Zawgyi ျဖင့္ဖတ္ရန္

ေနျပည္ေတာ္ သေျပကုန္းမွာ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ Wisdom Hill မူႀကိဳေက်ာင္းက အသက္ ၃ ႏွစ္မျပည့္ေသး တဲ့ မိန္းကေလးငယ္ ဗစ္တိုးရီးယား (နာမည္ရင္းမဟုတ္) ၂၀၁၉ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၆ ရက္ေန႔က အဓမၼ ျပဳက်င့္ခံခဲ့ရတယ္ဆိုတဲ့ ျဖစ္စဥ္က ကာယကံရွင္ သမီးငယ္ရဲ႕ ဖခင္ ျဖစ္သူကို ဘီဘီစီက သီးသန႔္ ေတြ႕ဆုံ ေမးျမန္းခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။က်ဴးလြန္ခံရသူရဲ႕ လက္ရွိ အေျခအေန၊ အမႈ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ျဖစ္စဥ္နဲ႔ အေရးယူ ေဆာင္႐ြက္မႈေတြ နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကေလးငယ္ရဲ႕ ဖခင္ ျဖစ္သူ ေျပာျပခ်က္ကို ေအာက္မွာ အျပည့္အစုံ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။

(မွတ္ခ်က္ — ကာယကံရွင္ ကေလးငယ္နဲ႔ မိသားစုရဲ႕ ပုဂၢလိက ဘဝ လုံၿခဳံေရးနဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာ အတြက္ ဖခင္ ျဖစ္သူရဲ႕ နာမည္ကို ေဖာ္ျပမထားပါ။)

ဘီဘီစီ။ လက္ရွိ ကေလးရဲ႕အေျခအေန ဘယ္လိုရွိေနပါလဲ။

ဖခင္။ ။ ကေလးကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ လက္ရွိကေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္။ မသိစိတ္မွာ ေတာ့ ဘာစိုးရိမ္မႈ ရွိလဲ မသိဘူး။ အျပင္ပန္းကေတာ့ သာမန္ပါပဲ။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ပါပဲ။

ဘီဘီစီ။ ။ ကေလးတစ္ေယာက္လို ေန႔စဥ္ ပုံမွန္လႈပ္ရွားသြားလာမႈေတြ ရွိေနလား။

ဖခင္။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ ရွိပါတယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ သူ႔ကို စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေစာင့္ေရွာက္မႈမ်ိဳး ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးတာ၊ ႏွစ္သိမ့္ေပးတာေတြ လုပ္ဖို႔ရွိလား။

ဖခင္။ ။ ရွိတယ္။ အဲဒါ အစီအစဥ္ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေလာေလာဆယ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔က မျပန္ႏိုင္ေသး ဘူးေလ။ အစီအစဥ္ ဆြဲထားတာေတာ့ရွိတယ္။ ကေလး မသိစိတ္မွာ က်န္ခဲ့မွာစိုးလို႔ ဒီအျဖစ္အပ်က္ႀကီးကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ေပးခ်င္တာေပါ့။ ေလာေလာဆယ္ကေတာ့ သာမန္လႈပ္ရွားမႈ၊ သာမန္ အတိုင္းအတာပါပဲ။

ဘီဘီစီ။ ။Video Conferencing နဲ႔ တရား႐ုံးမွာ ၾကားနာရမွာ ကေလးအတြက္ စိတ္သက္သာရာ ရေစမလား။ ဘယ္လို သေဘာရသလဲ။

ဖခင္။ ။ စိတ္သက္သာရာရေစတာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္က ပထမ စိုးရိမ္တာ သမီးကို လူေတြအမ်ားႀကီးနဲ႔ ေၾကာက္သြားမွာ၊ စိတ္ဒဏ္ရာရသြားမွာ အရမ္းစိုးရိမ္တယ္ေလ။ အခုေတာ့ Video Conferencing နဲ႔ဆိုေတာ့ အမ်ားႀကီး သမီးအတြက္ အေထာက္အကူ ျဖစ္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဝမ္းလည္း သာပါတယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ကေလးက တရား႐ုံးမွာ ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္သက္သာရာ ရမယ္လို႔ ယူဆလို႔ရလား။ သူကေရာ ျဖစ္စဥ္ကို အမွန္အတိုင္း တိတိက်က် ေျပာႏိုင္တဲ့အေနအထားေရာ ရွိလား။

ဖခင္။ ။ ဒါကေတာ့ သမီးရဲ႕ အသက္အ႐ြယ္နဲ႔ အေနအထားေပၚမူတည္ၿပီး ကံေသကံမ မေျပာႏိုင္ဘူး။ ကေလးရဲ႕ စိတ္ကို။

ဘီဘီစီ။ ။သူစၿပီးေတာ့ အစ္ကို႔ကိုပဲေျပာတယ္လို႔ နားလည္ထားတယ္။ တကယ္ မိဘကို ကေလးက ျပန္ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာေရာ ဒီလို မ်ိဳး က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့သူ၊ ေနရာ၊ အခ်ိန္ အၾကမ္းဖ်င္း ဘယ္ႏွႀကိမ္ေလာက္ ေျပာတာရွိလဲ။ ဘယ္လိုပုံစံမ်ိဳးေတြ ေျပာခဲ့လဲ။

ဖခင္။ ။ သူျဖစ္စဥ္ ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္း သူ႔ေမေမ ေမးေတာ့ ေျပာတယ္။ ဒါသိၿပီးသားျဖစ္တဲ့ “ကိုကို လုပ္တယ္၊ ေက်ာင္းမွာ၊ တီခ်ယ္ႏွင္းႏုသိတယ္” လို႔ အၾကမ္းဖ်င္းေျပာျပတာ။ သမီးေမေမကို ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္းမွာ တစ္ႀကိမ္ေျပာတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ ၁၇ ရက္ေန႔ မနက္မွာ အမွတ္ (၁) နယ္ေျမ ရဲစခန္းေရွ႕မွာ စခန္းမႉးတို႔ တျခားရဲေတြေရွ႕မွာ တစ္ေခါက္ ထပ္ေျပာတယ္။ ေနာက္ ႏွစ္ႀကိမ္။ ၁၂ ရက္ေန႔မွာ စီအိုင္ဒီမွာ ကေလးကို ဆရာမ ႏွင္းႏုနဲ႔ ေခၚေမးခိုင္းေတာ့ အဲလိုမ်ိဳး တစ္ေခါက္ ထပ္ေျပာတယ္။ ၁၃ ရက္ေန႔မွာ ကေလးကို ဆရာမ ႏွင္းႏု မပါဘူး၊ တျခား ဆရာမႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ေခၚေမးေတာ့လည္း အဲလိုေျပာတယ္။ စုစုေပါင္း အၾကမ္းဖ်င္း ေလးႀကိမ္ေပါ့။

ဘီဘီစီ။ ။ အခုေနာက္ဆုံးေတာ့ တရား႐ုံးမွာ တင္ခံရတဲ့၊ စြပ္စြဲခံရတဲ့ ေအာင္ႀကီးျဖစ္စဥ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေရာ ဒီကေလးေလးက ဆြဲထုတ္ျပတာမ်ိဳး ဘယ္ႏွႀကိမ္ရွိလဲ။ ယုံၾကည္စိတ္ခ်တဲ့ ဖခင္ျဖစ္သူကို ေျပာတာမ်ိဳးလား။ ဘယ္လို ေျပာခဲ့လဲ။

ဖခင္။ ။ ကေလးက စီစီတီဗီမွတ္တမ္းကို ၾကည့္ၿပီး ပထမတစ္ႀကိမ္ေျပာတာေတာ့ record မယူထားလိုက္ဘူး။ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ေျပာတာေတာ့ record ယူႏိုင္လိုက္တယ္။ ပထမတစ္ႀကိမ္က တိုက္ဆိုင္မႈနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ၾကည့္ေနတာကို သူ ဝင္ေျပာတာေပါ့။ ေမးတာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ႐ုတ္တရက္ႀကီးဆိုေတာ့ မွတ္တမ္း မတင္လိုက္ႏိုင္ဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ ႏွစ္ႀကိမ္လုံးမွာ သူေျပာတဲ့ ဘုံတူညီတဲ့အခ်က္၊ စကားလုံးအေနနဲ႔ဆိုရင္ေကာ ဘယ္စကားလုံးသုံးၿပီး ေျပာတာရွိလဲ။

ဖခင္။ ။ သူကေျပာတာေတာ့ အၾကမ္းဖ်င္းေတာ့ “မီးမီးဖင္ဖုကို ဆိတ္တာ အဲဒီကိုကို” လို႔ေျပာတယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ ကေလးရဲ႕ သေဘာသဘာဝ ေပါ့။ လူစိမ္းေတြေပၚဆို သူဘယ္လို ဆက္ဆံေလ့ရွိလဲ။ ရင္းႏွီးလြယ္လား။ ကေလးရဲ႕စိတ္ေနသေဘာသဘာဝေလးကိုေရာ သိရမလား။

ဖခင္။ ။ သူက သာမန္ပဲ။ သာမန္ကေလးေတြ လိုပါပဲ။ အရမ္းစိမ္းရင္ေတာ့ အနားကပ္ ဘာကပ္ မရွိဘူး။ ရင္းႏွီးသြားတယ္ တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္ေတြ႕တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ခင္တယ္ေပါ့။ သြက္တယ္ သမီးက။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲေတာ့ စြပ္စြဲခံရတဲ့ သူအပါအဝင္ေပါ့ သူနဲ႔ကေလးနဲ႔ ရင္းႏွီးႏိုင္တဲ့ အေနအထားႀကဳံဖူးလား။ သူေျပာျပတာမ်ိဳးေရာ ရွိလား။

ဖခင္။ ။ မသိဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ ရဲကေတာ့ ဒီအမႈကို စစစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ လိုအပ္တဲ့ သက္ဆိုင္ရာ အနီးအနား ပတ္ဝန္းက်င္ကလူေတြကို ဒီအန္ေအယူၿပီး စစ္တယ္လို႔ နားလည္ထားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စစ္ေဆးတဲ့လူေတြထဲမွာ သမီးနဲ႔ အရင္တုန္းထဲက အကြၽမ္းတဝင္ေတာ့ မဟုတ္ေပမဲ့ သိဖူး၊ခင္ဖူး၊ ေျပာဖူးတာမ်ိဳး ရွိႏိုင္တဲ့လူ ပါလား။

ဖခင္။ ။ အဲဒါကက်ေတာ့ ဒီအန္ေအ စစ္တာက ေက်ာင္းဘက္ကေန ပတ္သက္တဲ့လူေတြနဲ႔ သမီးနဲ႔ သိဖူးျမင္ဖူးရင္းႏွီးဖူးလားဆိုတာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မသိႏိုင္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က မနက္ဆို ဖယ္ရီနဲ႔တင္ေပး၊ ညေနဖယ္ရီ ျပန္လာေတာ့ ႀကိဳတာေလ။ ဟိုမွာ ကေလးနဲ႔ ဘယ္သူေတြ ရင္းႏွီးတယ္ မရင္းႏွီးဘူးဆိုတာ ေက်ာင္းဘက္က ပတ္သက္တဲ့ ဆရာဆရာမေတြ သူတို႔ေတြပဲ သိလိမ့္မယ္။ အိမ္ဘက္မွာေတာ့ အိမ္ေအာက္ဘက္က ကေလးေလးတစ္ေယာက္ကိုေတာ့ စစ္တယ္။ ဆယ္တန္း ကေလးေလးတစ္ေယာက္ကိုေတာ့ စစ္တယ္။ သူနဲ႔ သမီးနဲ႔ကေတာ့ ရင္းႏွီးမႈ မရွိဘူး။ သမီးနာမည္ေတာင္ သူေသခ်ာသိတာမဟုတ္ဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ အခုေတာ့ တရား႐ုံးေရာက္ေနတဲ့ အဆင့္ျဖစ္သြားၿပီေပါ့ေလ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ျဖစ္စဥ္မွာ ျပန္ေျပာရင္ေရာ အေရးယူေဆာင္႐ြက္မႈ အေျခအေနေပၚဆိုရင္ ဖခင္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ မိဘအေနနဲ႔ ဆိုရင္ဘယ္လိုသေဘာထားမ်ိဳးရွိမလဲ။

ဖခင္။ ။ ဇူလိုင္လဆန္းပိုင္းမွာေပါ့။ ၂ရက္၊ ၃ရက္၊ ၄ရက္ေပါ့။ ကိုေအာင္ႀကီးကို တရား႐ုံးတင္မႈ မတိုင္ခင္နဲ႔ အဲဒီေနာက္ပိုင္းကိုေတာ့ မေျပာေတာ့ဘူး။ ဒါကေတာ့ တရား႐ုံးက ဆုံးျဖတ္လိမ့္မယ္။ အျပစ္ရွိတယ္ မရွိဘူးဆိုတာက။ ေျပာခ်င္တာက ကြၽန္ေတာ္တို႔ စၿပီး အမႈဖြင့္တဲ့ ၁၇ ရက္ေန႔ေပါ့။ ၁၆ ရက္ေန႔ည၊ ၁၇ ရက္ေန စၿပီးေတာ့ ကိုေအာင္ႀကီးကို တရား႐ုံးစြဲမတင္ခင္ အခ်ိန္ထိ အပိုင္းအျခားကို ေျပာလို႔ေတာ့ရပါတယ္။

ဘယ္လိုျမင္လဲဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္က အုန္းလက္ကို ျမင္းလုပ္စီးၿပီးေတာ့ သိုင္းခ်ေနတာလိုပဲလို႔ ျမင္တယ္။ ပါးစပ္ကေနေအာ္ၿပီးေတာ့ ျမင္းလုပ္စီးေနတာ၊ လူကေတာ့ လႈပ္ေနတာပဲ၊ ေရွ႕ေတာ့ မေရာက္ဘူးေပါ့။ လုပ္ေတာ့ လုပ္ေနတာပဲ။ အလုပ္ၿပီးေျမာက္ျခင္း မရွိဘူးလို႔ေတာ့ ျမင္တယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ အမႈစၿပီး ပထမ တိုင္ၾကားတာကေန စၿပီးေတာ့ ဥပမာနဲ႔ မွတ္မွတ္ထင္ထင္ ျဖစ္ေနတာေတြ ေျပာလို႔ရမလား။ ဥပမာ HARD DISK ကိစၥ။

