Zawgyi ျဖင့္ဖတ္ရန္

 

ဆိုဖာခုံႏွင့္ နံရံေတြကိုအနီေရာင္တို႔ျဖင့္အလွဆင္ကာ နီယြန္မီးမ်ား ထြန္းထားေသာ ေကတီဗီဟု ယူဆရသည့္ အခန္းတစ္ခုတြင္ အမ်ိဳးသားေလးဦး ထိုင္ေနသည္။ သူတို႔ေရွ႕ရွိ စားပြဲေပၚမွာေတာ့ အရက္ပုလင္းႏွင့္ အျမည္းပန္းကန္မ်ားက အျပည့္။ အလယ္တြင္ ထိုင္ေနသူႏွစ္ဦးမွာ လက္ေခ်ာင္းေတြကို ေကာက္ေကြးထားၿပီး စကားေျပာသည့္အခါတြင္လည္း မဲ့႐ြဲ႕ကာ အာေလး၊ လွ်ာေလးျဖင့္ အားယူၿပီး စကားေျပာေနၾကသည္။

 

Photo – ကို႔ယို႔ကားယား ဇာတ္လမ္းေၾကာ္ျငာမွ ဇာတ္ဝင္ခန္းတစ္ခု၏ Screenshot

၎တို႔ႏွစ္ဦးအနက္ တစ္ဦးက ေဘးနားတြင္ ထိုင္ေနသည့္ သူ႔အေဖာ္နားကပ္ၿပီး ”ေစာ္ေလးေယာက္ေခၚေပး”ဟု ဆိုလိုက္သည္။

အေျပာခံရသူက အံ့ၾသသြားသည့္ အမူအရာလုပ္ၿပီး ”အာ…သူ႔ၾကည့္ေတာ့လည္း မစြမ္းမသန္နဲ႔ ဘယ္လိုေတြ ေျပာေနတာလဲ”ဟု ဆိုလိုက္သည္။

ယင္းဇာတ္ဝင္ခန္းသည္ ဒါ႐ိုက္တာျပည္ဟိန္းသီဟမွ ႐ိုက္ကူးၿပီး သ႐ုပ္ေဆာင္ျမင့္ျမတ္ႏွင့္ ေ႐ႊမႈန္ရတီတို႔ အဓိက ပါဝင္႐ိုက္ကူးမည့္ ‘ကို႔ယို႔ကားယား’ ႐ုပ္ရွင္မွ ဇာတ္ဝင္ခန္းတစ္ခန္းျဖစ္သည္။ ပိုလီယိုျဖစ္ေနသည့္ ညီအစ္ကိုႏွစ္ဦးက မိဘႏွစ္ပါးခ်န္ရစ္ခဲ့သည့္ အေမြကို စိတ္ထင္တိုင္း ေသာင္းက်န္းသည့္ ဇာတ္လမ္းျဖစ္ေၾကာင္း အဓိကသ႐ုပ္ေဆာင္ ျမင့္ျမတ္က မီဒီယာအင္တာဗ်ဴးမ်ားတြင္ ေျဖၾကားခဲ့သည္။

အဆိုပါဇာတ္ဝင္ခန္း ပါဝင္သည့္ ဗီဒီယိုအင္တာဗ်ဴးကို ေအာက္တိုဘာ ၂ဝ ရက္က အလင္းတန္းအႏုပညာဂ်ာနယ္၏ လူမႈကြန္ရက္စာမ်က္ႏွာတြင္ လႊင့္တင္ခဲ့သည္။

ထို႔ေနာက္တြင္ မသန္စြမ္းသူမ်ား အပါအဝင္ ၾကည့္ရႈသူ အမ်ားစုက ေဝဖန္ခဲ့ၾကသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ုံး ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမသန္စြမ္းသူမ်ားအသင္းခ်ဳပ္တို႔ ေအာက္တိုဘာ ၂၃ ရက္တြင္ ေတြ႕ဆုံခဲ့ၾကၿပီး ယင္းဇာတ္လမ္းကို ျပဳျပင္ညႇိႏႈိင္း႐ိုက္ကူးရန္ သေဘာတူညီခဲ့ၾကသည္ဟု ျမန္မာႏိုင္ငံ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ုံး ဥကၠ႒ ဦးဇင္ဝိုင္းက မီဒီယာမ်ားကို ရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ့သည္။

ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ႏွင့္ ဗီဒီယိုဇာတ္ကားမ်ားတြင္ မသန္စြမ္းသူမ်ား အပါအဝင္ တခ်ိဳ႕ေသာ ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္မ်ားကို လြဲမွား သ႐ုပ္ေဖာ္မႈမ်ား ရွိေနေသာေၾကာင့္ သက္ဆိုင္ရာနယ္ပယ္မွ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းျပဳေနသူမ်ားအေပၚ ပရိသတ္မ်ားက အထင္အျမင္လြဲမွားမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေစသည္ဟု စိတ္ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ လူ႔အခြင့္ေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားက သုံးသပ္သည္။

ပရိသတ္အေပၚ လႊမ္းမိုးမႈႀကီးသည့္ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ႏွင့္ ဗီဒီယိုဇာတ္လမ္းမ်ားတြင္ ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္ကို လြဲမွားစြာ သ႐ုပ္ေဖာ္ခံရျခင္းအေပၚ အတိုင္ပင္ခံစိတ္က်န္းမာေရးအထူးကု ဆရာဝန္ ေဒါက္တာဉာဏ္ဝင္းေက်ာ္က ယခုလို မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။

”သူတို႔ေတြမွာ သူတို႔သိကၡာနဲ႔ သူတို႔မာနနဲ႔ ရွိတယ္။ ဒါကို ေလွာင္ေျပာင္တာေတြ သြားလုပ္တဲ့အခါက်ေတာ့ သူတို႔စိတ္ထဲမွာ ထိခိုက္ခံစားရတာေတြ ရွိႏိုင္တယ္”

မသန္စြမ္းမ်ားကို မွားယြင္းပုံေဖာ္မႈမ်ား

ျမန္မာႏိုင္ငံမသန္စြမ္းသူမ်ား အသင္းခ်ဳပ္မွ မသန္စြမ္းသူမ်ား ပညာေရးေကာ္မတီအတြင္းေရးမႉး ဦးရဲဝင္းက သူၾကည့္ခဲ့ဖူးသည့္ ေရွးေခတ္ျမန္မာ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားမ်ားတြင္ မသန္စြမ္းဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္ကို ပုံေဖာ္မႈမ်ား ရွိေသာ္လည္း ယခုေခတ္ ျမန္မာဇာတ္လမ္းမ်ားတြင္ ပုံေဖာ္သကဲ့သို႔ ေစာ္ကားသည့္ ပုံေဖာ္မႈမ်ားမဟုတ္ဟု ဆိုသည္။

”အရင္ေခတ္က ျမန္မာဟာသမင္းသားႀကီးေတြလည္း ေခတ္ရဲ႕ အဆီအေငၚမတည့္မႈကို ေဖာ္ထုတ္ဟာသလုပ္တာပဲ။ ဒါေပမဲ့ သီျခားလကၡဏာရွိတဲ့ လူအုပ္စုတစ္စုကို ဦးတည္ဟာသလုပ္တာ ရွားတယ္”ဟုဆိုသည္။

မသန္စြမ္းႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ယခင္က သနားက႐ုဏာ၊ ထုံးတမ္းစဥ္လာ၊ ေလာကတြင္ အရာမဝင္သည့္ သာမန္လူမပီသည့္အျမင္ႏွင့္ ၾကည့္ေလ့ရွိေသာ္လည္း ယေန႔ေခတ္တြင္ မသန္စြမ္းအေရးကို လူ႔အခြင့္အေရး၊ လူမႈတရားမွ်တမႈ ရႈေထာင့္မွၾကည့္ရႈေၾကာင္း ဦးရဲဝင္းက ရွင္းျပသည္။

”မသန္စြမ္းေတြကို ေစာ္ကားတဲ့ ဒီေခတ္ျမန္မာကားေတြကို စိတ္ပ်က္မိတယ္။ ဘာအႏုပညာမွ မပါဘူး”ဟု သူက ဆိုသည္။

လက္ရွိျမန္မာဇာတ္လမ္းအမ်ားစုတြင္ မသန္စြမ္းသူမ်ားကို သ႐ုပ္ေဖာ္ရာတြင္ ဟာသလုပ္စရာ၊ သနားစရာအျဖစ္ ပုံေဖာ္ေလ့ရွိျခင္းက မသန္စြမ္းသူမ်ားကိုေရာ ျပင္ပေလာကကိုပါ သက္ေရာက္မႈမ်ား ျဖစ္ေစသည္ဟု မသန္စြမ္းသူမ်ားက ေဝဖန္သည္။

မသန္စြမ္းသူမ်ားအခြင့္အေရး ဦးေဆာင္လႈပ္ရွားေနသည့္ ျမန္မာ့ေရွ႕ေဆာင္ႏိုင္ငံေရးသိပၸံ၏ အမႈေဆာင္အရာရွိခ်ဳပ္ ဦးေနလင္းစိုးက ”ငါတို႔ကိုလူေတြက ေလွာင္ေျပာင္စရာလို႔ ျမင္ၾကပါလား၊ သနားၾကပါလားလို႔ဆိုတာမ်ိဳး အရမ္းျမင္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ အထူးသျဖင့္ မသန္စြမ္းအမ်ိဳးသမီးေတြက စိတ္အားငယ္မႈေတြ ပိုျဖစ္တယ္။ လူေတာသူေတာတိုးဖို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယုံၾကည္မႈ က်ဆင္းေစတယ္”ဟု ဆိုသည္။

Photo – Hay Man Pyae ျမန္မာႏိုင္ငံ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ုံးႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ မသန္စြမ္းသူမ်ားအသင္းခ်ဳပ္တို႔ ေတြ႕ဆုံညႇိဳႏႈိင္းပြဲ

ထို႔ျပင္ မသန္စြမ္းမႈအမ်ိဳးအစားမ်ား မွားယြင္း သ႐ုပ္ေဆာင္ျခင္း (ဥပမာ – ပိုလီယိုႏွင့္ သူငယ္နာအေၾကာတင္းျခင္းကို လြဲမွားသ႐ုပ္ေဆာင္ျခင္း) မ်ားရွိသကဲ့သို႔ မသန္စြမ္းမႈႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ေခၚေဝၚသည့္ အသုံးအႏႈန္းမ်ားမွာလည္း လြဲမွားမႈမ်ား ရွိေနေၾကာင္း မသန္စြမ္းအဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ေထာက္ျပသည္။

ဥပမာ-အျမင္အာ႐ုံ အားနည္းသည့္ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္ကို ပုံေဖာ္ပါက ေနကာမ်က္မွန္တပ္လိုက္႐ုံ သ႐ုပ္ေဆာင္ျခင္းမ်ိဳး၊ အၾကားအာ႐ုံ အားနည္းသည့္ ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္ကို ပုံေဖာ္ပါက ေတာင္ၾကည့္ေျမာက္ၾကည့္႐ုံ သ႐ုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖင့္ အဆင္မေျပေၾကာင္း မသန္စြမ္းမႈအလိုက္ပုံသဏၭာန္မ်ား ရွိသည့္အတြက္ ေသခ်ာေလ့လာၿပီးမွ သ႐ုပ္ေဆာင္ရန္ မသန္စြမ္းသူမ်ားက အႀကံျပဳသည္။

မသန္စြမ္းသူမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ဟာသပုံေဖာ္ရာတြင္ ေျခေထာက္မ်ား ေကြးေကာက္ျခင္း၊ စကားေျပာသည့္အခါ လႈပ္ယမ္းေနသည့္လက္မ်ား စသျဖင့္ မသန္စြမ္းမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ ကိုယ္ခႏၶာသြင္ျပင္မ်ားကို ဟာသအျဖစ္ ပုံေဖာ္ျခင္းက မသန္စြမ္းသူမ်ားအတြက္ ထိခိုက္နစ္နာေစေၾကာင္း မသန္စြမ္းသူမ်ားက ေထာက္ျပသည္။

