြတင်းပေါက် တံခါးတွေက လေမတိုက်ဘဲ တဝုန်းဝုန်း ပိတ်ကုန်တာ… မှန်တစ်ချက်တောင် ခွမ် ကနဲ ကွဲသွားသေးတယ်…ကြိတ်ငိုတဲ့သူကလည်း ငိုကုန်ပြီ.. အဲ့ဒါနဲ့ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ဆိုပြီး နှစ်ယောက်လုံး အဖုံးပေါ်ကနေ လက်ကို ဖယ်လိုက်တာ ပုလင်းအဖုံးက စာရွက်ပေါ်မှာ သူ့ဟာသူ ရွေ့နေတယ်.. အဲဒါနဲ့ကျွန်မလည်း အဲဒီပုလင်းအဖုံးကို စာသင်ခုံတွေ ထပ်ပြီးစီ ထားတဲ့ ခုံ အထပ်လိုက်ထပ်ထားတဲ့ဘက်ကို ပစ်လိုက်တယ်… ပြီးတော့ စာရွက်ကိုလည်း လုံးခြေပြီး စုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တယ်…အားလုံးတိတ်ဆိတ်သွားတယ်.. အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်မတို့အားလုံးက ကြောက်လန့်ပြီး ဘုရားစာရွတ်မိလိုက်တာ ခုနက ပစ်လိုက်တဲ့ ပုလင်းအဖုံးရောက်သွားတဲ့ နေရာက ခုံ အထပ်လိုက်ကြီးက ဝုန်း ဆိုပြီး တစ်ခုံမကျန် အကုန်ပြုတ်ကျ တာ တစ်ကယ်ဆို ထွက်ပြေးလို့ရနေတာကို ဘယ်သူမှမပြေးမိကြသလို ခြေ ထောက်တွေလည်း မရွေ့ဘူး.. နောက်တစ်ခုထူးဆန်းတာက ဒီလောက်ဆူညံပြီး ဖြစ်နေတာကို အခန်းအပြင်က ဘယ်သူမှမကြားကြဘူးလေ..
ဆယ့်တစ်ယောက်လုံး ရသမျှ ဘုရားစာတွေ အကုန် အော်ရွတ်ကျပေမယ့် ခုနကပြိုကျတယ့် ခုံကိုလည်း လူတွေ ခြေ ထောက်နဲ့ ဝိုင်းကန်နေသလို အသံတွေထွက်တာလည်း တိတ်မသွားဘူး.. ပြီးတော့ ဘေးနားမှာ လူတွေ ပြေးပြီးဖြတ်သွားသလို လေတွေတဝူးဝူးနဲ့… နောက် အခန်းထဲမှာ ထွန်းထားတဲ့ မီးပါပျက် သွားတယ်… ကျွန်မတို့လည်း အားလုံးစုထိုင် လက်အုပ်ကလေးတွေချီ.. မျက်စိကိုမှိတ်ရင်း (မျက်ရည်တွေနဲ့ပေါ့.. ) ဘုရားစာရွတ်နေလိုက်ကြတာ.. ဆယ့်ငါးမိနစ်ကျော်လောက်လည်းကြာရော ဝုန်း ဆို နံရံကိုပစ်ဆောင့်လိုက်တဲ့ အသံကြီးကြားပြီး ပြတင်း ပေါက်တံခါးတွေရော တံခါးမကြီးရော အကုန်ပြန်ပွင့်သွားတယ်.. ခြေ ထောက်လည်း လှုတ်လို့ ရသွားတယ်.. အဲဒါ တံခါးပေါက်ကို အလုအယက် ပြေးထွက်ကြတာ အ ပေါက်ဝလဲရောက်ရော အပေါက်ဝမှာ ယောကျ်ားကြီးတစ်ယောက်.. တစ်ကိုယ်လုံးမှာ သွေးတွေနဲ့.. အကျီၤ က အဖြူရောင်.. အဖြူရောင်ဆိုပေမယ့် သွေးတွေပေကျံနေတော့ အနီဘက်တောင် တော်တော်ရောက်နေပြီ.. ပုဆိုးက အပြာ ရောင်..
သူက အခန်းပေါက်ဝမှာ ရပ်နေတော့ ဒီမှာလည်းဆက်မနေရဲ အပေါက်ဝမှာလည်း တစ်ကောင်ဆိုတော့ ကြောက်အားလန့်အားနဲ့ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ဆိုပြီး မျက်လုံးကိုမှိတ်.. သူ့ကိုဝင်တိုက်ပြီး အကုန်ထွက်ပြေးလာတာ… သူ့ကိုဝင်တိုက်လိုက်တာ လေဟာနယ်ထဲ ခဏလေးရောက်သွားသလိုပဲ… အခန်းက ဒုတိယထပ်မှာဆိုတော့ အောက်ထပ် ပြေးဆင်းလာကြတာ.. နောက်ကျတဲ့ခြေထောက် သစ္စာဖောက်ပဲ ဆိုပြီး ပြေးဆင်းကြတာ.. ပြီးတော့ ကိုယ့်အခန်းထဲပြန်ရောက်တော့ အသက်မနည်းရှုပြီး ချွေးသီးချွေးပေါက်တွေ ကျလို့.. နောက်ရက် ဆယ့်တစ်ယောက်လုံးဖျားကြတာ အကလည်းဆက်မတိုက်နိုင်တော့ဘူးလေ..
ဒီအဖြစ်အပျက်လေးကကိုးတန်းတုန်းကစူးစမ်းချင်စိတ်နဲ့လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့အမှားလေးတစ်ခုပါပဲရှင်…
ကျောင်းနာမည်လေးကိုတော့ ချန်လှပ်ထားခဲ့ပါရစေ..
ဒီဇာတ်လမ်လေးကို ပြောပြပေးပို့သော မ Shweyi Phyo Zaw ကို အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်..

Credit: Min Ma Naing