ဖခင္။ ။ ဟာ့ဒစ္ကိစၥက ဒီလို။ စီစီတီဗီ မွတ္တမ္းကို ကြၽန္ေတာ္တို႔က ၾကည့္ခ်င္တာေလ။ ကေလး ေက်ာင္းအဝင္ဝကို ဟိုဘက္ေက်ာင္းေဆာင္ကေန စီစီတီဗီ ရွိတယ္ဆိုေတာ့။ အဝင္အထြက္ သိခ်င္လို႔။ သိခ်င္ေတာ့ ရဲစခန္းကို အကူအညီ ေတာင္းရတာေပါ့။ ေတာင္းေတာ့ ရဲစခန္းကေနၿပီးေတာ့ သြားယူေပးတယ္။ ေက်ာင္းကို။ ၁၇ ရက္ ေန႔လယ္မွာ တျခမ္းရတယ္။ ညေနပိုင္း တျခမ္းရတယ္။ ေနာက္ ၁၈ ရက္ေန႔က်မွ မနက္ ၈ နာရီကေန ေစာေစာကရတဲ့ အျခမ္းနဲ႔ ေပါင္းရတယ္။ ဆိုလိုတာက ၈ နာရီကေန ၅ နာရီထိေပါ့။ ၾကားထဲမွာေတာ့ ေလးႀကိမ္ေလာက္ေတာ့ ျပတ္တာေပါ့။ ဒါက ကနဦးရတဲ့ အေျခအေနေပါ့။ စီအိုင္ေရာက္မွေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ျပန္ရတယ္။ အဲဒီ စီစီတီဗီမွတ္တမ္းက ဒီျဖစ္စဥ္မွာ တစ္ခုတည္းေသာလို႔ ေျပာရမယ့္ အေထာက္အထားတစ္ခုခုေပါ့။ ဘာလို႔ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းရယ္၊ အိမ္ရယ္၊ ကားရယ္မွာ စီစီတီဗီရွိတာဆိုလို႔ အဲဒီေနရာတစ္ခုပဲ ရွိတာကိုး။ အဲဒီေနရာကို အရမ္းအားကိုးခဲ့တယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ျပည့္ျပည့္စုံစုံရခဲ့မယ္ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဒါနည္းနည္း စိတ္ရွင္းသြားႏိုင္တာေပါ့။ ဒီမွာ ျဖစ္တယ္မျဖစ္ဘူး။ အဝင္အထြက္ကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ေပါ့။ ရာႏႈန္းျပည့္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒါကို ရဖို႔အတြက္ ပထမဆုံးက ရဲစခန္းကို ဆက္သြယ္ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းကေနၿပီးေတာ့ ၁၆ ရက္ေန႔ မွတ္တမ္း ၾကည့္ခြင့္ကို စဆက္သြယ္ခဲ့ရတာေပါ့။ ဆက္သြယ္တဲ့ ရက္က ၁၇ ရက္မွာ ျဖစ္မွာေပါ့။

ဖခင္။ ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ၁၆ ရက္ေန႔ မွတ္တမ္း တင္မကဘူး၊ ၁၅ ရက္၊ ၁၄ ရက္ေတြ ပါေတာင္းေသးတယ္။ ေမတၱာရပ္ခံေသးတယ္။ ဘာလို႔ဆိုေတာ့ ကေလးက ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ရွိတယ္ဆိုေတာ့ေလ။ ႐ုတ္တရက္ႀကီး သူစိမ္းတစ္ေယာက္က ဒီလို ျဖစ္စဥ္မ်ိဳး က်ဴးလြန္ဖို႔ မလြယ္ႏိုင္ဘူးေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က အဲလို သုံးသပ္တာကိုး။ ရင္းႏွီးတဲ့သူေပါ့။ အိမ္က်ေတာ့လည္း အိမ္မွာ ဒီကို ေျပာင္းလာတာ မၾကာေသးဘူး။ အိမ္ကို လာလည္တဲ့သူကို မရွိတာ။ အသိမိတ္ေဆြကို မရွိတာ။ အမ်ိဳးသမီးက မနက္ဆို ႐ုံးသြားတယ္။

သမီးကိုလည္း မူႀကိဳပို႔တယ္။ ညေနျပန္လာတယ္။ အိမ္မွာ လာလည္သူ မရွိဘူး။ ရင္းႏွီးတဲ့သူ မရွိဘူး။ ေက်ာင္းဘက္မွာ ရင္းႏွီးတဲ့သူမ်ား ရွိမလား၊ သမီးဆီ လာလည္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းရွိမလား၊ ဘာလဲေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္က ႐ိုး႐ိုးသားသားနဲ႔ေပါ့။ ၁၄၊ ၁၅ လည္းေတာင္းတယ္။ ဒါေပမဲ့ မန္မိုရီ ကတ္မေလာက္ဘူး၊ ဘာဘူး ဆိုၿပီးေတာ့.. ။ အမွတ္ (၁) စခန္းက သူတို႔ ေတာင္းေပးတယ္တဲ့၊ ဟိုဘက္က မန္မိုရီကတ္ မေလာက္ဘူးလို႔ ေျပာတယ္တဲ့။ အဲဒီႏွစ္ခုကြာဟခ်က္က ဘာျဖစ္မလဲ ကြၽန္ေတာ္မသိဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္မရခဲ့ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ရခဲ့မယ္ဆိုရင္ ျဖစ္တာကေတာ့ ၁၆ ရက္မွာ ျဖစ္တာ မွန္တယ္။ ၁၄၊ ၁၅ ေတာ့မဆိုင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့လည္း အေထာက္အကူ တစ္ခုခု၊ ဝင္ထြက္သြားလာေနတာ ျဖစ္ျဖစ္၊ သမီးနဲ႔ ရင္းႏွီးမႈ ရွိတာျဖစ္ျဖစ္ ရႏိုင္မလားလို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႀကိဳးစားၾကည့္တယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း မရခဲ့ပါဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲေတာ့ တကယ္ရလာေတာ့က်ေတာ့ လူစိမ္းဝင္သြားတယ္ဆိုတာကိုလည္း အစ္ကိုပဲ စေတြ႕တယ္လို႔ပဲ နားလည္ထားတယ္။ အဲဒီအေနအထားကို ျပန္ေျပာျပေပးပါ။

ဖခင္။ ။ စေတြ႕တယ္လို႔ ေျပာလို႔ရတယ္ဗ်။ ၁၈ ရက္ေန႔မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ထြက္ဆိုခ်က္ေတြ သြားေပးရတယ္။ ေန႔လယ္ပိုင္းက ကြၽန္ေတာ့္ အမ်ိဳးသမီးသြားေပးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ ကေလးထိန္းရတာကိုး။ ညေနပိုင္းက ကြၽန္ေတာ္သြားေပးတယ္။ အဲေတာ့ သူက စီစီတီဗီရလာၿပီတဲ့။ ၁၇ ရက္ေန႔တုန္းက ေန႔တစ္ပိုင္းစာပဲရတယ္။ ၁၈ရက္ေန႔မွာ ၈ နာရီက ျပန္စတဲ့ဟာ။ အဲဒီေတာ့ ၾကည့္မယ္ေပါ့။ ညက်ေတာ့ သြားၾကည့္တာေပါ့။ မၾကည့္ခင္ေမးတယ္ ဘာထူးျခားမႈရွိလဲဆိုေတာ့။ ဘာမွ မရွိဘူး။ သူတို႔ ၾကည့္ၿပီးသေလာက္ ထူးျခားမႈ ဘာမွ မရွိဘူး ေျပာတယ္။ သူတို႔က အကုန္လုံး ၾကည့္ၿပီးခ်င္မွ ၾကည့္ၿပီးလိမ့္မယ္ေပါ့။ ဒါ အျပစ္ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၾကည့္ေတာ့ ထူးျခားတာကို စေတြ႕တယ္။ ၃ နာရီ ၁၂ မိနစ္မွာ ဝင္သြားတာကို ေတြ႕တယ္။ အဲဒါကို ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ထဲမွာ ေရးမွတ္ထားၿပီးေတာ့ အဲဒီက တာဝန္က်တဲ့ တာဝန္မႉးကို ေျပာခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ တစ္ညလုံးၾကည့္တယ္ဆိုေတာ့ ၁၈ ရက္မွာ ညၾကည့္ေတာ့ ၁၉ ရက္ မနက္ေရာက္သြားတယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ ဒီစီစီတီဗီယူတာ စယူတဲ့ အခ်ိန္ကေနစၿပီးေတာ့ ရဲဘက္က တျခားနည္းနဲ႔ စီစီတီဗီထဲမွာ ပါတဲ့လူေတြ၊ ျမင္ရတဲ့လူေတြ ၊ ေက်ာင္းပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွိေနတဲ့လူေတြ သူတို႔ ဘယ္ေလာက္ စုံစမ္းေဖာ္ထုတ္ေနတာကို အစ္ကို႔အေနနဲ႔ စီအိုင္ဒီက မလႊဲခင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ၊ အဲဒီကာလ တစ္ခုၾကားမွာ အစ္ကိုနဲ႔ ရဲ ေတြနဲ႔ၾကားမွာ အစ္ကို ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘာေတြ၊ ဘယ္သူရဲ႕ အလုပ္ေပၚမွာ ဘယ္လိုမ်ိဳး ေတြ႕မိ ျမင္မိတာရွိလဲ။

ဖခင္။ ။ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြကို ကြၽန္ေတာ္မသိဘူးဗ်။ သူတို႔ကိုေမးတယ္။ ေမးေတာ့ ဟိုဘက္ကလည္း အကုန္စစ္ၿပီးၿပီ။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား စစ္ေနတယ္ေပါ့။ စစ္ၿပီးတာလည္း စစ္ၿပီးၿပီ။ ဘာမွ ထူးျခားမႈ မရွိဘူးလို႔ပဲ ေျပာတယ္။ ၁၈ ရက္မွာ စီစီတီဗီၾကည့္ေတာ့ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ ဝင္သြားတာ ေျပာခဲ့တယ္။ ၁၉ ရက္မွာေျပာခဲ့တယ္။ ၁၉ ရက္ေန႔လယ္ေလာက္က်ေတာ့ ဖုန္းဆက္လာတယ္။ အမႈစစ္ကေပါ့။ အဲဒါက အစ္ကိုေရတဲ့ အဲဒါက ဆရာမရဲ႕ ဒ႐ိုင္ဘာပါတဲ့။ သူက ဆရာမဆီကို လာတာတဲ့။ လာၿပီးေတာ့ အဲဒီေရွ႕မွာပဲ ထိုင္ေနတာတဲ့။ ကြၽန္ေတာ္ လွမ္းေမးၿပီးပါၿပီတဲ့။ သူထိုင္ေနတယ္၊ သူကားလာေတာ့ ျပန္သြားတယ္ေပါ့။ သူဆိုဖာမွာ ထိုင္ေနတာလဲ ကြၽန္ေတာ္ျမင္ရပါတယ္တဲ့။ သူကေတာ့ အဲလိုေျပာတယ္။ သူက ဟိုဘက္ကို လွမ္းျပန္ေမးတာ ေနမွာေပါ့။ ဘာထူးျခားတာလဲ ဘာလဲ ဆိုၿပီးေတာ့၊ ဟိုဘက္က စစ္တာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း မျမင္ရေတာ့ မေျပာႏိုင္ဘူးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္ဆိုလိုတဲ့ သေဘာက စစ္တာေတာ့ စစ္တာပဲေပါ့။ ရလဒ္တစ္ခု ရမလာခဲ့ဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲေတာ့ ရဲက ပထမရက္ေတြ အတြင္းမွာ စီစီတီဗီၾကည့္ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ တကယ္ က်ဴးလြန္ခဲ့တာမ်ိဳးကို ရဲက ျဖစ္ျဖစ္၊ မႈခင္းဆရာဝန္က ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ တရားဝင္ အေၾကာင္းတာမ်ိဳးရွိလား။ ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္မွာ ေျပာတာရွိလဲ။

ဖခင္။ ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ေဆးစာ တရားဝင္ေတာ့ ျပန္က်မလာေသးဘူးေလ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ဒီ ၁၆ ရက္ ညကတည္းက ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ မေရာက္ေသးဘူးေပါ့။ ကြၽန္ေတာ့္အမ်ိဳးသမီးက ေဆး႐ုံသြားေတာ့ သူတို႔ ဆရာဝန္ အခ်င္းခ်င္းေျပာတဲ့စကားေတြ၊ ျဖစ္စဥ္ေပါ့။ ပထမ ကေလးအထူးကု ေဆး႐ုံကို သြားတာကိုး။ ဒါေလာက္အထိ မထင္ထားဘူး။ အဲဒီကေန မႈခင္းနဲ႔ဆိုင္တယ္ဆိုၿပီး ကုတင္တစ္ေထာင္ကို လႊဲလိုက္တယ္ဆိုကတည္းက စိတ္ပူပန္မႈက အဲဒီမွာစတာ။ တျခားေနရာမွာ ျဖစ္တာမဟုတ္ဘူး။ ဒီေနရာမွာ ျဖစ္တယ္။ ရဲေက့စ္၊ ေဆးပညာသေဘာက ထဲထဲဝင္ဝင္မသိေပမဲ့၊ ျပစ္မႈေတာ့ ေျမာက္တယ္ဆိုတာ သိေနၿပီ။ ခံစားမိေနၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့ က်ိတ္ဆုေတာင္းတာေပါ့ေလ။ ကေလးအခ်င္းခ်င္း ျဖစ္ပါေစ။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ ခဲတံျဖစ္ျဖစ္ ဘာျဖစ္ျဖစ္၊ ေတြးတာေပါ့။ ဒီေလာက္အထိ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္လို႔ေတာ့ မေတြးခဲ့ဖူးပါဘူး။ ၁၇ ရက္က်ေတာ့ မႈခင္းဆရာဝန္နဲ႔ေတြ႕ရတယ္။ သူကလည္း အၾကမ္းဖ်င္းေတာ့ ေျပာျပတယ္။ ထိုးသြင္းတဲ့ဟာ ရွိတယ္ဆိုတာ ေျပာျပတယ္။ က်န္တဲ့ေဆးသိပၸံအရ တိတိက်က်ေတာ့ မေျပာျပဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ သိေနၿပီေလ။ အဲေတာ့ကာ တိတိက်က်ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက မသိဘူးဗ်။ ကေလးေတာ့ တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္ခဲ့တာ သိေနၿပီ။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲေတာ့ ဒီဟာက တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူက ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ လုပ္တယ္ဆိုတာမ်ိဳး ေျပာတာလား။