လက္ရွိတည္ဆဲဥပေဒမ်ားတြင္ ‘မသန္စြမ္း’ ဟုသာ သုံးႏႈန္းေသာ္လည္း ႐ုပ္ရွင္ဗီဒီယိုဇာတ္လမ္းမ်ားတြင္ ‘မသန္မစြမ္း’ ဟူသည့္ အသုံးအႏႈန္းမ်ားကို သုံးစြဲေနေသးသည္ကို ေတြ႕ရွိရသည္။

မသန္စြမ္းအေရး လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ ေ႐ႊမင္းသားေဖာင္ေဒးရွင္းမွ ကိုဝဏၰေက်ာ္စြာက မသန္စြမ္းမႈအရ ျဖစ္လာသည့္ ပုံသဏၭာန္မ်ားကို အပန္းေျပစရာ၊ ရယ္စရာဟာသတစ္ခုအေနနဲ႔ ပုံေဖာ္မယ္ဆိုရင္ ”ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာဆုံးရႈံးတာေပါ့။ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာ ထိခိုက္နစ္နာေစတယ္” ဟု ေဝဖန္သည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္သုံးဆယ္ဝန္းက်င္ခန႔္က မသန္စြမ္းဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္မ်ားပုံေဖာ္ရာတြင္ စိတ္ပညာဆိုင္ရာ ပညာရွင္မ်ားထံမွ အႀကံဉာဏ္ရယူမႈမ်ားရွိခဲ့ေၾကာင္း အတိုင္ပင္ခံ စိတ္က်န္းမာေရးအထူးကုဆရာဝန္ ေဒါက္တာဉာဏ္ဝင္းေက်ာ္က သူ ဘြဲ႕လြန္တက္ေရာက္စဥ္က အေတြ႕အႀကဳံကို ျပန္ေျပာျပသည္။

”ဒါကေတာ့ မသန္စြမ္းေတြအေပၚမွာေစာ္ကားရာေရာက္တယ္၊ ထိခိုက္ရာေရာက္တယ္။ ညႇိဳးငယ္စရာျဖစ္တဲ့ ျပကြက္မ်ိဳးက မျပသင့္ဘူး။ တျခားနည္းနဲ႔ ျပသင့္တယ္ဆိုတာမ်ိဳး (ဒါ႐ိုက္တာေတြကို) အႀကံေပးရတာရွိတယ္”ဟု ေျပာသည္။

လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ မသန္စြမ္းမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္သြားေသာ ‘ကို႔ယို႔ကားယား’ဇာတ္လမ္းႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ စာနယ္ဇင္းရွင္းလင္းပြဲတြင္ ”ဇာတ္ကား႐ိုက္ကူးေသာ ဒါ႐ိုက္တာျပည္ဟိန္းသီဟႏွင့္ သ႐ုပ္ေဆာင္ျမင့္ျမတ္တို႔ကို သတင္းမီဒီယာမ်ားက ေမးျမန္းရန္ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း ”အင္တာဗ်ဴးမေပးပါ”ဟူ၍သာ ဒါ႐ိုက္တာျပည္ဟိန္းသီဟကအေၾကာင္းျပန္ကာ ခ်က္ခ်င္းျပန္သြားၾကသည္။

ယင္းသတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမတိုင္မီကတည္းက ဒါ႐ိုက္တာျပည္ဟိန္းသီဟကို အင္တာဗ်ဴးရန္ ေမာ္ကြန္းက တယ္လီဖုန္းမွတစ္ဆင့္ ၁၅ ႀကိမ္ခန႔္ ဆက္သြယ္ခဲ့ေသာ္လည္း ဖုန္း ျပန္လည္ေျဖၾကားျခင္း မရွိခဲ့ေပ။

ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ ေ႐ႊေခတ္အလြန္

၁၉၁ဝ တြင္ ႐ိုက္ကူးခဲ့သည့္ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲဝင္ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သည့္ ဦးထြန္းရွိန္၏ ဈာပန မွတ္တမ္း႐ုပ္ရွင္သည္ ပထမဆုံး ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေနာက္ ၁ဝ ႏွစ္အၾကာ ၁၉၂ဝ ေအာက္တိုဘာတြင္ ပထမဆုံးအသံတိတ္႐ုပ္ရွင္ျဖစ္သည့္ ေမတၱာႏွင့္အသူရာကို ႐ုံတင္ျပသခဲ့ေၾကာင္း ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာန၏ ဝက္ဘ္ဆိုက္၊ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္သမိုင္းေၾကာင္းက႑တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ေမတၱာႏွင့္ အသူရာဇာတ္ကားကို စတင္႐ုံတင္သည့္ေန႔ ေအာက္တိုဘာ ၁၃ ရက္ကို ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ေန႔အျဖစ္သတ္မွတ္ ထားသည့္အတြက္ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္သက္တမ္းမွာ ႏွစ္တစ္ရာနီးပါး သက္တမ္းရွိၿပီျဖစ္သည္။

ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ေ႐ႊေခတ္အလြန္ကာလျဖစ္သည့္ စစ္အစိုးရလက္ထက္ ၁၉၈ဝ မွ ၁၉၈၅ ဝန္းက်င္တြင္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ႐ုပ္ရွင္ကား ၃ဝ ခန႔္သာထုတ္လုပ္ႏိုင္သည္အထိ က်ဆင္းသြားသည္။ ထို႔ေနာက္ ၁၉၈၅ ေနာက္ပိုင္းတြင္ေတာ့ ေဈးကြက္လိုအပ္ခ်က္အရ ဗီဒီယိုဇာတ္ကားေဈးကြက္ ေပၚထြက္လာသည္။

စစ္အစိုးရလက္ထက္အတြင္း တင္းက်ပ္သည့္ ဆင္ဆာမူဝါဒေၾကာင့္ ဇာတ္ကားမ်ားတြင္အႏုပညာအရည္အေသြး က်ဆင္းသြားရေၾကာင္း အႏုပညာရွင္မ်ားက ေထာက္ျပသည္။ ထို႔အျပင္ ေငြကုန္ေၾကးက်သက္သာေစရန္ ဇာတ္ၫႊန္းေရးသားျခင္းမွအစ ဇာတ္လမ္း႐ိုက္ကူးခ်ိန္အထိ အဆင့္တိုင္းတြင္ အခ်ိန္နည္းပါးျခင္းကလည္း ႐ုပ္ရွင္အရည္အေသြးက်ဆင္းရေၾကာင္း အႏုပညာရွင္မ်ားက သုံးသပ္သည္။

လက္ရွိတြင္ အမ်ားစုမွာ ႐ုပ္ရွင္ကားႀကီးတစ္ကားလွ်င္ ၁ဝ ရက္၊ ဗီဒီယိုတစ္ကားလွ်င္ ငါးရက္ႏႈန္းျဖင့္ ႐ိုက္ကူးမႈမ်ား ရွိေၾကာင္း ဒါ႐ိုက္တာညီညီထြန္းလြင္က ဆိုသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ အစိုးရလက္ထက္တြင္ ဆင္ဆာမူဝါဒ ေျဖေလွ်ာ့မႈအခ်ိဳ႕ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဇာတ္လမ္းအမ်ားစုမွာ မဲျပာပုဆိုး ဇာတ္လမ္းေက်ာ႐ိုးမ်ား၊ ဖန္တစ္ရာေတေနသည့္ ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္မ်ား၊ ခိုင္မာမႈမရွိသည့္ ဇာတ္လမ္း၊ ဇာတ္အိမ္မ်ားႏွင့္ သဘာဝမက်သည့္ သ႐ုပ္ေဆာင္မႈမ်ား စသည့္ အခ်က္မ်ားက ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ ပရိသတ္ကို စိတ္ပ်က္ေစခဲ့သည္။

႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားတြင္ မသန္စြမ္းသူမ်ားအပါအဝင္ လိင္စိတ္ တိမ္းၫႊတ္မႈကြဲျပားမႈမ်ားအား ဟာသအျဖစ္ သ႐ုပ္ေဖာ္မႈမ်ားမွာ ၂ဝ၁ဝ ဝန္းက်င္ေနာက္ပိုင္းတြင္ အမ်ားအျပားထြက္ေပၚလာေၾကာင္း အႏုပညာရွင္မ်ားႏွင့္ သ႐ုပ္ေဆာင္ခံရသည့္ သက္ဆိုင္ရာ လူမႈအသိုင္းအဝိုင္းမ်ားက ဆိုသည္။

Photo – Thet Oo Mon ဗီဒီယိုထုတ္လုပ္ေရးအမ်ားစုရွိသည့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ၃၆ လမ္း

ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ုံး၊ ဗီဒီယိုအေျခခံအဖြဲ႕ (ဗဟို) ၏ စာရင္းမ်ားအရ တစ္လလွ်င္ ဗီဒီယိုဇာတ္ကား ၅ဝ ဝန္းက်င္ခန႔္ ထြက္ရွိေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

အျခားပေရာ္ဖက္ရွင္မ်ားကိုပါ ထိခိုက္

ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ႏွင့္ ဗီဒီယိုဇာတ္ကားမ်ားတြင္ မသန္စြမ္းသူမ်ားကိုသာ ယင္းသို႔ သ႐ုပ္ေဖာ္ေနျခင္းမဟုတ္ဘဲ ေယာက်ာ္းလ်ာ၊ မိန္းမလ်ာဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္မ်ားကို သ႐ုပ္ေဖာ္ရာတြင္လည္း ေၾကာင္ေၾကာင္က်ားက်ားႏိုင္သည့္ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈမ်ား၊ ခါးေအာက္ပိုင္းစကားလုံးတို႔ကို အၿမဲတေစသုံးစြဲေနသည့္ ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္မ်ားျဖင့္ ေလွာင္ေျပာင္စရာမ်ားအျဖစ္ ပုံေဖာ္ေနျခင္းက ျပင္ပေလာကတြင္ပါသက္ေရာက္မႈရွိေစသည္ဟု LGBT- Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender (လိင္စိတ္တိမ္းၫႊတ္မႈႏွင့္ လိင္ဝိေသသခံယူမႈကြဲျပားသူမ်ား) အသိုင္းအဝိုင္းက ေျပာသည္။

”တစ္ကားလာလည္း အေျခာက္ေတြ လင္တ႐ူးတဲ့ ကားေတြ၊ မရယ္ရတဲ့ဒိုင္ယာေလ့ာခ္ေတြကို အေျခာက္မ ပုံစံမ်ိဳးဝတ္ၿပီး အေျခာက္မေတြ၊ ေဂးေတြရဲ႕ ဗန္းစကားေတြကို ေျပာၿပီးေတာ့ မရယ္ရယ္ရေအာင္ လုပ္ေနၾကတယ္”ဟု မွတ္တမ္း႐ုပ္ရွင္ ဖန္တီးသူ ဦးေဝယံက ေထာက္ျပသည္။

သူတို႔၏ဘဝ႐ုန္းကန္လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို ထည့္သြင္း ပုံေဖာ္ျခင္းမရွိဘဲ ဇာတ္ကားစတင္ခ်ိန္မွ အၿပီးသတ္ခ်ိန္အထိ ဟာသအျဖစ္သာ ေဖာ္ေလ့ရွိျခင္းသည္ လက္ေတြ႕ေလာကႏွင့္ ”အပ္စပ္မႈမရွိ”ဟု သူက ေဝဖန္သည္။

အကယ္ဒမီဆုရွင္ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္က ”မိန္းမလ်ာကာ႐ိုက္တာ(ဇာတ္ေကာင္)ဆိုရင္ ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္ေတြကို ေျပာမယ္။ ရယ္သလိုေမာသလိုနဲ႔ သူကိုယ္တိုင္က သူ႔တန္ဖိုးကို မသိေတာ့တဲ့ ဉာဏ္ရည္ နည္းနည္းနိမ့္ေနတဲ့သူ ပုံစံမ်ိဳးေတြ ပုံေဖာ္တာဟာ ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္ကို ႏွိမ့္ခ်ရာေရာက္တယ္”ဟု ေဝဖန္သည္။

ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္သည္ ၁၉၇ဝ မွစတင္ကာ ႐ုပ္ရွင္ကားေပါင္း ၂ဝဝ ေက်ာ္တြင္ ပါဝင္သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ၁၉၇၇ တြင္ ‘မိန္းကေလးရွင္ရဲ႕ ဆႏၵ’႐ုပ္ရွင္ျဖင့္ အကယ္ဒမီရရွိခဲ့သည္။ လက္ရွိတြင္ PEN Myanamar အဖြဲ႕ႏွင့္ပူးေပါင္းၿပီး ဇာတ္ၫႊန္း ေရးသားျခင္း သင္တန္းကို ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္မွစတင္ကာ ဖြင့္လွစ္ပို႔ခ်ေပးေနသူျဖစ္သည္။

”ရယ္စရာဟာ သူ႔အေျပာနဲ႔သူ လုပ္လို႔ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေခတ္ကေတာ့ ရယ္စရာကို ညစ္ပတ္တာေတြေျပာမွ ရယ္စရာလို႔ ထင္လားမသိဘူး”ဟု သူက ေျပာသည္။

သ႐ုပ္ေဆာင္ ေဗလုဝကလည္း ဇာတ္လမ္း၊ ဇာတ္ဝင္ခန္းႏွင့္ လိုက္ဖက္မႈမရွိဘဲ ဟာသျဖစ္ေစရန္ အတင္းထည့္သြင္း ႐ိုက္ကူးထားသည့္ မိန္းမလ်ာဇာတ္႐ုပ္မ်ားသည္ ”ဇာတ္လမ္းအတြက္ အက်ိဳးမျပဳသလို လူထုအတြက္လည္းအက်ိဳးမျပဳ” ဟုေဝဖန္သည္။

LGBT မ်ားအား ဇာတ္လမ္းအမ်ားစုတြင္ ဟာသအျဖစ္သာ ပုံေဖာ္ျခင္းသည္ သြယ္ဝိုက္ေသာနည္းျဖင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု LGBT အေရးေဆာင္႐ြက္ေနသူမ်ားက ေထာက္ျပသည္။

လူ႔အခြင့္အေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသည့္ ညီမွ်ျခင္းျမန္မာအဖြဲ႕မွ ဒါ႐ိုက္တာဦးေအာင္မ်ိဳးမင္းကလည္း ဇာတ္ေကာင္မ်ားကို မွားယြင္းစြာ ပုံေဖာ္ျခင္းသည္ အႏုပညာကို လြဲမွားစြာ အသုံးခ်ၿပီး မွားယြင္းသည့္ အျမင္မ်ားကို ဖန္တီးရာေရာက္ေၾကာင္း ဆိုသည္။

”ဒါဟာ မွားယြင္းတဲ့အစြဲတစ္ခုကို အႏုပညာနည္းနဲ႔ ႐ိုက္သြင္းလိုက္တာ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္”ဟု သူက ဆိုသည္။

မိန္းမလ်ာဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္ျဖင့္ ဇာတ္လမ္းအမ်ားစုတြင္ သ႐ုပ္ေဆာင္ဖူးသည့္ ဒိန္းေဒါင္ကေတာ့ မိန္းမလ်ာဇာတ္႐ုပ္ျဖင့္ ႐ိုက္ကူးခဲ့သည့္ကားမ်ားအနက္ ႏွိမ္ခ်လိုသည့္သေဘာျဖင့္ ႐ိုက္ကူးခဲ့ျခင္းမရွိဟု တုံ႔ျပန္သည္။

”ဒါေပမဲ့ သူတို႔ကို ႏွိမ္ခ်တာေတြလို႔ ထင္ေယာင္ထင္မွားရွိလိမ့္မယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႐ိုက္ခဲ့တဲ့အေျခာက္ကားေတြဆိုရင္ သူတို႔ကိုႏွိမ္ခ်တဲ့ကား တစ္ကားမွမရွိဘူး”ဟု ဆိုသည္။

ထို႔အျပင္ ေယာက်္ားလ်ာ(ေယာက်္ားစိတ္ တိမ္းၫႊတ္ေနသည့္အမ်ိဳးသမီးမ်ား) ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္အမ်ားစုကို ပုံေဖာ္ရာတြင္ ကြမ္းတပ်စ္ပ်စ္ႏွင့္ ဖ႐ိုဖရဲႏိုင္သည့္ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈမ်ားျဖင့္ ပုံေဖာ္ေလ့ရွိသည္။

ေယာက်္ားလ်ာဇာတ္ေကာင္အမ်ားစုမွာ ေနာက္ဆုံးတြင္ ဆန႔္က်င္ဘက္လိင္ႏွင့္ ထိေတြ႕ၿပီး အမ်ိဳးသမီးအျဖစ္ ျပန္လည္ ေျပာင္းလဲသြားေၾကာင္းကို ပုံေဖာ္ေလ့ရွိသည္။ ယင္းကဲ့သို႔ ပုံေဖာ္မႈမ်ားမွာ လက္ေတြ႕ႏွင့္ မ်ားစြာကြာျခားမႈမ်ား ရွိေၾကာင္း ေယာက်္ားလ်ာမ်ားက ဆိုသည္။

အသက္ ၂၄ ႏွစ္အ႐ြယ္ Lesbian တစ္ဦးျဖစ္သည့္ မခိုင္ဇာေအာင္က ”အဲဒီလိုမ်ိဳး သူတို႔ပုံေဖာ္တာေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို အရွက္ရေစတယ္။ ကိုယ္ေတြကိုေလွာင္စရာ ေျပာင္စရာလို႔ ေသတဲ့အထိ ျမင္သြားမွာပဲ”ဟု ဖြင့္ဟသည္။

ဦးေအာင္မ်ိဳးမင္းက လိင္စိတ္ကြဲျပားသူမ်ားတြင္ ဘဝကို အရႈံးမေပးသူမ်ား၊ အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနသူမ်ား အမ်ားအျပား ရွိေသာ္လည္း ဇာတ္လမ္းမ်ားတြင္ ယင္းဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္မ်ိဳးကို သ႐ုပ္ေဖာ္တင္ျပေလ့မရွိဟု ဆိုသည္။

လိင္စိတ္ကြဲျပားသူမ်ားကို ေလွာင္ေျပာင္စရာဇာတ္႐ုပ္မ်ားအျဖစ္ ထပ္တလဲလဲ ႐ိုက္ကူးေနျခင္းက ”ဒီလိုလူေတြရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို မေလးစားရာေရာက္သလို အရမ္းအႏၲရာယ္ႀကီးတဲ့ လြဲမွားတဲ့ ပုံစံခြက္ထဲ ျပည္သူေတြကို ႐ိုက္သြင္းထည့္ခံရတာပါပဲ” ဟု သူက ေဝဖန္သည္။

ထို႔ျပင္ ျမန္မာဇာတ္ကားအမ်ားစုတြင္ ေက်းလက္ေနျပည္သူမ်ားကို ပုံေဖာ္ရာတြင္ ဗိုလ္႐ူး႐ူးေနသည့္ သူႀကီးသားမ်ား၊ က်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ဟစ္ရန္ျဖစ္ေနသူမ်ား၊ ထန္းေတာထဲမွာသာ အခ်ိန္ကုန္ေနၾကသူမ်ား၊ တုတ္တစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ ပတ္ၿပီး မူးယစ္ရမ္းကားေနသူမ်ားအျဖစ္ ပုံေဖာ္ေလ့ရွိသည္။ ယင္းကဲ့သို႔ ပုံေဖာ္မႈမ်ိဳးသည္ ပရိသတ္ကို အဆိပ္ခတ္သကဲ့သို႔ျဖစ္ေနေၾကာင္း ဇာတ္ၫႊန္းေရးသူ မပြင့္သစ္ခ်ိဳက ေထာက္ျပသည္။

”ဒီလိုပုံေဖာ္တာက ကိုယ့္ျပည္တြင္းတင္မကဘူး။ ျပည္ပမွာပါ ပုံရိပ္က က်ဆင္းေစတယ္။ ႐ြာေတြမွာ အဲ့ဒီထက္ပိုၿပီးေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈကို ျပတာေတြ၊ ေက်း႐ြာသူေက်း႐ြာသားေတြရဲ႕ဓေလ့ေတြက ျပလို႔ကို မကုန္ႏိုင္ပါဘူး”ဟု သူက ေျပာသည္။

တရားလႊတ္ေတာ္ေရွ႕ေန ဦးသန္းေဇာ္ေအာင္ကလည္း ဗီဒီယို၊ ႐ုပ္ရွင္အမ်ားစုတြင္ ပုံေဖာ္သည့္ ေရွ႕ေနဇာတ္ေကာင္ စ႐ိုက္အား ပုံေဖာ္ရာတြင္ ပရိသတ္အထင္အျမင္လြဲမွားေစႏိုင္သည့္ ပုံေဖာ္မႈမ်ား ရွိေနေၾကာင္း ေျပာသည္။

အမႈသည္ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံစဥ္ ေပါက္ကရမ်ားေျပာဆိုျခင္း၊ အမႈသည္၏လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ကို အျခားသူတစ္ဦးထံ ေျပာျပျခင္း စသည့္ က်င့္ဝတ္မ်ားကို ေပါေတာေတာ ေလွာင္ေျပာင္သ႐ုပ္ေဆာင္မႈမ်ားက ေရွ႕ေနမ်ား၏ ဂုဏ္သိကၡာကို ထိခိုက္ေစေၾကာင္း သူကဆိုသည္။

”ေရွ႕ေနတိုက္ပုံဝတ္ၿပီး ဟာသလုပ္တယ္။ ခပ္ေပါေပါ စကားေတြ ေျပာတယ္။ ၾကည့္တဲ့ပရိသတ္က ဟာ.. ေရွ႕ေနေတြဆိုတာ အလကားပါ၊ ေသာက္ေပါေတြ၊ ခပ္ေပါေပါေကာင္ေတြလို႔ျမင္သြားတာေပါ့”ဟု သူက ေျပာသည္။

ထို႔ျပင္ ပုဒ္မမ်ား လြဲမွားေနျခင္း၊ ဥပေဒေၾကာင္းဆိုင္ရာ အခ်က္မ်ား မွားယြင္းတင္ျပမႈမ်ားကို ေတြ႕ရေလ့ရွိေၾကာင္း သူကေျပာသည္။ ဥပေဒေၾကာင္းဆိုင္ရာမ်ား ထည့္သြင္း႐ိုက္ကူးမည္ ဆိုပါက ဇာတ္ကားမ႐ိုက္ခင္ သက္ဆိုင္သည့္ အခ်က္အလက္မ်ားကို ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ေလ့လာရန္ လိုေၾကာင္း သူက ေထာက္ျပသည္။

မသန္စြမ္းတစ္ဦးျဖစ္သည့္ ဦးရဲဝင္းက အႏုပညာဖန္တီးသူမ်ားအေနျဖင့္ မသန္စြမ္းသူမ်ား၊ ေရာဂါသည္မ်ား၊ ကေလးသူငယ္မ်ား စသည့္ အားနည္းသည့္ အုပ္စုမ်ားကို မေလွာင္ေျပာင္မိေစရန္ က်င့္ဝတ္ေစာင့္ထိန္းရန္ လိုေၾကာင္း အႀကံျပဳသည္။

READ  ကိုယ္လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ၿပီးမွ နားလည္မႈ ဆုိတဲ႕စကားသံုးတာမ်ဳိးေတာ႕ ကြၽန္ေတာ္ လက္မခံဘူး ~ ဒါ႐ိုက္တာ ဝိုင္း

လက္ရွိတြင္ လြတ္လပ္စြာ ဖန္တီးထုတ္လုပ္ခြင့္ရရွိလာသည့္အတြက္ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းမ်ား ဖန္တီးရာတြင္ ေဖ်ာ္ေျဖေရးသာမက အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကိုပါ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရန္ လိုသည္ဟု စိတ္ပညာရွင္မ်ားက အႀကံျပဳသည္။

အခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံမ်ားမွာကဲ့သို႔ပင္ ဇာတ္လမ္းမ်ားကို အသက္အ႐ြယ္အလိုက္ ၾကည့္ရႈႏိုင္သည့္ အဆင့္သတ္မွတ္ခ်က္ ျပဳလုပ္သင့္ေၾကာင္း ေဒါက္တာဉာဏ္ဝင္းေက်ာ္က ယခုလိုအႀကံျပဳသည္။