ဖခင္။ ။ ။ ဒီဟာ ေခ်ာ္လဲတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာသြားၿပီ။ ျပစ္မႈ ေျမာက္သြားၿပီ။ ဘယ္လို ေျမာက္မွန္းသာ မသိတာ။ ကိုယ္က ရင္ထဲမွာ မိဘအေနနဲ႔ ပူေနၿပီ။ ပိုဆိုးသြားၿပီေပါ့ဗ်ာ။

ဘီဘီစီ။ ။ ေနာက္ပိုင္း ဒီတစ္လ ႏွစ္လ ၾကာလာတဲ့အခ်ိန္မွာေရာ ဒီေဆးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တရားဝင္ေပါ့၊ ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္းညမွာကတည္းက ကာကြယ္ေဆးေတြလည္း ေသာက္ရတယ္လို႔ နားလည္ထားတယ္။ ဒီေဆးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ တျခားထပ္ဆင့္ follow up ေဆာင္႐ြက္တဲ့ဟာမ်ိဳး ဘာေတြရွိလဲ။

ဖခင္။ ။ ေဆးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ဟာကေတာ့ ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္းညမွာပဲ ကာကြယ္ေဆးေသာက္ရတယ္။ ကာကြယ္ေဆးထိုးရတယ္။ ေနာက္ HIV ကာကြယ္ေဆးကို သူက ၂၈ ရက္ေသာက္ရတယ္။ တစ္ရက္ကို မနက္ ၂ လုံး၊ ညေန ၂ လုံး။ အဲဒီကာလကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဆိုးဆိုးခံရတဲ့ကာလေပါ့။ ဒုကၡေတာ္ေတာ္ေရာက္ခဲ့တယ္၊ ဒီေဆးက အရမ္းျပင္းတယ္ေလ။ လူႀကီးေတာင္ ေတာ္ေတာ္ ေသာက္ရတာေလ။ အဲဒီကာလေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဒုကၡေရာက္ခဲ့တာေပါ့။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေရာ ဆရာဝန္ႀကီးဘက္က တစ္ခုခု အသိထပ္ေပးတာမ်ိဳး ရွိလား။

ဖခင္။ ။ အဲလို မ်ိဳးေတာ့မရွိဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ ႏွီးေႏွာတိုင္ပင္တဲ့ counselling ဆိုတာ အဲဒါမ်ိဳးေတြကို လႊဲေပးဖို႔ ဘာေတြ ေဆြးေႏြးၾကလဲ။

ဖခင္။ ။ ႏွီးေႏွာတိုင္ပင္တာ ေဆးမတိုက္ခင္က ေခၚေျပာတယ္။ ေခၚၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးတယ္၊ မိဘေတြကို။ သူတို႔ သေဘာနဲ႔ သူတို႔ တိုက္လို႔မရဘူး။ မိဘေတြဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္ယူရတယ္။ ဆိုေတာ့ကာ ဒါကို မတိုက္ပဲ ထားလိုက္ရင္ ေသြးထြက္သြာတယ္၊ မိန္းမကိုယ္မွာ၊ ထိုးသြင္းရာ ရွိတယ္။ အစရွိသျဖင့္။ ပိုးရွိတဲ့သူျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ ကေလးဘဝ တစ္ေလွ်ာက္မွာ ဒုကၡေရာက္မယ္။ ေဆး side effect ရွိပင္ရွိေသာ္ျငားလည္း ေဆးတိုက္သင့္တယ္ေပါ့။ မဘာေတြ ဆုံးျဖတ္ရမွာဆိုေတာ့ေလ၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကလည္း ေနာက္ဆုံးေတာ့ တိုက္ရမွာေပါ့။

ဘီဘီစီ။ ။ ျဖစ္စဥ္အတြက္ ကေလး စိတ္ဒဏ္ရာမရေအာင္ သူတို႔ ထပ္ဆင့္ၿပီးေတာ့ လမ္းၫႊန္တာ၊ တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔တိုင္ပင္ဖို႔ေျပာတာမ်ိဳးရွိလား။

ဖခင္။ ။ လိုအပ္ရင္ေတာ့ Child Psychologist (ကေလး စိတ္ပညာ ဆိုင္ရာ ဆရာဝန္) ေတြနဲ႔ ျပဖို႔ေတာ့ ၫႊန္ၾကားတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကလည္း ျပေတာ့ ျပမယ္။ ကိုယ့္ေဒသ မဟုတ္ေတာ့လည္း ေသခ်ာ ဟိုဟာမျဖစ္ဘူးေလ။ ကေလးကလည္း ေဆးေသာက္ရမယ့္ အခ်ိန္ပဲ ဒုကၡေရာက္တာ။ ေဆးေသာက္ၿပီးရင္ေတာ့ သူက သာမန္ပဲဆိုေတာ့။ မျပျဖစ္ေသးတာပါ။ ျပဖို႔ေတာ့ အစီအစဥ္ ရွိပါတယ္။ သူရဲ႕မသိစိတ္ အတြင္းစိတ္မွာ က်န္ခဲ့တာစိုးလို႔ေလ။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ႀကီးကို။

ဘီဘီစီ။ ။ အခုလိုအေနအထားေပါ့ေလ။ အမႈက ၾကာလာတယ္။ အခုေတာ့ တရာ႐ုံးေရာက္သြားၿပီ။ အဲဒီမတိုင္ခင္မွာလည္း လူထုရဲ႕ ပူေပါင္းပါဝင္မႈေပါ့ေလ။ သူတို႔က တစ္ညီတစ္ၫြတ္တည္း ဆႏၵ ထုတ္ေဖာ္ၾကတာေတြ ရွိတယ္။ အြန္လိုင္းေရာ ျပင္ပမွာေရာ။ အဲဒါကို ကိုယ္က ဖခင္တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ိဳးသေဘာထားလဲ။ ဘာေတြ ေျပာခ်င္လဲ။

ဖခင္။ ။ ပထမေတာ့ ဒီအျဖစ္အပ်က္ႀကီးကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ မိသားစုထဲပဲေလ။ လြန္ေရာ ကြၽံေရာ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေလာက္ပဲ သိၾကတယ္။ ဒီဟာႀကီးကို အမႈမွန္ေပၚခ်င္စိတ္ပဲ ရွိတယ္။ အခု လူထုအားလုံးက ဝိုင္းဝန္းၿပီးေတာ့ အမွန္တရားကို ေတာင္းဆိုလာတာေပါ့ေလ။ သူတို႔ေတာင္းဆိုတာက သူတို႔က သမီးေလးကို ျမင္ဖူးတာမဟုတ္ဘူး။ ေတြ႕လည္း ေတြ႕ဖူးတာမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ခုခံကာကြယ္ႏိုင္စြမ္းမရွိတဲ့ ကေလးေလးအတြက္ အမွန္တရားကို သူတို႔ ေတာင္းဆိုတာေလ။ ဒီအမွန္တရားကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ လူႀကီးေတြ ရွာေပးရမယ္။ ဒီသမိုင္းမွာ။ ရွာကိုရွာေပးရေတာ့မယ္။ အဲ့အတြက္ကို ကိုယ့္အသိစိတ္နဲ႔ကိုယ္ ေတာင္းဆိုၾကတာ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔မိဘေတြအေနနဲ႔ကေတာ့ အတိုင္းမသိေပါ့ေလ။ အားလည္းရွိပါတယ္။ ဒီအတြက္။ ေက်းဇူးတင္တယ္လို႔ေတာင္ ေျပာဖို႔မက ပါဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ ဝိုင္းဝန္းၾကတာက မိဘအတြက္ အားအင္အျပင္ အမႈမွန္ ေပၚေပါက္ေရးအတြက္ ဘယ္ေလာက္ အေထာက္အကူ ျဖစ္ႏိုင္လဲ။

ဖခင္။ ။ အေထာက္အကူျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ေယာက္တည္းထက္စာရင္ လူအမ်ားက အမွန္တရားကို လိုခ်င္ေနတာေလ။ အမွန္တရားကရွိေတာ့ရွိတယ္ ေနာက္က်တတ္တယ္ ဆိုသလိုေပါ့။ တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့ ေရာက္လာမွာပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဒါ ေစာင့္ရမွာပဲေလ။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲေတာ့ ဒီျဖစ္စဥ္ ျဖစ္သြားၿပီးေတာ့ လူထုရဲ႕အားရခဲ့တယ္ေပါ့။ ကိုယ္စၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ရင္ေသြးကေလးငယ္ကို ယုံၾကည္စိတ္ခ်စြာနဲ႔ အပ္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းဘက္ကေရာ ဒီျဖစ္စဥ္အၿပီးမွာ ကာယကံရွင္ မိဘေတြကို လူခ်င္း ေတြ႕တာ၊ ရွင္းျပတာ၊ ေတာင္းပန္တာမ်ိဳးေတြ ဘယ္ႏွႀကိမ္ ရွိခဲ့လဲ။

ဖခင္။ ။ အဲဒါ ေသခ်ာကြဲကြဲျပားျပားေျပာျပမယ္။ ၁၇ ရက္မွာ ေက်ာင္းကို သြားတယ္။ ေက်ာင္းကို သြားတယ္ဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ဒီေက်ာင္းမွာ ကေလးေလး အပ္ထားတယ္။ ကေလးကလည္း ေက်ာင္းလို႔ေျပာတယ္။ မိဘကလည္း ဖယ္ရီႀကိဳၿပီးခ်င္း တိုက္ေပၚေရာက္ေတာ့ ဘယ္သူမွလည္း အထိအေတြ႕မရွိေတာ့ ေက်ာင္းကိုသြားၾကတယ္ေပါ့။ ၁၇ ရက္ေန႔။ သြားေတာ့။ အမွန္သြားတာ ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔က သမီးေလးကို ေက်ာင္းစအပ္ကတည္းက သမီးေလးအခန္းမွာ စီစီတီဗီ တပ္ထားတယ္။ ဆရာမေတြ လုံလုံေလာက္ေလာက္ ထားတယ္။ အတန္းႀကီးေတြနဲ႔ တြဲမထားဘူး။ အဲလိုမ်ိဳးေၾကာင့္ အပ္ခဲ့တာေလ။ အပ္ခဲ့ေတာ့ ေဆး႐ုံက ေျပာေသာ္ျငားလည္း ဒီေလာက္အထိ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ မထင္ေသးဘူး။ စီစီတီဗီၾကည့္ရင္ ရွင္းသြားလိမ့္မယ္ လို႔ ယူဆထားတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းကိုသြားတာ၊ ေက်ာင္းကို စြပ္စြဲဖို႔သြားတာမဟုတ္ဘူး။ စီစီတီဗီသြားၾကည့္တာ။ ေရာက္လည္း ေရာက္ေရာ သမီးေနတဲ့ အခန္းမွာ စီစီတီဗီ မရွိဘူးတဲ့။ မတပ္ရေသးဘူး။ အရင္တုန္းက တပ္ထားတယ္တဲ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္လေလာက္ကမွ အဲဒီအခန္းကို ေျပာင္းတာေပါ့ေနာ္။ စီစီတီဗီ မတပ္ရေသးတာ။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္လေလာက္က စီစီတီဗီ ရွိတဲ့ အခန္းကေန စီစီတီဗီမရွိတဲ့ အခန္းကို ေျပာင္းတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မသိခဲ့ဘူး။ အေၾကာင္းလည္း မၾကားခဲ့ဘူး။

အဲေန႔က တစ္ႀကိမ္ေတြ႕တယ္။ ေက်ာင္းနဲ႔။ ေက်ာင္းက တာဝန္ရွိသူနဲ႔ တစ္ႀကိမ္ေတြ႕တယ္။ သူတို႔ အဲဒီတုန္းကေတာ့ သမီးတို႔ စာသင္ေက်ာင္းမွာ တျခားတက္တဲ့ ကေလးေတြကို သူလိုက္ျပ ေပးတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ ၁၂ ရက္ ၊ ၆ လပိုင္းမွာ တစ္ေခါက္ စီအိုင္ဒီမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ေစာေစာကေျပာတဲ့ သမီးေလးကို ဆရာမႏွင္းႏုနဲ႔ ေမးခိုင္းတဲ့ေန႔ေပါ့။ အဲဒီေန႔ ညေနပိုင္းမွာ စီအိုင္ဒီက တာဝန္ရွိတဲ့သူေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို အဲဒီေက်ာင္းကို ေခၚသြားတယ္ဗ်။ ေခၚသြားၿပီးေတာ့ အခန္းေတြ လိုက္ျပတယ္။ အေပၚထပ္မွာ လူေနတဲ့ အခန္းေတြရယ္။ ေနာက္ေဖးမွာ အခန္းေတြရယ္ လိုက္ျပတယ္။ လိုက္ျပေတာ့ ေက်ာင္းက တာဝန္ရွိသူေတြနဲ႔ တစ္ေခါက္ ေတြ႕တယ္။ ခုနက ေျပာသလိုမ်ိဳး ေတာင္းပန္တာတို႔ ဘာမွေတာ့မရွိပါဘူး။ လူခ်င္းေတြ႕တာ အဲဒီ ႏွစ္ႀကိမ္ပဲရွိတယ္။ က်န္တဲ့ဟာေတာ့ မရွိပါဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ အခင္းျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆႏိုင္စရာရွိတဲ့ အခန္းထဲကို လိုက္ျပတဲ့အခ်ိန္မွာေရာ သူတို႔ တစ္ခုခုရွင္းျပ သလား၊ ဒီေနရာမွာေတာ့ ဆရာမရွိတယ္၊ ဒီေနရာမွာေတာ့ ကေလးအိပ္တယ္ စသျဖင့္ သူတို႔က ဘယ္လိုရွင္းျပလဲ။

ဖခင္။ ။ ကြန္ေတာ္လည္း မသိဘူးဗ်၊ ဘယ္လိုသေဘာနဲ႔ ေခၚသြားလဲ မသိဘူး။ စီအိုင္ဒီက တာဝန္ရွိတဲ့သူက။ ကြၽန္ေတာ္ သိၿပီးသားဆိုလည္း ေခၚသြားတယ္။ ပိုသိရတာဆိုၿပီး ေခၚသြားတာေပါ့။ သူတို႔စိတ္ထဲမွာ ဘာအစီအစဥ္ရွိလဲ မသိဘူးေပါ့။ အေပၚထပ္ေတာ့ မေရာက္ဖူးဘူး။ အဲဒါ ဟုတ္ပါတယ္။ အေပၚထပ္ေတြဘာေတြ လိုက္ျပတယ္။ အေပၚထပ္မွာ ဆရာမ အပ်ိဳေတြ ေနတာ။ ေနာက္ေဖးခန္းမွာ၊ အိမ္သာ၊ ေရခ်ိဳးခန္း၊ အဲဒီမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ အခန္းလြတ္ေပါ့။ေဘးမွာ ေဖာ္ရိန္နာ သားအမိႏွစ္ေယာက္ ေနေနၾကတယ္။ အမ်ိဳးသမီးပါပဲ။ အဲဒါေတြ လိုက္ျပတယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေရာ ပထမဆုံး ၁၇ ရက္ေတြ႕ခဲ့တာနဲ႔ ကြာျခားခ်က္ေတြ ရွိေနလား။

ဖခင္။ ။ ၁၇ ရက္ေတြ႕ခဲ့တာေတာ့။ ႀကီးႀကီးမားမားေတာ့ မရွိဘူးဗ်။ ကြဲျခားခ်က္ ရွိတယ္မရွိဘူး ေျပာဖို႔မလြယ္ဘူး။ ၁၇ ရက္ေန႔က ျပာယာခတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ ဒီအခန္းက ဘယ္လိုဘာညာ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္မထားဘူး။ ဓာတ္ပုံေတြ ဘာေတြ ႐ိုက္မထားဘူး။ ဒီလိုပဲ ၾကည့္ခဲ့တာကိုး။ အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ေတာ့ တူပါတယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒီေတာ့ ကေလးရွိေနတယ္လို႔ သူတို႔က အာမခံတယ္ေပါ့ေလ။ ကေလးက အိပ္ေနတဲ့ေနရာမွာ ရွိေနတယ္။ တစ္ခ်ိန္လုံး ဘယ္ေနရာမွာရွိတယ္ အဲဒါမ်ိဳးေတြ ေျပာလား။

ဖခင္။ ။ အဲလိုမ်ိဳး အာမခံတာေတာ့ မရွိဘူး။ အဲလိုေတာ့ မေျပာဘူး။ အဲလို အာမခံတာ အင္တာဗ်ဴးေတြ ပါလာမွသာ သိတာ။ ကိုပညာကေတာ့ စိတ္မေကာင္းဘူး ဆိုတာေတာ့ ေျပာပါတယ္။ ကေလးအတြက္ စိတ္မေကာင္းဘူးေပါ့။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲေတာ့ ၁၇ ရက္မွာ ကေလးလည္း ပါလား။

ဖခင္။ ။ ပါတယ္။ ပါတယ္ဆိုတာ ကေလးက အေမေရာ ပါတာကိုး။

ဘီဘီစီ။ ။ ဆရာမ ႏွင္းႏုေရာပါလား။

ဖခင္။ ။ ႏွင္းႏုလည္း ပါတယ္ေလ။ ႏွင္းႏုလည္း စီအိုင္ဒီမွာ ေမးၿပီးေတာ့ ေခၚလာတာကိုး။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေရာက ကေလးက တစ္စုံတစ္ခု ထူးျခားမႈ ျပတာရွိလား။ သူမွတ္မိတာမ်ိဳး ျပတာရွိလား။ ဒီေနရာမွာ သူျဖစ္ခဲ့တာ အဲဒါမ်ိဳး ျပတာရွိလား။

ဖခင္။ ။ မျပဘူး။ သမီးက သူေဆာ့တဲ့ အခန္းထဲပဲ တန္းဝင္သြားတယ္။ သူေနတဲ့ အခန္းထဲပဲ ေဆာ့ဖို႔ ျပဳဖို႔ သြားတယ္။ ထူးျခားမႈေတာ့ မျပဘူး။ အဲမွာေတာင္မွ တီခ်ယ္ႏွင္းႏုနဲ႔ အတူတူ သြားၿပီးေတာ့ စကားေျပာေနေသးတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ အမ်ိဳးသမီးလက္ကေန လြတ္သြားၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ အမ်ိဳးသမီး ကလည္း စိတ္ပူေတာ့ လိုက္သြားတာေပါ့။ တျခားမဟုတ္ပါဘူး။ ကေလးကို မာန္မွာ ျပဳမွာစိုးလို႔။ ဟန႔္မွာစိုးလို႔။ ေမးေတာ့ အဲဒါ သူက ကေလးကို ပုံဆြဲတန္းေဆာ့ရေအာင္လို႔ ေျပာေနတာတဲ့။ ကေလးကလည္း အဲဒီမွာ ငုတ္တုတ္ေလးထိုင္ေနတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ကေလးကိုဒီအတိုင္းပဲ ျပန္ေခၚလာခဲ့တယ္။ ဘာမွ မေျပာဘူး။ ကေလးကလည္း သူ႔ခမ်ာလည္း ေျပာရေပါင္းလည္း မ်ားေနပါၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ေတာ္႐ုံတန္႐ုံ မေမးခ်င္ပါဘူး။ သူ႔အသိ ဉာဏ္ ေလးနဲ႔သူ ဒီအတိုင္းပဲေနေစခ်င္တယ္.. ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့။

ဘီဘီစီ။ ။ ဒီအခန္းသစ္ေျပာင္းခဲ့တာလည္း မိဘကို အသိမေပးဘူး၊ အခန္းထဲမွာ စီစီတီဗီ မရွိတာလည္း မသိခဲ့ဘူး။ အခု ဒါ သိရပါၿပီ။ အခန္းသစ္ကို လွမ္းျမင္ရတဲ့ စီစီတီဗီ ျပတ္ေတာက္တာကိုေရာ ေက်ာင္းဘက္က မိဘကို ဘယ္လိုရွင္းျပလဲ။

ဖခင္။ ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔နဲ႔ သူတို႔က တိုက္႐ိုက္ကို စကား မေျပာေတာ့တာေလ။ သူတို႔က ရဲစခန္းက ေမးေတာ့ ဟိုက ေဒါင္းလုတ္ဆြဲေပးတာ ရဲစခန္းက ယူလာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေလ့လာခ်င္တယ္ဆိုရင္ အဲဒီမွာၾကည့္။ ဒါပဲ တိုက္႐ိုက္ကို စကားမေျပာေတာ့တာ။ ဒါက ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေမးရမယ့္ အလုပ္မဟုတ္ဘူး။ ရဲစခန္းရဲ႕ ေမးရမယ့္ အလုပ္။ ဘာေၾကာင့္ ဘယ္လို ျပတ္တယ္ဆိုတာ၊ ဒါ ရဲက စစ္ေဆးရမယ့္ အလုပ္၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔က တိုက္႐ိုက္ စစ္ေဆးလို႔ မရဘူးေလ။

ဘီဘီစီ။ ။ စီစီတီဗီကို ဘယ္ေလာက္အတိုင္းအတာအထိ ၾကည့္ခဲ့ရလဲ။ ျပည့္ျပည္ဝဝ ၾကည့္ခဲ့ရတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရလား။

ဖခင္။ ။ စီအိုင္ဒီေရာက္ေတာ့ သုံးႀကိမ္ေလာက္ ထပ္ျပတ္ေသးတယ္။ အနည္းဆုံးအခ်ိန္သည္ ငါးမိနစ္ေလာက္ရွိတယ္။ ေနာက္ဆုံး စီအိုင္ဒီကို ကြၽန္ေတာ့္ကို ေခၚတဲ့ေန႔က အေျခအေနေပါ့။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းေတာ့ ထပ္ရခ်င္ရမယ္။ ကြၽန္ေတာ္ေနာက္ဆုံးသိရတဲ့ အေျခအေနက အဲဒါပဲ သုံးႀကိမ္ ျပတ္ေသးတယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာေတာ့ စီစီတီဗီ ျပန္ရတယ္ဆိုေတာ့ သေဘာမ်ိဳးနားလည္လိုက္တယ္။ အဲဒါကို မိသားစုကို ထပ္ေခၚျပတာမ်ိဳး ရွိလား။

ဖခင္။ ။ ေခၚျပတာ မရွိေတာ့ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ေခၚျပတယ္ဆိုတာလည္း ထြက္ဆိုခ်က္ ယူစရာရွိရင္း ႀကဳံလို႔ ေခၚျပတာ။ တကူးတကေတာ့ ေခၚျပတာမဟုတ္ဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ အမႈစျဖစ္ကတည္းက အမႈဖြင့္တာ အျပင္ သက္ဆိုင္ရာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဘက္က အဆင့္ဆင့္ လွမ္းၿပီး အေၾကာင္းၾကားတာ၊ အသိေပးတာ၊ အကူအညီေတာင္းခံတာမ်ိဳးေတြ ဘာေတြလုပ္ဖူးပါလဲ။

ဖခင္။ ။ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးတို႔၊ လႊတ္ေတာ္ထဲက အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ ကေလးသူငယ္ အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ေကာ္မတီတို႔ ေနာက္ဝန္ႀကီးဌာနေတြတို႔ တခ်ိဳ႕ကို အသနားခံစာ သေဘာမ်ိဳး၊ တိုင္စာ သေဘာမ်ိဳး ပို႔ဖူးပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဌာနေတြေတာ့ ျပန္က်လာပါတယ္။ ဒီအမႈကိုေစာင့္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ေဆာင္႐ြက္ ေနတယ္။ တရားဥပေဒနဲ႔ အညီျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ အေၾကာင္းေပါ့။ အဲလိုမ်ိဳးစာေတြ ေရာက္လာပါတယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒီမွာ လူ႔အခြင့္အေရး ေကာ္မရွင္တို႔၊ အဂတိ တိုက္ဖ်က္ေရး တို႔ေရာပါလား။

ဖခင္။ ။ ပါတယ္ခင္ဗ်။ အဂတိ တိုက္ဖ်က္ေရးကေတာ့ အခုခ်ိန္ထိေတာ့ ျပန္စာ မလာေသးဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ လူ႔အခြင့္အေရး ေကာ္မရွင္ကေရာ အေၾကာင္းျပန္ၾကားတာ ရွိလား။

ဖခင္။ ။ ရွိပါတယ္။ လူ႔အခြင့္အေရး ေကာ္မရွင္က ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေရးတဲ့ စာေပၚမူတည္ၿပီး သက္ဆိုင္ရာ ဌာနေတြကို လိုအပ္သလို ညႇိႏႈိင္းေဆာင္႐ြက္ေပးမယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း အေၾကာင္းျပန္ထားပါတယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ သမၼတႀကီးကို အဆင့္အျမင့္ဆုံး အေနနဲ႔တင္တဲ့အခါ သမၼတႀကီးက တစ္စုံတစ္ရာ အေရးယူေဆာင္႐ြက္ေပးတာမ်ိဳးေရာ ဘာရွိလဲ။

ဖခင္။ ။ သမၼတႀကီးဘက္ကလည္း အဲလိုေပါ့ေလ ဒီအမႈကို တရားဥပေဒနဲ႔အညီ ေဆာင္႐ြက္ဖို႔ကို လိုအပ္သလို ဆက္လက္ စိစစ္ေဆာင္႐ြက္သြားမယ္လို႔ အဲဒါမ်ိဳး စာျပန္ေရာက္လာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကိုလည္း ေနျပည္ေတာ္ေကာင္စီမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တိုင္တဲ့ တိုင္စာေပၚမူတည္ၿပီး ထြက္ဆိုခ်က္ ေတာင္းၿပီးေတာ့ အတည္ျပဳတယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒါက သီးသန႔္ ေကာ္မတီ သေဘာမ်ိဳးေခၚလိုက္တာလား။ ဘယ္လိုမ်ိဳးေခၚတာလဲ။

ဖခင္။ ။ တျခားဌာနေတြလည္းပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မိသားစုကိုေခၚၿပီး ထြက္ဆိုခ်က္ ယူတယ္။ တိုင္စာကို အတည္ျပဳတဲ့ သေဘာပါပဲ။ ျပန္တင္ေပးရမယ္ေျပာတယ္။ သူတို႔ အဖြဲ႕အစည္းသည္ အမႈလိုက္တာမဟုတ္ဘူး။ စီအိုင္ဒီက လိုက္လိမ့္မယ္။ သူတို႔က စိစစ္ၿပီးေတာ့ ျပန္တင္ေပးမယ္ေျပာတယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒါက အထူးေကာ္မတီလို ဖြဲ႕ေပးလိုက္တာလား။ ဘယ္လို နားလည္လိုက္လဲဗ်။