”ဒါကေတာ့ ကေလးငယ္ေတြ ၾကည့္သင့္တဲ့ ကား၊ ဒါကေတာ့ လူလတ္ပိုင္းေတြ ၾကည့္သင့္တဲ့ ကား။ ဒါကေတာ့ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ အသားေပးပါတဲ့အတြက္ အသက္ႀကီးတဲ့သူေတြပဲ ၾကည့္သင့္တယ္ ဆိုတဲ့ကား စသျဖင့္ ကားကို အတန္းအစားခြဲတာမ်ိဳးေတြ ရွိသင့္တယ္”

ဘယ္သူေတြကို ဘာေတြ ထိခိုက္ေစလဲ

႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားမ်ား၏ လႊမ္းမိုးႏိုင္မႈသည္ ကိုယ္ပိုင္ဆုံးျဖတ္ႏိုင္မႈ အေတြ႕အႀကဳံနည္းပါးသည့္ လူငယ္မ်ားတြင္ သက္ေရာက္မႈပိုမ်ားေစေၾကာင္း စိတ္ပညာရွင္ ေဒါက္တာခင္ျမင့္က ေထာက္ျပသည္။

သ႐ုပ္ေဆာင္ျမင့္ျမတ္၏ ဂ်င္းေကာင္ဇာတ္လမ္းဆိုလွ်င္ လူမႈကြန္ရက္မွတစ္ဆင့္ ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားကာ လူငယ္မ်ား ပါးစပ္ဖ်ားတြင္ ဇာတ္ေကာင္၏ ေလသံမ်ိဳးျဖင့္ ေနာက္ေျပာင္ေျပာဆိုမႈမ်ားကိုပင္ အခ်ိန္တိုတြင္း ေတြ႕လာရသည္။

႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားမ်ား၊ ဇာတ္လမ္းထဲမွ သ႐ုပ္ေဆာင္မ်ား၏ စကားလုံး၊ အမူအရာမ်ား၊ သတင္းစကားမ်ားသည္ သက္ဆိုင္ရာလူ႔အဖြဲ႕အစည္း၏ ၾကန္အင္လကၡဏာကို ကိုယ္စားျပဳေနေၾကာင္း၊ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းမ်ားသည္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းအေပၚ အထူးသျဖင့္လူငယ္မ်ားအေပၚတြင္ ၾသဇာႀကီးမားသည့္အတြက္ ႐ုပ္ရွင္ေလာကသားမ်ား၏ တာဝန္မွာအေရးႀကီးေၾကာင္းကို ႏိုင္ငံေတာ္၏အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ယခုႏွစ္ မတ္တြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ထူးခြၽန္ဆုခ်ီးျမႇင့္ပြဲသို႔ ေပးပို႔သည့္ သဝဏ္လႊာတြင္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပခဲ့သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္တြင္ ဒီမိုကေရစီစနစ္သို႔ေျပာင္းလဲေနခ်ိန္တြင္ လူထုအားခြဲျခားမႈ၊ အမုန္းတရားမ်ား ကင္းေဝးေစသည့္ စိတ္ဓာတ္ေတာ္လွန္ေရးတစ္ရပ္ေအာင္ျမင္ေစရန္ အႏုပညာရွင္မ်ားမွ ပါဝင္ကူညီရန္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တိုက္တြန္းခဲ့သည္။

ဇာတ္ၫႊန္းေရးသူ မပြင့္သစ္ခ်ိဳက ျမန္မာ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားမ်ားတြင္ ထပ္တလဲလဲျဖစ္ေနသည့္ ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္မ်ားမွ ႐ုန္းထြက္ၿပီး ဇာတ္ၫႊန္းေရးသူမ်ားအေနျဖင့္ ကမာၻၾကည့္ ၾကည့္ျမင္ရန္ လိုသည္ဟု အႀကံျပဳသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အိမ္နီးခ်င္းျဖစ္သည့္ အိႏၵိယဇာတ္ကားမ်ားဆိုလွ်င္ ကမာၻပတ္ေနၿပီျဖစ္ၿပီး ေဘာလိဝုဒ္အျဖစ္ ႏိုင္ငံတကာတြင္ လူသိမ်ားေနၿပီျဖစ္သည္။ ေဘာလိဝုဒ္ဇာတ္ကားတစ္ခု ျဖစ္သည့္ My name is Khan ဆိုလွ်င္ ႏိုင္ငံတကာပရိသတ္ အခိုင္အမာရရွိခဲ့သည့္ ဇာတ္လမ္းျဖစ္သည္။

၁၉၈ဝ တြင္ ဒီမိုကေရစီအေျပာင္းအလဲ စတင္ခဲ့သည့္ အာရွႏိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္သည့္ ေတာင္ကိုရီးယား၏ ႐ုပ္သံဇာတ္လမ္းတြဲမ်ားဆိုလွ်င္ အာရွမွာေရာ ကာၻတြင္ပါ ေဈးကြက္အခိုင္အမာ ရရွိေနၿပီျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ဇာတ္လမ္းအမ်ားစုမွာ အပစ္အခတ္ အၾကမ္းအတမ္းမ်ားႏွင့္ ကြန္ပ်ဴတာဖန္တီးမႈမ်ား ေထြေထြထူးထူး ျပဳလုပ္စရာ မလိုဘဲ ဇာတ္လမ္းဇာတ္အိမ္ခိုင္မာသည့္ လူမႈေရးဇာတ္ၫႊန္းမ်ားကို အေျခခံထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

Photo – Thet Oo Mon ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္က ႐ုပ္ရွင္႐ုံတစ္႐ုံ

ကိုရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲမ်ား၏ လႊမ္းမိုးမႈေၾကာင့္ ကိုရီးယားဖက္ရွင္မ်ား၊ အစားအေသာက္မ်ားႏွင့္ လူေနထိုင္မႈမ်ားပါ ျပည္တြင္းတြင္ လိုက္လံတုပလာၾကၿပီး ကိုရီးယားမွ နာမည္ေက်ာ္ၾကားသည့္ သ႐ုပ္ေဆာင္မ်ား၊ အဆိုေတာ္မ်ားကို အားေပးသည့္ လူမႈကြန္ရက္စာမ်က္ႏွာမ်ားပါ ေခတ္စားလာၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ဘယ္သူ႔မွာ တာဝန္ရွိလဲ

ဇာတ္ကားတစ္ကားအတြက္ ဇာတ္ၫႊန္းသည္ အေျခခံျဖစ္သည့္အတြက္ ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္မ်ားကို ပုံေဖာ္ရန္ တာဝန္ အရွိဆုံးသူမွာ ဇာတ္ၫႊန္းေရးသူျဖစ္ေၾကာင္း ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္က ေထာက္ျပသည္။

မိန္းမလ်ာဇာတ္ေကာင္အေရအတြက္ အမ်ားအျပား ႐ိုက္ကူးခဲ့ဖူးသည့္ သ႐ုပ္ေဆာင္ဒိန္းေဒါင္ကလည္း ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္မ်ား ပုံေဖာ္မႈတြင္ ဇာတ္လမ္းဖန္တီးသည့္ ဇာတ္ၫႊန္း ႏွင့္ဒါ႐ိုက္တာတြင္ တာဝန္ရွိေၾကာင္း ဆိုသည္။

”ဘယ္သ႐ုပ္ေဆာင္ျဖစ္ျဖစ္ ဇာတ္ၫႊန္းအျပည့္အစုံ Detail အတိအက် ဘယ္တုန္းကမွ မရဖူးပါဘူး။ ဒီဆင္းန္ (ျပကြက္)မွာ ဘယ္သူက ဘာလုပ္တယ္၊ ဘယ္ႏွခန္းပါတယ္ ဆိုတာေလာက္ပဲ ကြၽန္ေတာ္တို႔က သိရတာ။ ေတာ္ကီတို႔၊ အျပည့္အစုံက ႐ိုက္ကြင္းေပၚေရာက္မွ ဒါ႐ိုက္တာလက္ထဲမွာပဲရွိတာ”ဟု သူက ဆိုသည္။

ယခင္က ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းမ်ားတြင္ ဇာတ္ၫႊန္းေရးသားရာတြင္ ႏွစ္ႏွင့္ခ်ီၿပီး အခ်ိန္ယူေလ့ရွိေၾကာင္း ႐ုပ္ရွင္ဖန္တီးသူမ်ားက ဆိုသည္။

ဒါ႐ိုက္တာညီညီထြန္းလြင္က ”ဇာတ္ၫႊန္းက အသက္ပဲ။ ဇာတ္ၫႊန္းေရးတာက ႐ိုက္တာထက္ ပိုၾကာတယ္။ ဇာတ္ကားေကာင္းတစ္ကား ျဖစ္ဖို႔အတြက္ အခ်ိန္ယူေရးရတာ”ဟု ဆိုသည္။

လက္ရွိတြင္ေတာ့ ဇာတ္ၫႊန္းအတြက္ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ သိပ္ရေလ့မရွိဟု ဇာတ္ၫႊန္းေရးသူ ကိုဆဲဗင္းေဒးက ဆိုသည္။ ကိုဆဲဗင္းေဒးသည္ ၂ဝဝ၇ မွစတင္ကာ ဇာတ္ၫႊန္းေရးသားခဲ့ၿပီး ႐ုပ္ရွင္၊ ဗီဒီယိုဇာတ္ကား ၄ဝ ခန႔္ ဇာတ္ၫႊန္းေရးသားခဲ့သူျဖစ္သည္။ သူ႔အေနျဖင့္ ဇာတ္လမ္းအခန္းစဥ္ကို အဓိကထား ျပင္ဆင္ေလ့ရွိၿပီး ဇာတ္ၫႊန္းအမ်ားစုကို ႐ိုက္ကြင္းေပၚ ေရာက္မွ ေရးသားေလ့ရွိေၾကာင္း သူက ေျပာသည္။

”႐ိုက္ကြင္းေပၚေရာက္မွ ေရးတာမေကာင္းဘူး။ ဝန္ခံတယ။္ အဲဒါ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ညံ့ဖ်င္းမႈ၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အခ်ိန္မေပးႏိုင္ဘူး”ဟု ဆိုသည္။

ဇာတ္ၫႊန္းေရးသားရာတြင္ ရွိၿပီးသား ဇာတ္လမ္းေက်ာ႐ိုးႏွင့္ ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္ မေပ်ာက္ေအာင္ အဓိကထားေလ့ရွိေသာ္လည္း ျဖစ္ေပၚလာမည့္ သက္ေရာက္မႈမ်ားကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားေလ့ မရွိဟု သူက ဆိုသည္။

သူက ဆက္ၿပီး ႐ုပ္ရွင္ကားမ်ား အရည္အေသြးက်ဆင္းရျခင္းမွာ ထုတ္လုပ္မႈအပိုင္းႏွင့္ ဒါ႐ိုက္တာအပိုင္းေၾကာင့္ဟူသည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္မွာ ၃ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းသာ မွန္ကန္မႈရွိေၾကာင္း တုံ႔ျပန္သည္။ ပရိသတ္ေတာင္းဆိုမႈမ်ားသည့္ ဇာတ္လမ္းမ်ိဳးကိုသာ ဦးစားေပးထုတ္လုပ္ျခင္းျဖစ္သည့္အတြက္ ေကာင္းမြန္သည့္ ဇာတ္လမ္းမ်ား ထြက္ေပၚရန္ ပရိသတ္အေပၚတြင္လည္း မူတည္သည္ဟု ကိုဆဲဗင္းေဒးက ေျပာသည္။

ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္က ႐ုပ္ရွင္ဖန္တီးသူသည္ ေပးလိုက္သည့္ သတင္းစကား၏ သက္ေရာက္မႈကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း ေထာက္ျပသည္။

”တာဝန္ယူမႈ၊ တာဝန္ခံမႈဆိုတာ စကားထဲမွာ ထည့္ေျပာေနလို႔မရဘူး။ အလုပ္နဲ႔ သက္ေသျပရတာ” ဟု ဆိုသည္။

ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္မ်ားအား ပီျပင္စြာ သ႐ုပ္ေဖာ္ႏိုင္ရန္ သက္ဆိုင္ရာ နယ္ပယ္အလိုက္ သုေတသနမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ လိုသည္ဟု အႏုပညာရွင္မ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္ရာနယ္ပယ္မ်ားက အႀကံျပဳၾကသည္။