ဖခင္။ ။ အေသးစိတ္ေတာ့ မသိဘူး။ ၁၄ ရက္၊ ၆ လ အဲဒီေန႔က ေခၚၿပီးေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ တိုင္းႀကီးၾကပ္ေရးမႉး႐ုံးမွာ ေခၚၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မိသားစုနဲ႔ တျခား ဌာနဆိုင္ရာ ဝန္ထမ္းေတြ အကုန္ပါတယ္။ ဒီဟာကို ေခၚေမးတယ္။ ေမးၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ထြက္ဆိုခ်က္ေတြ ျပန္ေပးရတယ္။ အဲဒါေတြ သူတို႔ ျပန္တင္ေပးရတယ္။ သမၼတဆီကို။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒါၿပီးေတာ့ သူတို႔ဘက္က အေရးယူ ေဆာင္႐ြက္မႈမ်ိဳး၊ ဆက္သြယ္လာမႈမ်ိဳး ဘာမ်ားရွိလဲ။

ဖခင္။ ။ အဲလိုေတာ့ မရွိပါဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ ဒီအမႈ အမွန္အတိုင္းျဖစ္မယ္လို႔ မိဘတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ယုံၾကည္ထားလား။ ဘယ္ေလာက္ယုံၾကည္မႈ ရွိလဲ။

ဖခင္။ ။ အမႈဆိုတာထက္ ကြၽန္ေတာ့္သမီးေလးအတြက္ အမွန္တရားသည္ ေပၚလာမယ္လို႔ေတာ့ ယုံၾကည္တယ္။ အဲဒီယုံၾကည္မႈကို ကြၽန္ေတာ္ဘယ္ေတာ့မွ လက္ေလွ်ာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ေလ၊ ဒီကေလးငယ္ေလး အေပၚ က်ဴးလြန္သြားတယ္ ဆိုတဲ့ျပစ္မႈကေလ၊ ကေလးငယ္ေလး ဆိုတာ အင္မတန္ျဖဴစင္ပါတယ္။ အမွန္တရားဆိုတာ မေနဘူးလိုပေတာ့ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ လိမ္လိမ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေကြ႕ေကြ႕ပတ္ပတ္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့ အမွန္တရားဆိုတာ ေပၚလာမယ္လို႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒီအတြက္ဆိုရင္ လက္ရွိရွိေနတာေတြ အျပင္ အေထာက္အထားအသစ္ေတြ ရလာဖို႔ေရာ ဆက္ၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ထားေသးလား။

ဖခင္။ ။ အရမ္းႀကီး ေမွ်ာ္လင့္ေတာ့ မေမွ်ာ္လင့္ခ်င္ဘူး။ အဲဒါႀကီးကေတာ့။ တရားကို နတ္ေစာင့္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့၊ တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္လာမွာေပါ့။ အရမ္းႀကီးေတာ့ တိတိက်က် ခ်က္နဲ႔လက္နဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္စရာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ႔ သိပ္ေတာ့မရွိဘူး။ အခုအခ်ိန္အထိ ၾကာေနတာကိုက မဟုတ္တာေလ။

ဘီဘီစီ။ ။ ဒီအမႈကို အစအဆုံးသိေနတဲ့ ဖခင္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ မေက်လည္တဲ့ ေမးခြန္းေတြရွိလား။

ဖခင္။ ။ မေက်လည္တဲ့ ေမးခြန္းဆိုတာ သမီးေလးအမႈက ႐ိုး႐ိုးေလးနဲ႔ ရႈပ္ေနတာေလ။ ရႈပ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ စကားအရေတာ့ မ႐ိုးသားမႈ ပါေနလို႔ေပါ့။ ေျပာၾကမယ္ဆိုရင္ လူ ၁၀ ေယာက္၊ ေနရာ ၃ ေနရာပဲ ရွိတာ။ အဲဒီ လူ ၁၀ ေယာက္က က်ဴးလြန္တယ္လို႔ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ လူ ၁၀ ေယာက္သည္ အနီးစပ္ဆုံး သိရမယ္။ မသိလို႔ မရဘူး။ သမီးေလးက ေသသြားတာမွ မဟုတ္တာ။ က်ဴးလြန္တဲ့သူက ေခၚသြားၿပီးေတာ့ သတ္ပစ္လိုက္ရင္ေတာ့ မသိဘူးေပါ့။ သမီးေလးက ျပန္လာတာပဲ။ ဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီ ျဖစ္စဥ္ႀကီး ျဖစ္တာကို အနီးကပ္ဆုံး လူတစ္ေယာက္ေယာက္ေတာ့ သိရမယ္။ မသိဘူးဆို လိမ္တာ။ မသိဘူး မသိဘူး မသိဘူး မသိဘူး မေျဖဘူး မသိဘူး ျဖစ္ေနတာကိုက မဟုတ္ေသးတာ။ ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ အဲလိုပဲ ယူဆတယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ ဒီအမႈမွာ ရႈပ္ေထြးတဲ့ ထဲမွာ စီစီတီဗီ ကိစၥရယ္၊ ေနာက္တစ္ခု ဒီအန္ေအ ကိစၥရယ္ အဲဒီအေပၚမွာေရာ မိဘ အေနနဲ႔ ဘယ္လိုေမးခြန္းေတြ ထြက္လာလဲ။

ဖခင္။ ။ စီစီတီဗီကေတာ့ ထားေတာ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္း စီစီတီဗီ ဆိုတဲ့ သေဘာေတာ့ လက္လွမ္းမီေသးတယ္။ ဒါက လုံၿခဳံေရး ကင္မရာေပါ့။ လုံၿခဳံေရး ကင္မရာဆိုတာ လုံၿခဳံေရးအတြက္ တပ္ထားတဲ့ ကင္မရာ။ ထူးျခားမႈ ျပန္ၾကည့္လို႔ရတဲ့ ကင္မရာ။ ဒီအန္ေအ။ ဒီအန္ေအကိစၥက ကြၽန္ေတာ္တို႔က အကြၽမ္းတဝင္ရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ေတြ႕တယ္ ေျပာလည္း ေတြ႕တယ္ေပ့ါ။ မေတြ႕ဘူးေျပာလည္း မေတြ႕ဘူး။ ျပစမ္းပါဦး ဘယ္နားေတြ႕တယ္ ယူၾကည့္လို႔ရတဲ့ဟာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးေလ။ အဲေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဘာမွ မေျပာႏိုင္ဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ စိတ္ထဲမွာ ရွင္းလင္းဖို႔ ဆိုရင္ေရာ မိဘတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သိရမယ့္တာဝန္ ဒီအန္ေအက အခိုင္မာဆုံး သက္ေသလို႔ ေျပာလို႔မရႏိုင္ဘူးလားဗ်။

ဖခင္။ ။ ဒါေတြက ဒီအန္ေအတို႔ စီစီတီဗီတို႔ ဆိုတာ ဒါေတြက အေထာက္အကူျပဳေပါ့။ အားေကာင္းလာေအာင္ အေထာက္အကူျပဳလို႔ရတာပဲရွိတယ္။ ဒါႀကီးကို ေသေသခ်ာခ်ာႀကီး ဒါႀကီးတစ္ခုနဲ႔ ဒါလို႔ ေျပာလို႔မရဘူးလို႔ ကြၽန္ေတာ္ထင္တယ္။ ဒီဟာက ေဘးနားကေန အေထာက္အကူျပဳတဲ့ ပစၥည္းေပါ့။ သက္ေသတစ္ခုေပါ့။ အဲလိုပဲ ။ ဒါဘယ္ေလာက္ထိ အားေကာင္းလဲ၊ ဘယ္ေလာက္ထိေတြ႕လဲ၊ ဘယ္ေလာက္ထိ ရလဲ ဆိုတာေတာ့ ပညာရွင္ေတြပဲ နားလည္မွာေပါ့။

ဘီဘီစီ။ ။ ဒီအန္ေအစစ္တာ အစ္ကိုတို႔ဘက္မွာ ဘယ္သူေတြ ရွိလဲ။

ဖခင္။ ။ ကြၽန္ေတာ္သိသေလာက္ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္အမ်ိဳးသမီးကို ေခၚစစ္တဲ့ေန႔ကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တိုက္ေအာက္က ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို စစ္တယ္။ တျခားလူေတြေတာ့ စစ္မစစ္ေတာ့ မသိဘူး။ စစ္ေတာ့စစ္မွာပဲ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အဲဒီေကာင္ေလးကလည္း ငယ္လည္းငယ္တာကိုး။ ဆယ္တန္းဆိုေတာ့။ က်န္တဲ့သူေတြကေတာ့ ႐ုံးဝန္ထမ္းေတြဆိုေတာ့ မနက္သြား၊ ညေနျပန္တာေပါ့။ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ျပန္ေရာက္ တံခါးပိတ္ေနၾကေနတဲ့သူေတြ ဆိုေတာ့ သူတို႔ေတာ့ ေခၚေမးတာ ျမန္းတာ ရွိမယ္ထင္တယ္။ စစ္မစစ္ေတာ့ သိပ္မသိဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒါကို တိုက္ၿပီးစစ္မယ္ဆိုရင္ သူတို႔ဆီမွာ အေထာက္အထားေတြ၊ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ အဲဒီကိစၥ မရွင္းလင္းလိုက္ဘူးေပါ့ေလ။ သူတို႔ဘက္မွာ တိုက္စစ္စရာေရာ ခိုင္ခိုင္မာမာ ရွိတယ္လို႔ မိဘေတြကို ေျပာထားတာရွိလား။

ဖခင္။ ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတာ့ တရားဝင္ေျပာထားတာမရွိဘူး။ သူတို႔မွာ တစ္ခုခု ရွိလို႔ေနမွာေပါ့။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲေတာ့ တစ္ခုခုရွိလို႔သာ က်န္တဲ့သူေတြကို ဒီအန္ေအ လိုက္ယူတယ္ေပါ့ေလ။အဲလို မိဘကနားလည္တယ္ေပါ့.

ဖခင္။ ။ အဲလို အၾကမ္းဖ်င္းယူဆလို႔ရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ပါ ယူသြားတာကိုး။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲေတာ့ ဒီအန္ေအ တူတဲ့ လူ ရွိတယ္၊ မရွိဘူး အေၾကာင္းၾကာတာမ်ိဳး၊ ဥပမာ စြပ္စြဲခံရတဲ့သူေတြထဲကေပါ့ေလ။

ဖခင္။ ။ အဲလိုေတာ့ မရွိဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဧရာဝတီမွာေတာ့ ဖတ္လိုက္ရတယ္။

ဘီဘီစီ။ ။ ဒီအန္ေအကို ေဘာင္းဘီကေန ေတြ႕တယ္ဆိုတာမ်ိဳး ေျပာလား။

ဖခင္။ ။ မသိဘူးဗ်၊ တရားဝင္ေတာ့ ဘာမွ မေျပာဘူး၊ အဲလိုမ်ိဳးမေျပာဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ ကေလးရဲ႕အနာဂတ္ကို မိဘအေနနဲ႔ ဘာေတြ စဥ္းစားထားလဲ။ သူ႔ဘဝ လုံၿခဳံစိတ္ခ်စြာ ဆက္သြားဖို႔ ဆိုရင္။ ကေလးမိဘအေနနဲ႔ ဘာေတြ ေတာင္းဆိုခ်င္လဲ။ ဘာေတြ ေျပာခ်င္လဲ။

ဖခင္။ ။ ကေလးအနာဂတ္အတြက္ကေတာ့ အမ်ားႀကီး လုပ္ရဦးမွာေပါ့။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အဲဒါစဥ္းစားဖို႔ထက္ကို အမွန္တရားကို ရွာတဲ့လမ္းမွာတင္ မၿပီးေသးဘူး ျဖစ္ေနတာေတြ၊ အဲဒါေတြ ၿပီးမွ သမီးအတြက္ကို အရိပ္မဲ မစြန္းေအာင္၊ ေနာက္သမီးကို အ႐ြယ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္က်ရင္ သမီးကို strong ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးရမယ္။ အခုေတာ့ အမွန္ကိုရွာရင္းနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္ၿပီးေတာ့။ ႏွစ္လလည္း ျပည့္သြားၿပီ။

ဘီဘီစီ။ ။ လက္ရွိအလုပ္ေပါ့။ ႏွစ္ေယာက္လုံးက အလုပ္လုပ္ေနရတဲ့ သူေတြဆိုလည္း ဒီႏွစ္လကို ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့လဲ။

ဖခင္။ ။ ႏွစ္ေယာက္စလုံးက လစာမဲ့ ခြင့္တင္ထားတယ္ဗ်ာ။ ျဖတ္သန္းတာကေတာ့ ဒီလိုပါပဲဗ်ာ။ ဒီအမွန္တရား ရွာမေတြ႕မခ်င္း အလုပ္လည္း ဝင္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ေသးဘူး။ ကြၽန္ေတာ္က ဒီကိစၥကို အမွန္တရားရွာေတြ႕ၿပီဆိုတာနဲ႔ လုံးလုံးေမ့လိုက္ရေတာ့မွာ။ ေမ့ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လည္း လိမ္ရမယ္။ ကေလးကိုလည္း ဒါကို ေမ့ေဖ်ာက္ႏိုင္ေအာင္၊ ကေလးအေပၚကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ နည္းႏိုင္သမွ် အနည္းဆုံး ႀကိဳးစားမယ္၊ သက္ေရာက္မႈ၊ အမ်ားႀကီး ျပန္ႀကိဳးစားရဦးမယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြ မေရာက္ခင္ ၾကားထဲမွာကို အမွန္တရားအတြက္ကို ရွာတာ ႏွစ္လ ေက်ာ္သြားၿပီ။ ခုနေျပာသလိုေပါ့၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အုန္းလက္ျမင္းနဲ႔ စီးေနရသလိုပါပဲ။

Source_BBC

Unicode ဖြင့်ဖတ်ရန်

ဗစ်တိုးရီးယား ရဲ့ ဖခင်က အင်တာဗျုးမှာ ဘာတွေ ဖွင့်ချလိုက်လဲ

နေပြည်တော် သပြေကုန်းမှာ ဖွင့်လှစ်ထားတဲ့ Wisdom Hill မူကြိုကျောင်းက အသက် ၃ နှစ်မပြည့်သေး တဲ့ မိန်းကလေးငယ် ဗစ်တိုးရီးယား (နာမည်ရင်းမဟုတ်) ၂၀၁၉ ခုနှစ် မေလ ၁၆ ရက်နေ့က အဓမ္မ ပြုကျင့်ခံခဲ့ရတယ်ဆိုတဲ့ ဖြစ်စဉ်က ကာယကံရှင် သမီးငယ်ရဲ့ ဖခင် ဖြစ်သူကို ဘီဘီစီက သီးသန့် တွေ့ဆုံ မေးမြန်းခွင့် ရခဲ့ပါတယ်။ ကျူးလွန်ခံရသူရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေ၊ အမှု ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်စဉ်နဲ့ အရေးယူ ဆောင်ရွက်မှုတွေ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကလေးငယ်ရဲ့ ဖခင် ဖြစ်သူ ပြောပြချက်ကို အောက်မှာ အပြည့်အစုံ ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်။

(မှတ်ချက် — ကာယကံရှင် ကလေးငယ်နဲ့ မိသားစုရဲ့ ပုဂ္ဂလိက ဘဝ လုံခြုံရေးနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ အတွက် ဖခင် ဖြစ်သူရဲ့ နာမည်ကို ဖော်ပြမထားပါ။)

ဘီဘီစီ။ လက်ရှိ ကလေးရဲ့အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိနေပါလဲ။

ဖခင်။ ။ ကလေးကတော့ လောလောဆယ် လက်ရှိကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ မသိစိတ်မှာ တော့ ဘာစိုးရိမ်မှု ရှိလဲ မသိဘူး။ အပြင်ပန်းကတော့ သာမန်ပါပဲ။ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ပါပဲ။

ဘီဘီစီ။ ။ ကလေးတစ်ယောက်လို နေ့စဉ် ပုံမှန်လှုပ်ရှားသွားလာမှုတွေ ရှိနေလား။

ဖခင်။ ။ ဟုတ်ကဲ့။ ရှိပါတယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ သူ့ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စောင့်ရှောက်မှုမျိုး တွေ့ဆုံဆွေးနွေးတာ၊ နှစ်သိမ့်ပေးတာတွေ လုပ်ဖို့ရှိလား။

ဖခင်။ ။ ရှိတယ်။ အဲဒါ အစီအစဉ်ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ် ကျွန်တော်တို့က မပြန်နိုင်သေး ဘူးလေ။ အစီအစဉ် ဆွဲထားတာတော့ရှိတယ်။ ကလေး မသိစိတ်မှာ ကျန်ခဲ့မှာစိုးလို့ ဒီအဖြစ်အပျက်ကြီးကို ဖျောက်ဖျက်ပေးချင်တာပေါ့။ လောလောဆယ်ကတော့ သာမန်လှုပ်ရှားမှု၊ သာမန် အတိုင်းအတာပါပဲ။

ဘီဘီစီ။ ။Video Conferencing နဲ့ တရားရုံးမှာ ကြားနာရမှာ ကလေးအတွက် စိတ်သက်သာရာ ရစေမလား။ ဘယ်လို သဘောရသလဲ။

ဖခင်။ ။ စိတ်သက်သာရာရစေတာပေါ့။ ကျွန်တော်က ပထမ စိုးရိမ်တာ သမီးကို လူတွေအများကြီးနဲ့ ကြောက်သွားမှာ၊ စိတ်ဒဏ်ရာရသွားမှာ အရမ်းစိုးရိမ်တယ်လေ။ အခုတော့ Video Conferencing နဲ့ဆိုတော့ အများကြီး သမီးအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ဝမ်းလည်း သာပါတယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ကလေးက တရားရုံးမှာ ပြောတဲ့အချိန်မှာ စိတ်သက်သာရာ ရမယ်လို့ ယူဆလို့ရလား။ သူကရော ဖြစ်စဉ်ကို အမှန်အတိုင်း တိတိကျကျ ပြောနိုင်တဲ့အနေအထားရော ရှိလား။

ဖခင်။ ။ ဒါကတော့ သမီးရဲ့ အသက်အရွယ်နဲ့ အနေအထားပေါ်မူတည်ပြီး ကံသေကံမ မပြောနိုင်ဘူး။ ကလေးရဲ့ စိတ်ကို။

ဘီဘီစီ။ ။သူစပြီးတော့ အစ်ကို့ကိုပဲပြောတယ်လို့ နားလည်ထားတယ်။ တကယ် မိဘကို ကလေးက ပြန်ပြောတဲ့အချိန်မှာရော ဒီလို မျိုး ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့သူ၊ နေရာ၊ အချိန် အကြမ်းဖျင်း ဘယ်နှကြိမ်လောက် ပြောတာရှိလဲ။ ဘယ်လိုပုံစံမျိုးတွေ ပြောခဲ့လဲ။

ဖခင်။ ။ သူဖြစ်စဉ် ဖြစ်ဖြစ်ချင်း သူ့မေမေ မေးတော့ ပြောတယ်။ ဒါသိပြီးသားဖြစ်တဲ့ “ကိုကို လုပ်တယ်၊ ကျောင်းမှာ၊ တီချယ်နှင်းနုသိတယ်” လို့ အကြမ်းဖျင်းပြောပြတာ။ သမီးမေမေကို ဖြစ်ဖြစ်ချင်းမှာ တစ်ကြိမ်ပြောတယ်။ နောက်တစ်ခါ ၁၇ ရက်နေ့ မနက်မှာ အမှတ် (၁) နယ်မြေ ရဲစခန်းရှေ့မှာ စခန်းမှူးတို့ တခြားရဲတွေရှေ့မှာ တစ်ခေါက် ထပ်ပြောတယ်။ နောက် နှစ်ကြိမ်။ ၁၂ ရက်နေ့မှာ စီအိုင်ဒီမှာ ကလေးကို ဆရာမ နှင်းနုနဲ့ ခေါ်မေးခိုင်းတော့ အဲလိုမျိုး တစ်ခေါက် ထပ်ပြောတယ်။ ၁၃ ရက်နေ့မှာ ကလေးကို ဆရာမ နှင်းနု မပါဘူး၊ တခြား ဆရာမနှစ်ယောက်နဲ့ ခေါ်မေးတော့လည်း အဲလိုပြောတယ်။ စုစုပေါင်း အကြမ်းဖျင်း လေးကြိမ်ပေါ့။

ဘီဘီစီ။ ။ အခုနောက်ဆုံးတော့ တရားရုံးမှာ တင်ခံရတဲ့၊ စွပ်စွဲခံရတဲ့ အောင်ကြီးဖြစ်စဉ်နဲ့ ပတ်သက်လို့ရော ဒီကလေးလေးက ဆွဲထုတ်ပြတာမျိုး ဘယ်နှကြိမ်ရှိလဲ။ ယုံကြည်စိတ်ချတဲ့ ဖခင်ဖြစ်သူကို ပြောတာမျိုးလား။ ဘယ်လို ပြောခဲ့လဲ။

ဖခင်။ ။ ကလေးက စီစီတီဗီမှတ်တမ်းကို ကြည့်ပြီး ပထမတစ်ကြိမ်ပြောတာတော့ record မယူထားလိုက်ဘူး။ နောက်တစ်ကြိမ် ပြောတာတော့ record ယူနိုင်လိုက်တယ်။ ပထမတစ်ကြိမ်က တိုက်ဆိုင်မှုနဲ့ ကျွန်တော်ကြည့်နေတာကို သူ ဝင်ပြောတာပေါ့။ မေးတာတော့မဟုတ်ဘူး။ ရုတ်တရက်ကြီးဆိုတော့ မှတ်တမ်း မတင်လိုက်နိုင်ဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ နှစ်ကြိမ်လုံးမှာ သူပြောတဲ့ ဘုံတူညီတဲ့အချက်၊ စကားလုံးအနေနဲ့ဆိုရင်ကော ဘယ်စကားလုံးသုံးပြီး ပြောတာရှိလဲ။

ဖခင်။ ။ သူကပြောတာတော့ အကြမ်းဖျင်းတော့ “မီးမီးဖင်ဖုကို ဆိတ်တာ အဲဒီကိုကို” လို့ပြောတယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ ကလေးရဲ့ သဘောသဘာဝ ပေါ့။ လူစိမ်းတွေပေါ်ဆို သူဘယ်လို ဆက်ဆံလေ့ရှိလဲ။ ရင်းနှီးလွယ်လား။ ကလေးရဲ့စိတ်နေသဘောသဘာဝလေးကိုရော သိရမလား။

ဖခင်။ ။ သူက သာမန်ပဲ။ သာမန်ကလေးတွေ လိုပါပဲ။ အရမ်းစိမ်းရင်တော့ အနားကပ် ဘာကပ် မရှိဘူး။ ရင်းနှီးသွားတယ် တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်တွေ့တယ်ဆိုရင်တော့ ခင်တယ်ပေါ့။ သွက်တယ် သမီးက။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲတော့ စွပ်စွဲခံရတဲ့ သူအပါအဝင်ပေါ့ သူနဲ့ကလေးနဲ့ ရင်းနှီးနိုင်တဲ့ အနေအထားကြုံဖူးလား။ သူပြောပြတာမျိုးရော ရှိလား။

ဖခင်။ ။ မသိဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ ရဲကတော့ ဒီအမှုကို စစစ်တဲ့အချိန်မှာ လိုအပ်တဲ့ သက်ဆိုင်ရာ အနီးအနား ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေကို ဒီအန်အေယူပြီး စစ်တယ်လို့ နားလည်ထားတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ စစ်ဆေးတဲ့လူတွေထဲမှာ သမီးနဲ့ အရင်တုန်းထဲက အကျွမ်းတဝင်တော့ မဟုတ်ပေမဲ့ သိဖူး၊ခင်ဖူး၊ ပြောဖူးတာမျိုး ရှိနိုင်တဲ့လူ ပါလား။

ဖခင်။ ။ အဲဒါကကျတော့ ဒီအန်အေ စစ်တာက ကျောင်းဘက်ကနေ ပတ်သက်တဲ့လူတွေနဲ့ သမီးနဲ့ သိဖူးမြင်ဖူးရင်းနှီးဖူးလားဆိုတာတော့ ကျွန်တော်တို့ မသိနိုင်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့က မနက်ဆို ဖယ်ရီနဲ့တင်ပေး၊ ညနေဖယ်ရီ ပြန်လာတော့ ကြိုတာလေ။ ဟိုမှာ ကလေးနဲ့ ဘယ်သူတွေ ရင်းနှီးတယ် မရင်းနှီးဘူးဆိုတာ ကျောင်းဘက်က ပတ်သက်တဲ့ ဆရာဆရာမတွေ သူတို့တွေပဲ သိလိမ့်မယ်။ အိမ်ဘက်မှာတော့ အိမ်အောက်ဘက်က ကလေးလေးတစ်ယောက်ကိုတော့ စစ်တယ်။ ဆယ်တန်း ကလေးလေးတစ်ယောက်ကိုတော့ စစ်တယ်။ သူနဲ့ သမီးနဲ့ကတော့ ရင်းနှီးမှု မရှိဘူး။ သမီးနာမည်တောင် သူသေချာသိတာမဟုတ်ဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ အခုတော့ တရားရုံးရောက်နေတဲ့ အဆင့်ဖြစ်သွားပြီပေါ့လေ။ ပြီးခဲ့တဲ့ ဖြစ်စဉ်မှာ ပြန်ပြောရင်ရော အရေးယူဆောင်ရွက်မှု အခြေအနေပေါ်ဆိုရင် ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မိဘအနေနဲ့ ဆိုရင်ဘယ်လိုသဘောထားမျိုးရှိမလဲ။

ဖခင်။ ။ ဇူလိုင်လဆန်းပိုင်းမှာပေါ့။ ၂ရက်၊ ၃ရက်၊ ၄ရက်ပေါ့။ ကိုအောင်ကြီးကို တရားရုံးတင်မှု မတိုင်ခင်နဲ့ အဲဒီနောက်ပိုင်းကိုတော့ မပြောတော့ဘူး။ ဒါကတော့ တရားရုံးက ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်။ အပြစ်ရှိတယ် မရှိဘူးဆိုတာက။ ပြောချင်တာက ကျွန်တော်တို့ စပြီး အမှုဖွင့်တဲ့ ၁၇ ရက်နေ့ပေါ့။ ၁၆ ရက်နေ့ည၊ ၁၇ ရက်နေ စပြီးတော့ ကိုအောင်ကြီးကို တရားရုံးစွဲမတင်ခင် အချိန်ထိ အပိုင်းအခြားကို ပြောလို့တော့ရပါတယ်။

ဘယ်လိုမြင်လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်က အုန်းလက်ကို မြင်းလုပ်စီးပြီးတော့ သိုင်းချနေတာလိုပဲလို့ မြင်တယ်။ ပါးစပ်ကနေအော်ပြီးတော့ မြင်းလုပ်စီးနေတာ၊ လူကတော့ လှုပ်နေတာပဲ၊ ရှေ့တော့ မရောက်ဘူးပေါ့။ လုပ်တော့ လုပ်နေတာပဲ။ အလုပ်ပြီးမြောက်ခြင်း မရှိဘူးလို့တော့ မြင်တယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ အမှုစပြီး ပထမ တိုင်ကြားတာကနေ စပြီးတော့ ဥပမာနဲ့ မှတ်မှတ်ထင်ထင် ဖြစ်နေတာတွေ ပြောလို့ရမလား။ ဥပမာ HARD DISK ကိစ္စ။