႐ုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းဖန္တီးသူမ်ားအေနျဖင့္ ဟာသျဖစ္ေစရန္ တစ္ခုတည္းသာ မၾကည့္ဘဲ ”ကိုယ္ေပးတဲ့ မက္ေဆ့ခ်္ တစ္ခုေၾကာင့္ လူအုပ္စုတစ္ခုကို ဘယ္ေလာက္ထိ ဂုဏ္သိကၡာဆိုးဝါးထိခိုက္ေစသလဲဆိုတဲ့ စဥ္းစား ေတြးေခၚေစခ်င္တယ္”ဟု မသန္စြမ္း အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူ ဦးေနလင္းစိုးက အႀကံျပဳသည္။

ညီမွ်ျခင္းျမန္မာမွ ဦးေအာင္မ်ိဳးမင္းက အႏုပညာေျမာက္ၿပီး ပရိသတ္ႀကိဳက္မည့္ ဇာတ္လမ္းမ်ိဳးကို ႀကိဳးစားအားထုတ္ဖန္တီးခ်င္စိတ္မရွိဘဲ လြဲမွားသည့္ ဟာသမ်ား၊ ဇြတ္ဖန္တီးကာ မွားယြင္းသည့္ သတင္းစကားမ်ား ျဖန႔္ေဝေနမည္ဆိုပါက ”အႏုပညာသည္ ျပည္သူအတြက္ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး”ဟု ေဝဖန္သည္။

႐ုပ္ရွင္ဖန္တီးထုတ္လုပ္သူမ်ားသည္ ပရိသတ္ကို ဦးေဆာင္ရမည္ျဖစ္ၿပီး ေပးလိုက္သည့္ သတင္းစကားအေပၚ တာဝန္ယူမႈရွိရန္ လိုေၾကာင္း ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္ကလည္း ယခုလို သတိေပးသည္။

”လူရဲ႕အစာထဲကို အဆိပ္ခတ္တာဟာ စားတဲ့တစ္ေယာက္ပဲ ေသတယ္။ လူရဲ႕ ဦးေႏွာက္ထဲကို ႐ုပ္ရွင္သမားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အဆိပ္ခတ္ရင္ မ်ိဳးဆက္တစ္ခုလုံး ေသတယ္” ။ ။

၂၀၁၇-ႏိုဝင္ဘာလထုတ္၊ ေမာ္ကြန္းမဂၢဇင္း အမွတ္(၅၁) မွ သတင္းေဆာင္းပါး ျဖစ္ပါသည္။

Credit: ေဟမာန္ျပည့္ ေရးသည္။

Unicode ဖြင့်ဖတ်ရန်

ဆိုဖာခုံနှင့် နံရံတွေကိုအနီရောင်တို့ဖြင့်အလှဆင်ကာ နီယွန်မီးများ ထွန်းထားသော ကေတီဗီဟု ယူဆရသည့် အခန်းတစ်ခုတွင် အမျိုးသားလေးဦး ထိုင်နေသည်။ သူတို့ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်မှာတော့ အရက်ပုလင်းနှင့် အမြည်းပန်းကန်များက အပြည့်။ အလယ်တွင် ထိုင်နေသူနှစ်ဦးမှာ လက်ချောင်းတွေကို ကောက်ကွေးထားပြီး စကားပြောသည့်အခါတွင်လည်း မဲ့ရွဲ့ကာ အာလေး၊ လျှာလေးဖြင့် အားယူပြီး စကားပြောနေကြသည်။

 

Photo – ကို့ယို့ကားယား ဇာတ်လမ်းကြော်ငြာမှ ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခု၏ Screenshot

၎င်းတို့နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးက ဘေးနားတွင် ထိုင်နေသည့် သူ့အဖော်နားကပ်ပြီး ”စော်လေးယောက်ခေါ်ပေး”ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အပြောခံရသူက အံ့သြသွားသည့် အမူအရာလုပ်ပြီး ”အာ…သူ့ကြည့်တော့လည်း မစွမ်းမသန်နဲ့ ဘယ်လိုတွေ ပြောနေတာလဲ”ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ယင်းဇာတ်ဝင်ခန်းသည် ဒါရိုက်တာပြည်ဟိန်းသီဟမှ ရိုက်ကူးပြီး သရုပ်ဆောင်မြင့်မြတ်နှင့် ရွှေမှုန်ရတီတို့ အဓိက ပါဝင်ရိုက်ကူးမည့် ‘ကို့ယို့ကားယား’ ရုပ်ရှင်မှ ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခန်းဖြစ်သည်။ ပိုလီယိုဖြစ်နေသည့် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးက မိဘနှစ်ပါးချန်ရစ်ခဲ့သည့် အမွေကို စိတ်ထင်တိုင်း သောင်းကျန်းသည့် ဇာတ်လမ်းဖြစ်ကြောင်း အဓိကသရုပ်ဆောင် မြင့်မြတ်က မီဒီယာအင်တာဗျူးများတွင် ဖြေကြားခဲ့သည်။

အဆိုပါဇာတ်ဝင်ခန်း ပါဝင်သည့် ဗီဒီယိုအင်တာဗျူးကို အောက်တိုဘာ ၂ဝ ရက်က အလင်းတန်းအနုပညာဂျာနယ်၏ လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာတွင် လွှင့်တင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် မသန်စွမ်းသူများ အပါအဝင် ကြည့်ရှုသူ အများစုက ဝေဖန်ခဲ့ကြသဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံရုပ်ရှင်အစည်းအရုံး နှင့် မြန်မာနိုင်ငံမသန်စွမ်းသူများအသင်းချုပ်တို့ အောက်တိုဘာ ၂၃ ရက်တွင် တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး ယင်းဇာတ်လမ်းကို ပြုပြင်ညှိနှိုင်းရိုက်ကူးရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်ဟု မြန်မာနိုင်ငံရုပ်ရှင်အစည်းအရုံး ဥက္ကဋ္ဌ ဦးဇင်ဝိုင်းက မီဒီယာများကို ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့သည်။

မြန်မာ့ရုပ်ရှင်နှင့် ဗီဒီယိုဇာတ်ကားများတွင် မသန်စွမ်းသူများ အပါအဝင် တချို့သော ဇာတ်ကောင်စရိုက်များကို လွဲမှား သရုပ်ဖော်မှုများ ရှိနေသောကြောင့် သက်ဆိုင်ရာနယ်ပယ်မှ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနေသူများအပေါ် ပရိသတ်များက အထင်အမြင်လွဲမှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်ဟု စိတ်ပညာရှင်များနှင့် လူ့အခွင့်ရေးလှုပ်ရှားသူများက သုံးသပ်သည်။

ပရိသတ်အပေါ် လွှမ်းမိုးမှုကြီးသည့် မြန်မာ့ရုပ်ရှင်နှင့် ဗီဒီယိုဇာတ်လမ်းများတွင် ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကို လွဲမှားစွာ သရုပ်ဖော်ခံရခြင်းအပေါ် အတိုင်ပင်ခံစိတ်ကျန်းမာရေးအထူးကု ဆရာဝန် ဒေါက်တာဉာဏ်ဝင်းကျော်က ယခုလို မှတ်ချက်ပြုသည်။

”သူတို့တွေမှာ သူတို့သိက္ခာနဲ့ သူတို့မာနနဲ့ ရှိတယ်။ ဒါကို လှောင်ပြောင်တာတွေ သွားလုပ်တဲ့အခါကျတော့ သူတို့စိတ်ထဲမှာ ထိခိုက်ခံစားရတာတွေ ရှိနိုင်တယ်”

မသန်စွမ်းများကို မှားယွင်းပုံဖော်မှုများ

မြန်မာနိုင်ငံမသန်စွမ်းသူများ အသင်းချုပ်မှ မသန်စွမ်းသူများ ပညာရေးကော်မတီအတွင်းရေးမှူး ဦးရဲဝင်းက သူကြည့်ခဲ့ဖူးသည့် ရှေးခေတ်မြန်မာရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများတွင် မသန်စွမ်းဇာတ်ကောင်စရိုက်ကို ပုံဖော်မှုများ ရှိသော်လည်း ယခုခေတ် မြန်မာဇာတ်လမ်းများတွင် ပုံဖော်သကဲ့သို့ စော်ကားသည့် ပုံဖော်မှုများမဟုတ်ဟု ဆိုသည်။

”အရင်ခေတ်က မြန်မာဟာသမင်းသားကြီးတွေလည်း ခေတ်ရဲ့ အဆီအငေါ်မတည့်မှုကို ဖော်ထုတ်ဟာသလုပ်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သီခြားလက္ခဏာရှိတဲ့ လူအုပ်စုတစ်စုကို ဦးတည်ဟာသလုပ်တာ ရှားတယ်”ဟုဆိုသည်။

မသန်စွမ်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး ယခင်က သနားကရုဏာ၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာ၊ လောကတွင် အရာမဝင်သည့် သာမန်လူမပီသည့်အမြင်နှင့် ကြည့်လေ့ရှိသော်လည်း ယနေ့ခေတ်တွင် မသန်စွမ်းအရေးကို လူ့အခွင့်အရေး၊ လူမှုတရားမျှတမှု ရှုထောင့်မှကြည့်ရှုကြောင်း ဦးရဲဝင်းက ရှင်းပြသည်။

”မသန်စွမ်းတွေကို စော်ကားတဲ့ ဒီခေတ်မြန်မာကားတွေကို စိတ်ပျက်မိတယ်။ ဘာအနုပညာမှ မပါဘူး”ဟု သူက ဆိုသည်။

လက်ရှိမြန်မာဇာတ်လမ်းအများစုတွင် မသန်စွမ်းသူများကို သရုပ်ဖော်ရာတွင် ဟာသလုပ်စရာ၊ သနားစရာအဖြစ် ပုံဖော်လေ့ရှိခြင်းက မသန်စွမ်းသူများကိုရော ပြင်ပလောကကိုပါ သက်ရောက်မှုများ ဖြစ်စေသည်ဟု မသန်စွမ်းသူများက ဝေဖန်သည်။

မသန်စွမ်းသူများအခွင့်အရေး ဦးဆောင်လှုပ်ရှားနေသည့် မြန်မာ့ရှေ့ဆောင်နိုင်ငံရေးသိပ္ပံ၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ဦးနေလင်းစိုးက ”ငါတို့ကိုလူတွေက လှောင်ပြောင်စရာလို့ မြင်ကြပါလား၊ သနားကြပါလားလို့ဆိုတာမျိုး အရမ်းမြင်လာတဲ့အခါကျတော့ အထူးသဖြင့် မသန်စွမ်းအမျိုးသမီးတွေက စိတ်အားငယ်မှုတွေ ပိုဖြစ်တယ်။ လူတောသူတောတိုးဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ကျဆင်းစေတယ်”ဟု ဆိုသည်။

 

Photo – Hay Man Pyae မြန်မာနိုင်ငံရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးနှင့် မြန်မာနိုင်ငံ မသန်စွမ်းသူများအသင်းချုပ်တို့ တွေ့ဆုံညှိုနှိုင်းပွဲ

ထို့ပြင် မသန်စွမ်းမှုအမျိုးအစားများ မှားယွင်း သရုပ်ဆောင်ခြင်း (ဥပမာ – ပိုလီယိုနှင့် သူငယ်နာအကြောတင်းခြင်းကို လွဲမှားသရုပ်ဆောင်ခြင်း) များရှိသကဲ့သို့ မသန်စွမ်းမှုနှင့်ပတ်သက်ပြီး ခေါ်ဝေါ်သည့် အသုံးအနှုန်းများမှာလည်း လွဲမှားမှုများ ရှိနေကြောင်း မသန်စွမ်းအဖွဲ့အစည်းများက ထောက်ပြသည်။

ဥပမာ-အမြင်အာရုံ အားနည်းသည့်ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကို ပုံဖော်ပါက နေကာမျက်မှန်တပ်လိုက်ရုံ သရုပ်ဆောင်ခြင်းမျိုး၊ အကြားအာရုံ အားနည်းသည့် ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကို ပုံဖော်ပါက တောင်ကြည့်မြောက်ကြည့်ရုံ သရုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် အဆင်မပြေကြောင်း မသန်စွမ်းမှုအလိုက်ပုံသဏ္ဌာန်များ ရှိသည့်အတွက် သေချာလေ့လာပြီးမှ သရုပ်ဆောင်ရန် မသန်စွမ်းသူများက အကြံပြုသည်။

မသန်စွမ်းသူများနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဟာသပုံဖော်ရာတွင် ခြေထောက်များ ကွေးကောက်ခြင်း၊ စကားပြောသည့်အခါ လှုပ်ယမ်းနေသည့်လက်များ စသဖြင့် မသန်စွမ်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကိုယ်ခန္ဓာသွင်ပြင်များကို ဟာသအဖြစ် ပုံဖော်ခြင်းက မသန်စွမ်းသူများအတွက် ထိခိုက်နစ်နာစေကြောင်း မသန်စွမ်းသူများက ထောက်ပြသည်။

လက်ရှိတည်ဆဲဥပဒေများတွင် ‘မသန်စွမ်း’ ဟုသာ သုံးနှုန်းသော်လည်း ရုပ်ရှင်ဗီဒီယိုဇာတ်လမ်းများတွင် ‘မသန်မစွမ်း’ ဟူသည့် အသုံးအနှုန်းများကို သုံးစွဲနေသေးသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

မသန်စွမ်းအရေး လုပ်ဆောင်နေသည့် ရွှေမင်းသားဖောင်ဒေးရှင်းမှ ကိုဝဏ္ဏကျော်စွာက မသန်စွမ်းမှုအရ ဖြစ်လာသည့် ပုံသဏ္ဌာန်များကို အပန်းပြေစရာ၊ ရယ်စရာဟာသတစ်ခုအနေနဲ့ ပုံဖော်မယ်ဆိုရင် ”ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူ့ဂုဏ်သိက္ခာဆုံးရှုံးတာပေါ့။ လူ့ဂုဏ်သိက္ခာ ထိခိုက်နစ်နာစေတယ်” ဟု ဝေဖန်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်သုံးဆယ်ဝန်းကျင်ခန့်က မသန်စွမ်းဇာတ်ကောင်စရိုက်များပုံဖော်ရာတွင် စိတ်ပညာဆိုင်ရာ ပညာရှင်များထံမှ အကြံဉာဏ်ရယူမှုများရှိခဲ့ကြောင်း အတိုင်ပင်ခံ စိတ်ကျန်းမာရေးအထူးကုဆရာဝန် ဒေါက်တာဉာဏ်ဝင်းကျော်က သူ ဘွဲ့လွန်တက်ရောက်စဉ်က အတွေ့အကြုံကို ပြန်ပြောပြသည်။

”ဒါကတော့ မသန်စွမ်းတွေအပေါ်မှာစော်ကားရာရောက်တယ်၊ ထိခိုက်ရာရောက်တယ်။ ညှိုးငယ်စရာဖြစ်တဲ့ ပြကွက်မျိုးက မပြသင့်ဘူး။ တခြားနည်းနဲ့ ပြသင့်တယ်ဆိုတာမျိုး (ဒါရိုက်တာတွေကို) အကြံပေးရတာရှိတယ်”ဟု ပြောသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် မသန်စွမ်းများနှင့်ပတ်သက်ပြီး လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သွားသော ‘ကို့ယို့ကားယား’ဇာတ်လမ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် စာနယ်ဇင်းရှင်းလင်းပွဲတွင် ”ဇာတ်ကားရိုက်ကူးသော ဒါရိုက်တာပြည်ဟိန်းသီဟနှင့် သရုပ်ဆောင်မြင့်မြတ်တို့ကို သတင်းမီဒီယာများက မေးမြန်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ”အင်တာဗျူးမပေးပါ”ဟူ၍သာ ဒါရိုက်တာပြည်ဟိန်းသီဟကအကြောင်းပြန်ကာ ချက်ချင်းပြန်သွားကြသည်။

ယင်းသတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမတိုင်မီကတည်းက ဒါရိုက်တာပြည်ဟိန်းသီဟကို အင်တာဗျူးရန် မော်ကွန်းက တယ်လီဖုန်းမှတစ်ဆင့် ၁၅ ကြိမ်ခန့် ဆက်သွယ်ခဲ့သော်လည်း ဖုန်း ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

မြန်မာ့ရုပ်ရှင် ရွှေခေတ်အလွန်

၁၉၁ဝ တွင် ရိုက်ကူးခဲ့သည့် မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲဝင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဦးထွန်းရှိန်၏ ဈာပန မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်သည် ပထမဆုံး မြန်မာ့ရုပ်ရှင်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ၁ဝ နှစ်အကြာ ၁၉၂ဝ အောက်တိုဘာတွင် ပထမဆုံးအသံတိတ်ရုပ်ရှင်ဖြစ်သည့် မေတ္တာနှင့်အသူရာကို ရုံတင်ပြသခဲ့ကြောင်း ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာန၏ ဝက်ဘ်ဆိုက်၊ မြန်မာ့ရုပ်ရှင်သမိုင်းကြောင်းကဏ္ဍတွင် ဖော်ပြထားသည်။

မေတ္တာနှင့် အသူရာဇာတ်ကားကို စတင်ရုံတင်သည့်နေ့ အောက်တိုဘာ ၁၃ ရက်ကို မြန်မာ့ရုပ်ရှင်နေ့အဖြစ်သတ်မှတ် ထားသည့်အတွက် မြန်မာ့ရုပ်ရှင်သက်တမ်းမှာ နှစ်တစ်ရာနီးပါး သက်တမ်းရှိပြီဖြစ်သည်။

မြန်မာ့ရုပ်ရှင်ရွှေခေတ်အလွန်ကာလဖြစ်သည့် စစ်အစိုးရလက်ထက် ၁၉၈ဝ မှ ၁၉၈၅ ဝန်းကျင်တွင် တစ်နှစ်လျှင် ရုပ်ရှင်ကား ၃ဝ ခန့်သာထုတ်လုပ်နိုင်သည်အထိ ကျဆင်းသွားသည်။ ထို့နောက် ၁၉၈၅ နောက်ပိုင်းတွင်တော့ ဈေးကွက်လိုအပ်ချက်အရ ဗီဒီယိုဇာတ်ကားဈေးကွက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

စစ်အစိုးရလက်ထက်အတွင်း တင်းကျပ်သည့် ဆင်ဆာမူဝါဒကြောင့် ဇာတ်ကားများတွင်အနုပညာအရည်အသွေး ကျဆင်းသွားရကြောင်း အနုပညာရှင်များက ထောက်ပြသည်။ ထို့အပြင် ငွေကုန်ကြေးကျသက်သာစေရန် ဇာတ်ညွှန်းရေးသားခြင်းမှအစ ဇာတ်လမ်းရိုက်ကူးချိန်အထိ အဆင့်တိုင်းတွင် အချိန်နည်းပါးခြင်းကလည်း ရုပ်ရှင်အရည်အသွေးကျဆင်းရကြောင်း အနုပညာရှင်များက သုံးသပ်သည်။

READ  ဤေန႔ ဤအခ်ိန္မွစ၍ ” ကြၽန္ ” ဆိုေသာ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကား လံုးဝ မရွိေတာ့ပါေၾကာင္း …!

လက်ရှိတွင် အများစုမှာ ရုပ်ရှင်ကားကြီးတစ်ကားလျှင် ၁ဝ ရက်၊ ဗီဒီယိုတစ်ကားလျှင် ငါးရက်နှုန်းဖြင့် ရိုက်ကူးမှုများ ရှိကြောင်း ဒါရိုက်တာညီညီထွန်းလွင်က ဆိုသည်။

ပြီးခဲ့သည့် အစိုးရလက်ထက်တွင် ဆင်ဆာမူဝါဒ ဖြေလျှော့မှုအချို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဇာတ်လမ်းအများစုမှာ မဲပြာပုဆိုး ဇာတ်လမ်းကျောရိုးများ၊ ဖန်တစ်ရာတေနေသည့် ဇာတ်ကောင်စရိုက်များ၊ ခိုင်မာမှုမရှိသည့် ဇာတ်လမ်း၊ ဇာတ်အိမ်များနှင့် သဘာဝမကျသည့် သရုပ်ဆောင်မှုများ စသည့် အချက်များက မြန်မာ့ရုပ်ရှင်ကြည့် ပရိသတ်ကို စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။

ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတွင် မသန်စွမ်းသူများအပါအဝင် လိင်စိတ် တိမ်းညွှတ်မှုကွဲပြားမှုများအား ဟာသအဖြစ် သရုပ်ဖော်မှုများမှာ ၂ဝ၁ဝ ဝန်းကျင်နောက်ပိုင်းတွင် အများအပြားထွက်ပေါ်လာကြောင်း အနုပညာရှင်များနှင့် သရုပ်ဆောင်ခံရသည့် သက်ဆိုင်ရာ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းများက ဆိုသည်။

 

Photo – Thet Oo Mon ဗီဒီယိုထုတ်လုပ်ရေးအများစုရှိသည့် ရန်ကုန်မြို့ ၃၆ လမ်း

မြန်မာ့ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံး၊ ဗီဒီယိုအခြေခံအဖွဲ့ (ဗဟို) ၏ စာရင်းများအရ တစ်လလျှင် ဗီဒီယိုဇာတ်ကား ၅ဝ ဝန်းကျင်ခန့် ထွက်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

အခြားပရော်ဖက်ရှင်များကိုပါ ထိခိုက်

မြန်မာ့ရုပ်ရှင်နှင့် ဗီဒီယိုဇာတ်ကားများတွင် မသန်စွမ်းသူများကိုသာ ယင်းသို့ သရုပ်ဖော်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယောကျာ်းလျာ၊ မိန်းမလျာဇာတ်ကောင်စရိုက်များကို သရုပ်ဖော်ရာတွင်လည်း ကြောင်ကြောင်ကျားကျားနိုင်သည့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုများ၊ ခါးအောက်ပိုင်းစကားလုံးတို့ကို အမြဲတစေသုံးစွဲနေသည့် ဇာတ်ကောင်စရိုက်များဖြင့် လှောင်ပြောင်စရာများအဖြစ် ပုံဖော်နေခြင်းက ပြင်ပလောကတွင်ပါသက်ရောက်မှုရှိစေသည်ဟု LGBT- Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender (လိင်စိတ်တိမ်းညွှတ်မှုနှင့် လိင်ဝိသေသခံယူမှုကွဲပြားသူများ) အသိုင်းအဝိုင်းက ပြောသည်။

”တစ်ကားလာလည်း အခြောက်တွေ လင်တရူးတဲ့ ကားတွေ၊ မရယ်ရတဲ့ဒိုင်ယာလေ့ာခ်တွေကို အခြောက်မ ပုံစံမျိုးဝတ်ပြီး အခြောက်မတွေ၊ ဂေးတွေရဲ့ ဗန်းစကားတွေကို ပြောပြီးတော့ မရယ်ရယ်ရအောင် လုပ်နေကြတယ်”ဟု မှတ်တမ်းရုပ်ရှင် ဖန်တီးသူ ဦးဝေယံက ထောက်ပြသည်။

သူတို့၏ဘဝရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှုများကို ထည့်သွင်း ပုံဖော်ခြင်းမရှိဘဲ ဇာတ်ကားစတင်ချိန်မှ အပြီးသတ်ချိန်အထိ ဟာသအဖြစ်သာ ဖော်လေ့ရှိခြင်းသည် လက်တွေ့လောကနှင့် ”အပ်စပ်မှုမရှိ”ဟု သူက ဝေဖန်သည်။

အကယ်ဒမီဆုရှင်ဒေါ်ဆွေဇင်ထိုက်က ”မိန်းမလျာကာရိုက်တာ(ဇာတ်ကောင်)ဆိုရင် ညစ်ညစ်ပတ်ပတ်တွေကို ပြောမယ်။ ရယ်သလိုမောသလိုနဲ့ သူကိုယ်တိုင်က သူ့တန်ဖိုးကို မသိတော့တဲ့ ဉာဏ်ရည် နည်းနည်းနိမ့်နေတဲ့သူ ပုံစံမျိုးတွေ ပုံဖော်တာဟာ ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကို နှိမ့်ချရာရောက်တယ်”ဟု ဝေဖန်သည်။