ဖခင်။ ။ ဟာ့ဒစ်ကိစ္စက ဒီလို။ စီစီတီဗီ မှတ်တမ်းကို ကျွန်တော်တို့က ကြည့်ချင်တာလေ။ ကလေး ကျောင်းအဝင်ဝကို ဟိုဘက်ကျောင်းဆောင်ကနေ စီစီတီဗီ ရှိတယ်ဆိုတော့။ အဝင်အထွက် သိချင်လို့။ သိချင်တော့ ရဲစခန်းကို အကူအညီ တောင်းရတာပေါ့။ တောင်းတော့ ရဲစခန်းကနေပြီးတော့ သွားယူပေးတယ်။ ကျောင်းကို။ ၁၇ ရက် နေ့လယ်မှာ တခြမ်းရတယ်။ ညနေပိုင်း တခြမ်းရတယ်။ နောက် ၁၈ ရက်နေ့ကျမှ မနက် ၈ နာရီကနေ စောစောကရတဲ့ အခြမ်းနဲ့ ပေါင်းရတယ်။ ဆိုလိုတာက ၈ နာရီကနေ ၅ နာရီထိပေါ့။ ကြားထဲမှာတော့ လေးကြိမ်လောက်တော့ ပြတ်တာပေါ့။ ဒါက ကနဦးရတဲ့ အခြေအနေပေါ့။ စီအိုင်ရောက်မှတော့ တော်တော်များများ ပြန်ရတယ်။ အဲဒီ စီစီတီဗီမှတ်တမ်းက ဒီဖြစ်စဉ်မှာ တစ်ခုတည်းသောလို့ ပြောရမယ့် အထောက်အထားတစ်ခုခုပေါ့။ ဘာလို့ဆိုတော့ ကျောင်းရယ်၊ အိမ်ရယ်၊ ကားရယ်မှာ စီစီတီဗီရှိတာဆိုလို့ အဲဒီနေရာတစ်ခုပဲ ရှိတာကိုး။ အဲဒီနေရာကို အရမ်းအားကိုးခဲ့တယ်။ အဲဒီနေရာမှာ ပြည့်ပြည့်စုံစုံရခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဒါနည်းနည်း စိတ်ရှင်းသွားနိုင်တာပေါ့။ ဒီမှာ ဖြစ်တယ်မဖြစ်ဘူး။ အဝင်အထွက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်ပေါ့။ ရာနှုန်းပြည့်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒါကို ရဖို့အတွက် ပထမဆုံးက ရဲစခန်းကို ဆက်သွယ်ပြီးတော့ ကျောင်းကနေပြီးတော့ ၁၆ ရက်နေ့ မှတ်တမ်း ကြည့်ခွင့်ကို စဆက်သွယ်ခဲ့ရတာပေါ့။ ဆက်သွယ်တဲ့ ရက်က ၁၇ ရက်မှာ ဖြစ်မှာပေါ့။

ဖခင်။ ။ ကျွန်တော်တို့က ၁၆ ရက်နေ့ မှတ်တမ်း တင်မကဘူး၊ ၁၅ ရက်၊ ၁၄ ရက်တွေ ပါတောင်းသေးတယ်။ မေတ္တာရပ်ခံသေးတယ်။ ဘာလို့ဆိုတော့ ကလေးက ရင်းရင်းနှီးနှီး ရှိတယ်ဆိုတော့လေ။ ရုတ်တရက်ကြီး သူစိမ်းတစ်ယောက်က ဒီလို ဖြစ်စဉ်မျိုး ကျူးလွန်ဖို့ မလွယ်နိုင်ဘူးပေါ့။ ကျွန်တော်တို့က အဲလို သုံးသပ်တာကိုး။ ရင်းနှီးတဲ့သူပေါ့။ အိမ်ကျတော့လည်း အိမ်မှာ ဒီကို ပြောင်းလာတာ မကြာသေးဘူး။ အိမ်ကို လာလည်တဲ့သူကို မရှိတာ။ အသိမိတ်ဆွေကို မရှိတာ။ အမျိုးသမီးက မနက်ဆို ရုံးသွားတယ်။

သမီးကိုလည်း မူကြိုပို့တယ်။ ညနေပြန်လာတယ်။ အိမ်မှာ လာလည်သူ မရှိဘူး။ ရင်းနှီးတဲ့သူ မရှိဘူး။ ကျောင်းဘက်မှာ ရင်းနှီးတဲ့သူများ ရှိမလား၊ သမီးဆီ လာလည်တဲ့ သူငယ်ချင်းရှိမလား၊ ဘာလဲပေါ့။ ကျွန်တော်က ရိုးရိုးသားသားနဲ့ပေါ့။ ၁၄၊ ၁၅ လည်းတောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ မန်မိုရီ ကတ်မလောက်ဘူး၊ ဘာဘူး ဆိုပြီးတော့.. ။ အမှတ် (၁) စခန်းက သူတို့ တောင်းပေးတယ်တဲ့၊ ဟိုဘက်က မန်မိုရီကတ် မလောက်ဘူးလို့ ပြောတယ်တဲ့။ အဲဒီနှစ်ခုကွာဟချက်က ဘာဖြစ်မလဲ ကျွန်တော်မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မရခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့က ရခဲ့မယ်ဆိုရင် ဖြစ်တာကတော့ ၁၆ ရက်မှာ ဖြစ်တာ မှန်တယ်။ ၁၄၊ ၁၅ တော့မဆိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း အထောက်အကူ တစ်ခုခု၊ ဝင်ထွက်သွားလာနေတာ ဖြစ်ဖြစ်၊ သမီးနဲ့ ရင်းနှီးမှု ရှိတာဖြစ်ဖြစ် ရနိုင်မလားလို့ ကျွန်တော်တို့ ကြိုးစားကြည့်တယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း မရခဲ့ပါဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲတော့ တကယ်ရလာတော့ကျတော့ လူစိမ်းဝင်သွားတယ်ဆိုတာကိုလည်း အစ်ကိုပဲ စတွေ့တယ်လို့ပဲ နားလည်ထားတယ်။ အဲဒီအနေအထားကို ပြန်ပြောပြပေးပါ။

ဖခင်။ ။ စတွေ့တယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်ဗျ။ ၁၈ ရက်နေ့မှာ ကျွန်တော်တို့ ထွက်ဆိုချက်တွေ သွားပေးရတယ်။ နေ့လယ်ပိုင်းက ကျွန်တော့် အမျိုးသမီးသွားပေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့က တစ်ယောက်တစ်လှည့် ကလေးထိန်းရတာကိုး။ ညနေပိုင်းက ကျွန်တော်သွားပေးတယ်။ အဲတော့ သူက စီစီတီဗီရလာပြီတဲ့။ ၁၇ ရက်နေ့တုန်းက နေ့တစ်ပိုင်းစာပဲရတယ်။ ၁၈ရက်နေ့မှာ ၈ နာရီက ပြန်စတဲ့ဟာ။ အဲဒီတော့ ကြည့်မယ်ပေါ့။ ညကျတော့ သွားကြည့်တာပေါ့။ မကြည့်ခင်မေးတယ် ဘာထူးခြားမှုရှိလဲဆိုတော့။ ဘာမှ မရှိဘူး။ သူတို့ ကြည့်ပြီးသလောက် ထူးခြားမှု ဘာမှ မရှိဘူး ပြောတယ်။ သူတို့က အကုန်လုံး ကြည့်ပြီးချင်မှ ကြည့်ပြီးလိမ့်မယ်ပေါ့။ ဒါ အပြစ်ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ကြည့်တော့ ထူးခြားတာကို စတွေ့တယ်။ ၃ နာရီ ၁၂ မိနစ်မှာ ဝင်သွားတာကို တွေ့တယ်။ အဲဒါကို ဒိုင်ယာရီ စာအုပ်ထဲမှာ ရေးမှတ်ထားပြီးတော့ အဲဒီက တာဝန်ကျတဲ့ တာဝန်မှူးကို ပြောခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် တစ်ညလုံးကြည့်တယ်ဆိုတော့ ၁၈ ရက်မှာ ညကြည့်တော့ ၁၉ ရက် မနက်ရောက်သွားတယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ ဒီစီစီတီဗီယူတာ စယူတဲ့ အချိန်ကနေစပြီးတော့ ရဲဘက်က တခြားနည်းနဲ့ စီစီတီဗီထဲမှာ ပါတဲ့လူတွေ၊ မြင်ရတဲ့လူတွေ ၊ ကျောင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိနေတဲ့လူတွေ သူတို့ ဘယ်လောက် စုံစမ်းဖော်ထုတ်နေတာကို အစ်ကို့အနေနဲ့ စီအိုင်ဒီက မလွှဲခင်ပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့လေ၊ အဲဒီကာလ တစ်ခုကြားမှာ အစ်ကိုနဲ့ ရဲ တွေနဲ့ကြားမှာ အစ်ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေတဲ့ အချိန်မှာ ဘာတွေ၊ ဘယ်သူရဲ့ အလုပ်ပေါ်မှာ ဘယ်လိုမျိုး တွေ့မိ မြင်မိတာရှိလဲ။

ဖခင်။ ။ သူတို့ရဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို ကျွန်တော်မသိဘူးဗျ။ သူတို့ကိုမေးတယ်။ မေးတော့ ဟိုဘက်ကလည်း အကုန်စစ်ပြီးပြီ။ တော်တော်များများ စစ်နေတယ်ပေါ့။ စစ်ပြီးတာလည်း စစ်ပြီးပြီ။ ဘာမှ ထူးခြားမှု မရှိဘူးလို့ပဲ ပြောတယ်။ ၁၈ ရက်မှာ စီစီတီဗီကြည့်တော့ အမျိုးသားတစ်ယောက် ဝင်သွားတာ ပြောခဲ့တယ်။ ၁၉ ရက်မှာပြောခဲ့တယ်။ ၁၉ ရက်နေ့လယ်လောက်ကျတော့ ဖုန်းဆက်လာတယ်။ အမှုစစ်ကပေါ့။ အဲဒါက အစ်ကိုရေတဲ့ အဲဒါက ဆရာမရဲ့ ဒရိုင်ဘာပါတဲ့။ သူက ဆရာမဆီကို လာတာတဲ့။ လာပြီးတော့ အဲဒီရှေ့မှာပဲ ထိုင်နေတာတဲ့။ ကျွန်တော် လှမ်းမေးပြီးပါပြီတဲ့။ သူထိုင်နေတယ်၊ သူကားလာတော့ ပြန်သွားတယ်ပေါ့။ သူဆိုဖာမှာ ထိုင်နေတာလဲ ကျွန်တော်မြင်ရပါတယ်တဲ့။ သူကတော့ အဲလိုပြောတယ်။ သူက ဟိုဘက်ကို လှမ်းပြန်မေးတာ နေမှာပေါ့။ ဘာထူးခြားတာလဲ ဘာလဲ ဆိုပြီးတော့၊ ဟိုဘက်က စစ်တာတော့ ကျွန်တော်လည်း မမြင်ရတော့ မပြောနိုင်ဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ဆိုလိုတဲ့ သဘောက စစ်တာတော့ စစ်တာပဲပေါ့။ ရလဒ်တစ်ခု ရမလာခဲ့ဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲတော့ ရဲက ပထမရက်တွေ အတွင်းမှာ စီစီတီဗီကြည့်ရတယ်။ ပြီးတော့ တကယ် ကျူးလွန်ခဲ့တာမျိုးကို ရဲက ဖြစ်ဖြစ်၊ မှုခင်းဆရာဝန်က ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တရားဝင် အကြောင်းတာမျိုးရှိလား။ ဘယ်အချိန်လောက်မှာ ပြောတာရှိလဲ။

ဖခင်။ ။ ကျွန်တော်တို့က ဆေးစာ တရားဝင်တော့ ပြန်ကျမလာသေးဘူးလေ။ ကျွန်တော်တို့က ဒီ ၁၆ ရက် ညကတည်းက ကျွန်တော်တော့ မရောက်သေးဘူးပေါ့။ ကျွန်တော့်အမျိုးသမီးက ဆေးရုံသွားတော့ သူတို့ ဆရာဝန် အချင်းချင်းပြောတဲ့စကားတွေ၊ ဖြစ်စဉ်ပေါ့။ ပထမ ကလေးအထူးကု ဆေးရုံကို သွားတာကိုး။ ဒါလောက်အထိ မထင်ထားဘူး။ အဲဒီကနေ မှုခင်းနဲ့ဆိုင်တယ်ဆိုပြီး ကုတင်တစ်ထောင်ကို လွှဲလိုက်တယ်ဆိုကတည်းက စိတ်ပူပန်မှုက အဲဒီမှာစတာ။ တခြားနေရာမှာ ဖြစ်တာမဟုတ်ဘူး။ ဒီနေရာမှာ ဖြစ်တယ်။ ရဲကေ့စ်၊ ဆေးပညာသဘောက ထဲထဲဝင်ဝင်မသိပေမဲ့၊ ပြစ်မှုတော့ မြောက်တယ်ဆိုတာ သိနေပြီ။ ခံစားမိနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာတော့ ကျိတ်ဆုတောင်းတာပေါ့လေ။ ကလေးအချင်းချင်း ဖြစ်ပါစေ။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ခဲတံဖြစ်ဖြစ် ဘာဖြစ်ဖြစ်၊ တွေးတာပေါ့။ ဒီလောက်အထိ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်လို့တော့ မတွေးခဲ့ဖူးပါဘူး။ ၁၇ ရက်ကျတော့ မှုခင်းဆရာဝန်နဲ့တွေ့ရတယ်။ သူကလည်း အကြမ်းဖျင်းတော့ ပြောပြတယ်။ ထိုးသွင်းတဲ့ဟာ ရှိတယ်ဆိုတာ ပြောပြတယ်။ ကျန်တဲ့ဆေးသိပ္ပံအရ တိတိကျကျတော့ မပြောပြဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ သိနေပြီလေ။ အဲတော့ကာ တိတိကျကျတော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက မသိဘူးဗျ။ ကလေးတော့ တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်ခဲ့တာ သိနေပြီ။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲတော့ ဒီဟာက တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူက ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လုပ်တယ်ဆိုတာမျိုး ပြောတာလား။