ဒေါ်ဆွေဇင်ထိုက်သည် ၁၉၇ဝ မှစတင်ကာ ရုပ်ရှင်ကားပေါင်း ၂ဝဝ ကျော်တွင် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ၁၉၇၇ တွင် ‘မိန်းကလေးရှင်ရဲ့ ဆန္ဒ’ရုပ်ရှင်ဖြင့် အကယ်ဒမီရရှိခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် PEN Myanamar အဖွဲ့နှင့်ပူးပေါင်းပြီး ဇာတ်ညွှန်း ရေးသားခြင်း သင်တန်းကို ပြီးခဲ့သည့်နှစ်မှစတင်ကာ ဖွင့်လှစ်ပို့ချပေးနေသူဖြစ်သည်။

”ရယ်စရာဟာ သူ့အပြောနဲ့သူ လုပ်လို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုခေတ်ကတော့ ရယ်စရာကို ညစ်ပတ်တာတွေပြောမှ ရယ်စရာလို့ ထင်လားမသိဘူး”ဟု သူက ပြောသည်။

သရုပ်ဆောင် ဗေလုဝကလည်း ဇာတ်လမ်း၊ ဇာတ်ဝင်ခန်းနှင့် လိုက်ဖက်မှုမရှိဘဲ ဟာသဖြစ်စေရန် အတင်းထည့်သွင်း ရိုက်ကူးထားသည့် မိန်းမလျာဇာတ်ရုပ်များသည် ”ဇာတ်လမ်းအတွက် အကျိုးမပြုသလို လူထုအတွက်လည်းအကျိုးမပြု” ဟုဝေဖန်သည်။

LGBT များအား ဇာတ်လမ်းအများစုတွင် ဟာသအဖြစ်သာ ပုံဖော်ခြင်းသည် သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် လူ့အခွင့်အရေး ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု LGBT အရေးဆောင်ရွက်နေသူများက ထောက်ပြသည်။

လူ့အခွင့်အရေး တက်ကြွလှုပ်ရှားသည့် ညီမျှခြင်းမြန်မာအဖွဲ့မှ ဒါရိုက်တာဦးအောင်မျိုးမင်းကလည်း ဇာတ်ကောင်များကို မှားယွင်းစွာ ပုံဖော်ခြင်းသည် အနုပညာကို လွဲမှားစွာ အသုံးချပြီး မှားယွင်းသည့် အမြင်များကို ဖန်တီးရာရောက်ကြောင်း ဆိုသည်။

”ဒါဟာ မှားယွင်းတဲ့အစွဲတစ်ခုကို အနုပညာနည်းနဲ့ ရိုက်သွင်းလိုက်တာ ဖြစ်လာနိုင်တယ်”ဟု သူက ဆိုသည်။

မိန်းမလျာဇာတ်ကောင်စရိုက်ဖြင့် ဇာတ်လမ်းအများစုတွင် သရုပ်ဆောင်ဖူးသည့် ဒိန်းဒေါင်ကတော့ မိန်းမလျာဇာတ်ရုပ်ဖြင့် ရိုက်ကူးခဲ့သည့်ကားများအနက် နှိမ်ချလိုသည့်သဘောဖြင့် ရိုက်ကူးခဲ့ခြင်းမရှိဟု တုံ့ပြန်သည်။

”ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို နှိမ်ချတာတွေလို့ ထင်ယောင်ထင်မှားရှိလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရိုက်ခဲ့တဲ့အခြောက်ကားတွေဆိုရင် သူတို့ကိုနှိမ်ချတဲ့ကား တစ်ကားမှမရှိဘူး”ဟု ဆိုသည်။

ထို့အပြင် ယောကျ်ားလျာ(ယောကျ်ားစိတ် တိမ်းညွှတ်နေသည့်အမျိုးသမီးများ) ဇာတ်ကောင်စရိုက်အများစုကို ပုံဖော်ရာတွင် ကွမ်းတပျစ်ပျစ်နှင့် ဖရိုဖရဲနိုင်သည့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုများဖြင့် ပုံဖော်လေ့ရှိသည်။

ယောကျ်ားလျာဇာတ်ကောင်အများစုမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်နှင့် ထိတွေ့ပြီး အမျိုးသမီးအဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားကြောင်းကို ပုံဖော်လေ့ရှိသည်။ ယင်းကဲ့သို့ ပုံဖော်မှုများမှာ လက်တွေ့နှင့် များစွာကွာခြားမှုများ ရှိကြောင်း ယောကျ်ားလျာများက ဆိုသည်။

အသက် ၂၄ နှစ်အရွယ် Lesbian တစ်ဦးဖြစ်သည့် မခိုင်ဇာအောင်က ”အဲဒီလိုမျိုး သူတို့ပုံဖော်တာတွေက ကျွန်တော်တို့ကို အရှက်ရစေတယ်။ ကိုယ်တွေကိုလှောင်စရာ ပြောင်စရာလို့ သေတဲ့အထိ မြင်သွားမှာပဲ”ဟု ဖွင့်ဟသည်။

ဦးအောင်မျိုးမင်းက လိင်စိတ်ကွဲပြားသူများတွင် ဘဝကို အရှုံးမပေးသူများ၊ အများအကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်နေသူများ အများအပြား ရှိသော်လည်း ဇာတ်လမ်းများတွင် ယင်းဇာတ်ကောင်စရိုက်မျိုးကို သရုပ်ဖော်တင်ပြလေ့မရှိဟု ဆိုသည်။

လိင်စိတ်ကွဲပြားသူများကို လှောင်ပြောင်စရာဇာတ်ရုပ်များအဖြစ် ထပ်တလဲလဲ ရိုက်ကူးနေခြင်းက ”ဒီလိုလူတွေရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မလေးစားရာရောက်သလို အရမ်းအန္တရာယ်ကြီးတဲ့ လွဲမှားတဲ့ ပုံစံခွက်ထဲ ပြည်သူတွေကို ရိုက်သွင်းထည့်ခံရတာပါပဲ” ဟု သူက ဝေဖန်သည်။

ထို့ပြင် မြန်မာဇာတ်ကားအများစုတွင် ကျေးလက်နေပြည်သူများကို ပုံဖော်ရာတွင် ဗိုလ်ရူးရူးနေသည့် သူကြီးသားများ၊ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ရန်ဖြစ်နေသူများ၊ ထန်းတောထဲမှာသာ အချိန်ကုန်နေကြသူများ၊ တုတ်တစ်ချောင်းနှင့် ပတ်ပြီး မူးယစ်ရမ်းကားနေသူများအဖြစ် ပုံဖော်လေ့ရှိသည်။ ယင်းကဲ့သို့ ပုံဖော်မှုမျိုးသည် ပရိသတ်ကို အဆိပ်ခတ်သကဲ့သို့ဖြစ်နေကြောင်း ဇာတ်ညွှန်းရေးသူ မပွင့်သစ်ချိုက ထောက်ပြသည်။

”ဒီလိုပုံဖော်တာက ကိုယ့်ပြည်တွင်းတင်မကဘူး။ ပြည်ပမှာပါ ပုံရိပ်က ကျဆင်းစေတယ်။ ရွာတွေမှာ အဲ့ဒီထက်ပိုပြီးတော့ ယဉ်ကျေးမှုကို ပြတာတွေ၊ ကျေးရွာသူကျေးရွာသားတွေရဲ့ဓလေ့တွေက ပြလို့ကို မကုန်နိုင်ပါဘူး”ဟု သူက ပြောသည်။

တရားလွှတ်တော်ရှေ့နေ ဦးသန်းဇော်အောင်ကလည်း ဗီဒီယို၊ ရုပ်ရှင်အများစုတွင် ပုံဖော်သည့် ရှေ့နေဇာတ်ကောင် စရိုက်အား ပုံဖော်ရာတွင် ပရိသတ်အထင်အမြင်လွဲမှားစေနိုင်သည့် ပုံဖော်မှုများ ရှိနေကြောင်း ပြောသည်။

အမှုသည်နှင့် တွေ့ဆုံစဉ် ပေါက်ကရများပြောဆိုခြင်း၊ အမှုသည်၏လျှို့ဝှက်ချက်ကို အခြားသူတစ်ဦးထံ ပြောပြခြင်း စသည့် ကျင့်ဝတ်များကို ပေါတောတော လှောင်ပြောင်သရုပ်ဆောင်မှုများက ရှေ့နေများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေကြောင်း သူကဆိုသည်။

”ရှေ့နေတိုက်ပုံဝတ်ပြီး ဟာသလုပ်တယ်။ ခပ်ပေါပေါ စကားတွေ ပြောတယ်။ ကြည့်တဲ့ပရိသတ်က ဟာ.. ရှေ့နေတွေဆိုတာ အလကားပါ၊ သောက်ပေါတွေ၊ ခပ်ပေါပေါကောင်တွေလို့မြင်သွားတာပေါ့”ဟု သူက ပြောသည်။

ထို့ပြင် ပုဒ်မများ လွဲမှားနေခြင်း၊ ဥပဒေကြောင်းဆိုင်ရာ အချက်များ မှားယွင်းတင်ပြမှုများကို တွေ့ရလေ့ရှိကြောင်း သူကပြောသည်။ ဥပဒေကြောင်းဆိုင်ရာများ ထည့်သွင်းရိုက်ကူးမည် ဆိုပါက ဇာတ်ကားမရိုက်ခင် သက်ဆိုင်သည့် အချက်အလက်များကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်လေ့လာရန် လိုကြောင်း သူက ထောက်ပြသည်။

မသန်စွမ်းတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဦးရဲဝင်းက အနုပညာဖန်တီးသူများအနေဖြင့် မသန်စွမ်းသူများ၊ ရောဂါသည်များ၊ ကလေးသူငယ်များ စသည့် အားနည်းသည့် အုပ်စုများကို မလှောင်ပြောင်မိစေရန် ကျင့်ဝတ်စောင့်ထိန်းရန် လိုကြောင်း အကြံပြုသည်။

လက်ရှိတွင် လွတ်လပ်စွာ ဖန်တီးထုတ်လုပ်ခွင့်ရရှိလာသည့်အတွက် ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းများ ဖန်တီးရာတွင် ဖျော်ဖြေရေးသာမက အကျိုးသက်ရောက်မှုကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် လိုသည်ဟု စိတ်ပညာရှင်များက အကြံပြုသည်။

အချို့နိုင်ငံများမှာကဲ့သို့ပင် ဇာတ်လမ်းများကို အသက်အရွယ်အလိုက် ကြည့်ရှုနိုင်သည့် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ပြုလုပ်သင့်ကြောင်း ဒေါက်တာဉာဏ်ဝင်းကျော်က ယခုလိုအကြံပြုသည်။

”ဒါကတော့ ကလေးငယ်တွေ ကြည့်သင့်တဲ့ ကား၊ ဒါကတော့ လူလတ်ပိုင်းတွေ ကြည့်သင့်တဲ့ ကား။ ဒါကတော့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသားပေးပါတဲ့အတွက် အသက်ကြီးတဲ့သူတွေပဲ ကြည့်သင့်တယ် ဆိုတဲ့ကား စသဖြင့် ကားကို အတန်းအစားခွဲတာမျိုးတွေ ရှိသင့်တယ်”

ဘယ်သူတွေကို ဘာတွေ ထိခိုက်စေလဲ

ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်မှုသည် ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်နိုင်မှု အတွေ့အကြုံနည်းပါးသည့် လူငယ်များတွင် သက်ရောက်မှုပိုများစေကြောင်း စိတ်ပညာရှင် ဒေါက်တာခင်မြင့်က ထောက်ပြသည်။

သရုပ်ဆောင်မြင့်မြတ်၏ ဂျင်းကောင်ဇာတ်လမ်းဆိုလျှင် လူမှုကွန်ရက်မှတစ်ဆင့် ပျံ့နှံ့သွားကာ လူငယ်များ ပါးစပ်ဖျားတွင် ဇာတ်ကောင်၏ လေသံမျိုးဖြင့် နောက်ပြောင်ပြောဆိုမှုများကိုပင် အချိန်တိုတွင်း တွေ့လာရသည်။

ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ၊ ဇာတ်လမ်းထဲမှ သရုပ်ဆောင်များ၏ စကားလုံး၊ အမူအရာများ၊ သတင်းစကားများသည် သက်ဆိုင်ရာလူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ကြန်အင်လက္ခဏာကို ကိုယ်စားပြုနေကြောင်း၊ ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းများသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းအပေါ် အထူးသဖြင့်လူငယ်များအပေါ်တွင် သြဇာကြီးမားသည့်အတွက် ရုပ်ရှင်လောကသားများ၏ တာဝန်မှာအရေးကြီးကြောင်းကို နိုင်ငံတော်၏အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က ယခုနှစ် မတ်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် မြန်မာ့ရုပ်ရှင်ထူးချွန်ဆုချီးမြှင့်ပွဲသို့ ပေးပို့သည့် သဝဏ်လွှာတွင် ထည့်သွင်းဖော်ပြခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် တိုင်းပြည်တွင် ဒီမိုကရေစီစနစ်သို့ပြောင်းလဲနေချိန်တွင် လူထုအားခွဲခြားမှု၊ အမုန်းတရားများ ကင်းဝေးစေသည့် စိတ်ဓာတ်တော်လှန်ရေးတစ်ရပ်အောင်မြင်စေရန် အနုပညာရှင်များမှ ပါဝင်ကူညီရန် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

ဇာတ်ညွှန်းရေးသူ မပွင့်သစ်ချိုက မြန်မာရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများတွင် ထပ်တလဲလဲဖြစ်နေသည့် ဇာတ်ကောင်စရိုက်များမှ ရုန်းထွက်ပြီး ဇာတ်ညွှန်းရေးသူများအနေဖြင့် ကမ္ဘာကြည့် ကြည့်မြင်ရန် လိုသည်ဟု အကြံပြုသည်။

မြန်မာနိုင်ငံ၏ အိမ်နီးချင်းဖြစ်သည့် အိန္ဒိယဇာတ်ကားများဆိုလျှင် ကမ္ဘာပတ်နေပြီဖြစ်ပြီး ဘောလိဝုဒ်အဖြစ် နိုင်ငံတကာတွင် လူသိများနေပြီဖြစ်သည်။ ဘောလိဝုဒ်ဇာတ်ကားတစ်ခု ဖြစ်သည့် My name is Khan ဆိုလျှင် နိုင်ငံတကာပရိသတ် အခိုင်အမာရရှိခဲ့သည့် ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။

၁၉၈ဝ တွင် ဒီမိုကရေစီအပြောင်းအလဲ စတင်ခဲ့သည့် အာရှနိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်သည့် တောင်ကိုရီးယား၏ ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများဆိုလျှင် အာရှမှာရော က္ဘာတွင်ပါ ဈေးကွက်အခိုင်အမာ ရရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အဆိုပါ ဇာတ်လမ်းအများစုမှာ အပစ်အခတ် အကြမ်းအတမ်းများနှင့် ကွန်ပျူတာဖန်တီးမှုများ ထွေထွေထူးထူး ပြုလုပ်စရာ မလိုဘဲ ဇာတ်လမ်းဇာတ်အိမ်ခိုင်မာသည့် လူမှုရေးဇာတ်ညွှန်းများကို အခြေခံထားသည်ကို တွေ့ရသည်။

 

Photo – Thet Oo Mon ရန်ကုန်မြို့လယ်က ရုပ်ရှင်ရုံတစ်ရုံ

ကိုရီးယားဇာတ်လမ်းတွဲများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ကိုရီးယားဖက်ရှင်များ၊ အစားအသောက်များနှင့် လူနေထိုင်မှုများပါ ပြည်တွင်းတွင် လိုက်လံတုပလာကြပြီး ကိုရီးယားမှ နာမည်ကျော်ကြားသည့် သရုပ်ဆောင်များ၊ အဆိုတော်များကို အားပေးသည့် လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာများပါ ခေတ်စားလာကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဘယ်သူ့မှာ တာဝန်ရှိလဲ

ဇာတ်ကားတစ်ကားအတွက် ဇာတ်ညွှန်းသည် အခြေခံဖြစ်သည့်အတွက် ဇာတ်ကောင်စရိုက်များကို ပုံဖော်ရန် တာဝန် အရှိဆုံးသူမှာ ဇာတ်ညွှန်းရေးသူဖြစ်ကြောင်း ဒေါ်ဆွေဇင်ထိုက်က ထောက်ပြသည်။

မိန်းမလျာဇာတ်ကောင်အရေအတွက် အများအပြား ရိုက်ကူးခဲ့ဖူးသည့် သရုပ်ဆောင်ဒိန်းဒေါင်ကလည်း ဇာတ်ကောင်စရိုက်များ ပုံဖော်မှုတွင် ဇာတ်လမ်းဖန်တီးသည့် ဇာတ်ညွှန်း နှင့်ဒါရိုက်တာတွင် တာဝန်ရှိကြောင်း ဆိုသည်။

”ဘယ်သရုပ်ဆောင်ဖြစ်ဖြစ် ဇာတ်ညွှန်းအပြည့်အစုံ Detail အတိအကျ ဘယ်တုန်းကမှ မရဖူးပါဘူး။ ဒီဆင်းန် (ပြကွက်)မှာ ဘယ်သူက ဘာလုပ်တယ်၊ ဘယ်နှခန်းပါတယ် ဆိုတာလောက်ပဲ ကျွန်တော်တို့က သိရတာ။ တော်ကီတို့၊ အပြည့်အစုံက ရိုက်ကွင်းပေါ်ရောက်မှ ဒါရိုက်တာလက်ထဲမှာပဲရှိတာ”ဟု သူက ဆိုသည်။

ယခင်က ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းများတွင် ဇာတ်ညွှန်းရေးသားရာတွင် နှစ်နှင့်ချီပြီး အချိန်ယူလေ့ရှိကြောင်း ရုပ်ရှင်ဖန်တီးသူများက ဆိုသည်။

ဒါရိုက်တာညီညီထွန်းလွင်က ”ဇာတ်ညွှန်းက အသက်ပဲ။ ဇာတ်ညွှန်းရေးတာက ရိုက်တာထက် ပိုကြာတယ်။ ဇာတ်ကားကောင်းတစ်ကား ဖြစ်ဖို့အတွက် အချိန်ယူရေးရတာ”ဟု ဆိုသည်။

လက်ရှိတွင်တော့ ဇာတ်ညွှန်းအတွက် ပြင်ဆင်ချိန် သိပ်ရလေ့မရှိဟု ဇာတ်ညွှန်းရေးသူ ကိုဆဲဗင်းဒေးက ဆိုသည်။ ကိုဆဲဗင်းဒေးသည် ၂ဝဝ၇ မှစတင်ကာ ဇာတ်ညွှန်းရေးသားခဲ့ပြီး ရုပ်ရှင်၊ ဗီဒီယိုဇာတ်ကား ၄ဝ ခန့် ဇာတ်ညွှန်းရေးသားခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူ့အနေဖြင့် ဇာတ်လမ်းအခန်းစဉ်ကို အဓိကထား ပြင်ဆင်လေ့ရှိပြီး ဇာတ်ညွှန်းအများစုကို ရိုက်ကွင်းပေါ် ရောက်မှ ရေးသားလေ့ရှိကြောင်း သူက ပြောသည်။

”ရိုက်ကွင်းပေါ်ရောက်မှ ရေးတာမကောင်းဘူး။ ဝန်ခံတယ။် အဲဒါ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ညံ့ဖျင်းမှု၊ ကျွန်တော်တို့ အချိန်မပေးနိုင်ဘူး”ဟု ဆိုသည်။

ဇာတ်ညွှန်းရေးသားရာတွင် ရှိပြီးသား ဇာတ်လမ်းကျောရိုးနှင့် ဇာတ်ကောင်စရိုက် မပျောက်အောင် အဓိကထားလေ့ရှိသော်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာမည့် သက်ရောက်မှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလေ့ မရှိဟု သူက ဆိုသည်။

သူက ဆက်ပြီး ရုပ်ရှင်ကားများ အရည်အသွေးကျဆင်းရခြင်းမှာ ထုတ်လုပ်မှုအပိုင်းနှင့် ဒါရိုက်တာအပိုင်းကြောင့်ဟူသည့် အကြောင်းပြချက်မှာ ၃ဝ ရာခိုင်နှုန်းသာ မှန်ကန်မှုရှိကြောင်း တုံ့ပြန်သည်။ ပရိသတ်တောင်းဆိုမှုများသည့် ဇာတ်လမ်းမျိုးကိုသာ ဦးစားပေးထုတ်လုပ်ခြင်းဖြစ်သည့်အတွက် ကောင်းမွန်သည့် ဇာတ်လမ်းများ ထွက်ပေါ်ရန် ပရိသတ်အပေါ်တွင်လည်း မူတည်သည်ဟု ကိုဆဲဗင်းဒေးက ပြောသည်။

ဒေါ်ဆွေဇင်ထိုက်က ရုပ်ရှင်ဖန်တီးသူသည် ပေးလိုက်သည့် သတင်းစကား၏ သက်ရောက်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် လိုအပ်ကြောင်း ထောက်ပြသည်။

”တာဝန်ယူမှု၊ တာဝန်ခံမှုဆိုတာ စကားထဲမှာ ထည့်ပြောနေလို့မရဘူး။ အလုပ်နဲ့ သက်သေပြရတာ” ဟု ဆိုသည်။

ဇာတ်ကောင်စရိုက်များအား ပီပြင်စွာ သရုပ်ဖော်နိုင်ရန် သက်ဆိုင်ရာ နယ်ပယ်အလိုက် သုတေသနများ ပြုလုပ်ရန် လိုသည်ဟု အနုပညာရှင်များနှင့် သက်ဆိုင်ရာနယ်ပယ်များက အကြံပြုကြသည်။

ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းဖန်တီးသူများအနေဖြင့် ဟာသဖြစ်စေရန် တစ်ခုတည်းသာ မကြည့်ဘဲ ”ကိုယ်ပေးတဲ့ မက်ဆေ့ချ် တစ်ခုကြောင့် လူအုပ်စုတစ်ခုကို ဘယ်လောက်ထိ ဂုဏ်သိက္ခာဆိုးဝါးထိခိုက်စေသလဲဆိုတဲ့ စဉ်းစား တွေးခေါ်စေချင်တယ်”ဟု မသန်စွမ်း အခွင့်အရေးလှုပ်ရှားသူ ဦးနေလင်းစိုးက အကြံပြုသည်။

ညီမျှခြင်းမြန်မာမှ ဦးအောင်မျိုးမင်းက အနုပညာမြောက်ပြီး ပရိသတ်ကြိုက်မည့် ဇာတ်လမ်းမျိုးကို ကြိုးစားအားထုတ်ဖန်တီးချင်စိတ်မရှိဘဲ လွဲမှားသည့် ဟာသများ၊ ဇွတ်ဖန်တီးကာ မှားယွင်းသည့် သတင်းစကားများ ဖြန့်ဝေနေမည်ဆိုပါက ”အနုပညာသည် ပြည်သူအတွက် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”ဟု ဝေဖန်သည်။

ရုပ်ရှင်ဖန်တီးထုတ်လုပ်သူများသည် ပရိသတ်ကို ဦးဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ပေးလိုက်သည့် သတင်းစကားအပေါ် တာဝန်ယူမှုရှိရန် လိုကြောင်း ဒေါ်ဆွေဇင်ထိုက်ကလည်း ယခုလို သတိပေးသည်။

”လူရဲ့အစာထဲကို အဆိပ်ခတ်တာဟာ စားတဲ့တစ်ယောက်ပဲ သေတယ်။ လူရဲ့ ဦးနှောက်ထဲကို ရုပ်ရှင်သမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ အဆိပ်ခတ်ရင် မျိုးဆက်တစ်ခုလုံး သေတယ်” ။ ။

၂၀၁၇-နိုဝင်ဘာလထုတ်၊ မော်ကွန်းမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၅၁) မှ သတင်းဆောင်းပါး ဖြစ်ပါသည်။

Credit: ဟေမာန်ပြည့် ရေးသည်။

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

LEAVE A REPLY