ဖခင်။ ။ ။ ဒီဟာ ချော်လဲတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သေချာသွားပြီ။ ပြစ်မှု မြောက်သွားပြီ။ ဘယ်လို မြောက်မှန်းသာ မသိတာ။ ကိုယ်က ရင်ထဲမှာ မိဘအနေနဲ့ ပူနေပြီ။ ပိုဆိုးသွားပြီပေါ့ဗျာ။

ဘီဘီစီ။ ။ နောက်ပိုင်း ဒီတစ်လ နှစ်လ ကြာလာတဲ့အချိန်မှာရော ဒီဆေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တရားဝင်ပေါ့၊ ဖြစ်ဖြစ်ချင်းညမှာကတည်းက ကာကွယ်ဆေးတွေလည်း သောက်ရတယ်လို့ နားလည်ထားတယ်။ ဒီဆေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ တခြားထပ်ဆင့် follow up ဆောင်ရွက်တဲ့ဟာမျိုး ဘာတွေရှိလဲ။

ဖခင်။ ။ ဆေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ဟာကတော့ ဖြစ်ဖြစ်ချင်းညမှာပဲ ကာကွယ်ဆေးသောက်ရတယ်။ ကာကွယ်ဆေးထိုးရတယ်။ နောက် HIV ကာကွယ်ဆေးကို သူက ၂၈ ရက်သောက်ရတယ်။ တစ်ရက်ကို မနက် ၂ လုံး၊ ညနေ ၂ လုံး။ အဲဒီကာလကတော့ တော်တော်ဆိုးဆိုးခံရတဲ့ကာလပေါ့။ ဒုက္ခတော်တော်ရောက်ခဲ့တယ်၊ ဒီဆေးက အရမ်းပြင်းတယ်လေ။ လူကြီးတောင် တော်တော် သောက်ရတာလေ။ အဲဒီကာလတော့ တော်တော်ဒုက္ခရောက်ခဲ့တာပေါ့။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒီအချိန်မှာရော ဆရာဝန်ကြီးဘက်က တစ်ခုခု အသိထပ်ပေးတာမျိုး ရှိလား။

ဖခင်။ ။ အဲလို မျိုးတော့မရှိဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ နှီးနှောတိုင်ပင်တဲ့ counselling ဆိုတာ အဲဒါမျိုးတွေကို လွှဲပေးဖို့ ဘာတွေ ဆွေးနွေးကြလဲ။

ဖခင်။ ။ နှီးနှောတိုင်ပင်တာ ဆေးမတိုက်ခင်က ခေါ်ပြောတယ်။ ခေါ်ပြီးတော့ ဆွေးနွေးတယ်၊ မိဘတွေကို။ သူတို့ သဘောနဲ့ သူတို့ တိုက်လို့မရဘူး။ မိဘတွေဆီက ခွင့်ပြုချက်ယူရတယ်။ ဆိုတော့ကာ ဒါကို မတိုက်ပဲ ထားလိုက်ရင် သွေးထွက်သွာတယ်၊ မိန်းမကိုယ်မှာ၊ ထိုးသွင်းရာ ရှိတယ်။ အစရှိသဖြင့်။ ပိုးရှိတဲ့သူဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် ကလေးဘဝ တစ်လျှောက်မှာ ဒုက္ခရောက်မယ်။ ဆေး side effect ရှိပင်ရှိသော်ငြားလည်း ဆေးတိုက်သင့်တယ်ပေါ့။ မဘာတွေ ဆုံးဖြတ်ရမှာဆိုတော့လေ၊ ကျွန်တော်တို့ကလည်း နောက်ဆုံးတော့ တိုက်ရမှာပေါ့။

ဘီဘီစီ။ ။ ဖြစ်စဉ်အတွက် ကလေး စိတ်ဒဏ်ရာမရအောင် သူတို့ ထပ်ဆင့်ပြီးတော့ လမ်းညွှန်တာ၊ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့တိုင်ပင်ဖို့ပြောတာမျိုးရှိလား။

ဖခင်။ ။ လိုအပ်ရင်တော့ Child Psychologist (ကလေး စိတ်ပညာ ဆိုင်ရာ ဆရာဝန်) တွေနဲ့ ပြဖို့တော့ ညွှန်ကြားတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကလည်း ပြတော့ ပြမယ်။ ကိုယ့်ဒေသ မဟုတ်တော့လည်း သေချာ ဟိုဟာမဖြစ်ဘူးလေ။ ကလေးကလည်း ဆေးသောက်ရမယ့် အချိန်ပဲ ဒုက္ခရောက်တာ။ ဆေးသောက်ပြီးရင်တော့ သူက သာမန်ပဲဆိုတော့။ မပြဖြစ်သေးတာပါ။ ပြဖို့တော့ အစီအစဉ် ရှိပါတယ်။ သူရဲ့မသိစိတ် အတွင်းစိတ်မှာ ကျန်ခဲ့တာစိုးလို့လေ။ ဒီအဖြစ်အပျက်ကြီးကို။

ဘီဘီစီ။ ။ အခုလိုအနေအထားပေါ့လေ။ အမှုက ကြာလာတယ်။ အခုတော့ တရာရုံးရောက်သွားပြီ။ အဲဒီမတိုင်ခင်မှာလည်း လူထုရဲ့ ပူပေါင်းပါဝင်မှုပေါ့လေ။ သူတို့က တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဆန္ဒ ထုတ်ဖော်ကြတာတွေ ရှိတယ်။ အွန်လိုင်းရော ပြင်ပမှာရော။ အဲဒါကို ကိုယ်က ဖခင်တစ်ယောက် အနေနဲ့ ဘယ်လိုမျိုးသဘောထားလဲ။ ဘာတွေ ပြောချင်လဲ။

ဖခင်။ ။ ပထမတော့ ဒီအဖြစ်အပျက်ကြီးကို ကျွန်တော်တို့ မိသားစုထဲပဲလေ။ လွန်ရော ကျွံရော ဆွေမျိုးသားချင်းလောက်ပဲ သိကြတယ်။ ဒီဟာကြီးကို အမှုမှန်ပေါ်ချင်စိတ်ပဲ ရှိတယ်။ အခု လူထုအားလုံးက ဝိုင်းဝန်းပြီးတော့ အမှန်တရားကို တောင်းဆိုလာတာပေါ့လေ။ သူတို့တောင်းဆိုတာက သူတို့က သမီးလေးကို မြင်ဖူးတာမဟုတ်ဘူး။ တွေ့လည်း တွေ့ဖူးတာမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ ကလေးလေးအတွက် အမှန်တရားကို သူတို့ တောင်းဆိုတာလေ။ ဒီအမှန်တရားကို ကျွန်တော်တို့ လူကြီးတွေ ရှာပေးရမယ်။ ဒီသမိုင်းမှာ။ ရှာကိုရှာပေးရတော့မယ်။ အဲ့အတွက်ကို ကိုယ့်အသိစိတ်နဲ့ကိုယ် တောင်းဆိုကြတာ။ ကျွန်တော်တို့မိဘတွေအနေနဲ့ကတော့ အတိုင်းမသိပေါ့လေ။ အားလည်းရှိပါတယ်။ ဒီအတွက်။ ကျေးဇူးတင်တယ်လို့တောင် ပြောဖို့မက ပါဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ ဝိုင်းဝန်းကြတာက မိဘအတွက် အားအင်အပြင် အမှုမှန် ပေါ်ပေါက်ရေးအတွက် ဘယ်လောက် အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်လဲ။

ဖခင်။ ။ အထောက်အကူဖြစ်နိုင်ပါတယ်ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်တည်းထက်စာရင် လူအများက အမှန်တရားကို လိုချင်နေတာလေ။ အမှန်တရားကရှိတော့ရှိတယ် နောက်ကျတတ်တယ် ဆိုသလိုပေါ့။ တချိန်ချိန်တော့ ရောက်လာမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ဒါ စောင့်ရမှာပဲလေ။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲတော့ ဒီဖြစ်စဉ် ဖြစ်သွားပြီးတော့ လူထုရဲ့အားရခဲ့တယ်ပေါ့။ ကိုယ်စပြီးတော့ ကိုယ့်ရင်သွေးကလေးငယ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာနဲ့ အပ်ခဲ့တဲ့ ကျောင်းဘက်ကရော ဒီဖြစ်စဉ်အပြီးမှာ ကာယကံရှင် မိဘတွေကို လူချင်း တွေ့တာ၊ ရှင်းပြတာ၊ တောင်းပန်တာမျိုးတွေ ဘယ်နှကြိမ် ရှိခဲ့လဲ။

ဖခင်။ ။ အဲဒါ သေချာကွဲကွဲပြားပြားပြောပြမယ်။ ၁၇ ရက်မှာ ကျောင်းကို သွားတယ်။ ကျောင်းကို သွားတယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့က ဒီကျောင်းမှာ ကလေးလေး အပ်ထားတယ်။ ကလေးကလည်း ကျောင်းလို့ပြောတယ်။ မိဘကလည်း ဖယ်ရီကြိုပြီးချင်း တိုက်ပေါ်ရောက်တော့ ဘယ်သူမှလည်း အထိအတွေ့မရှိတော့ ကျောင်းကိုသွားကြတယ်ပေါ့။ ၁၇ ရက်နေ့။ သွားတော့။ အမှန်သွားတာ ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့က သမီးလေးကို ကျောင်းစအပ်ကတည်းက သမီးလေးအခန်းမှာ စီစီတီဗီ တပ်ထားတယ်။ ဆရာမတွေ လုံလုံလောက်လောက် ထားတယ်။ အတန်းကြီးတွေနဲ့ တွဲမထားဘူး။ အဲလိုမျိုးကြောင့် အပ်ခဲ့တာလေ။ အပ်ခဲ့တော့ ဆေးရုံက ပြောသော်ငြားလည်း ဒီလောက်အထိ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်သေးဘူး။ စီစီတီဗီကြည့်ရင် ရှင်းသွားလိမ့်မယ် လို့ ယူဆထားတယ်။ အဲဒါကြောင့် ကျောင်းကိုသွားတာ၊ ကျောင်းကို စွပ်စွဲဖို့သွားတာမဟုတ်ဘူး။ စီစီတီဗီသွားကြည့်တာ။ ရောက်လည်း ရောက်ရော သမီးနေတဲ့ အခန်းမှာ စီစီတီဗီ မရှိဘူးတဲ့။ မတပ်ရသေးဘူး။ အရင်တုန်းက တပ်ထားတယ်တဲ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လလောက်ကမှ အဲဒီအခန်းကို ပြောင်းတာပေါ့နော်။ စီစီတီဗီ မတပ်ရသေးတာ။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်လလောက်က စီစီတီဗီ ရှိတဲ့ အခန်းကနေ စီစီတီဗီမရှိတဲ့ အခန်းကို ပြောင်းတာ ကျွန်တော်တို့ မသိခဲ့ဘူး။ အကြောင်းလည်း မကြားခဲ့ဘူး။

အဲနေ့က တစ်ကြိမ်တွေ့တယ်။ ကျောင်းနဲ့။ ကျောင်းက တာဝန်ရှိသူနဲ့ တစ်ကြိမ်တွေ့တယ်။ သူတို့ အဲဒီတုန်းကတော့ သမီးတို့ စာသင်ကျောင်းမှာ တခြားတက်တဲ့ ကလေးတွေကို သူလိုက်ပြ ပေးတယ်။ နောက်တစ်ခါ ၁၂ ရက် ၊ ၆ လပိုင်းမှာ တစ်ခေါက် စီအိုင်ဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ကို စောစောကပြောတဲ့ သမီးလေးကို ဆရာမနှင်းနုနဲ့ မေးခိုင်းတဲ့နေ့ပေါ့။ အဲဒီနေ့ ညနေပိုင်းမှာ စီအိုင်ဒီက တာဝန်ရှိတဲ့သူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို အဲဒီကျောင်းကို ခေါ်သွားတယ်ဗျ။ ခေါ်သွားပြီးတော့ အခန်းတွေ လိုက်ပြတယ်။ အပေါ်ထပ်မှာ လူနေတဲ့ အခန်းတွေရယ်။ နောက်ဖေးမှာ အခန်းတွေရယ် လိုက်ပြတယ်။ လိုက်ပြတော့ ကျောင်းက တာဝန်ရှိသူတွေနဲ့ တစ်ခေါက် တွေ့တယ်။ ခုနက ပြောသလိုမျိုး တောင်းပန်တာတို့ ဘာမှတော့မရှိပါဘူး။ လူချင်းတွေ့တာ အဲဒီ နှစ်ကြိမ်ပဲရှိတယ်။ ကျန်တဲ့ဟာတော့ မရှိပါဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ အခင်းဖြစ်တယ်လို့ ယူဆနိုင်စရာရှိတဲ့ အခန်းထဲကို လိုက်ပြတဲ့အချိန်မှာရော သူတို့ တစ်ခုခုရှင်းပြ သလား၊ ဒီနေရာမှာတော့ ဆရာမရှိတယ်၊ ဒီနေရာမှာတော့ ကလေးအိပ်တယ် စသဖြင့် သူတို့က ဘယ်လိုရှင်းပြလဲ။

ဖခင်။ ။ ကွန်တော်လည်း မသိဘူးဗျ၊ ဘယ်လိုသဘောနဲ့ ခေါ်သွားလဲ မသိဘူး။ စီအိုင်ဒီက တာဝန်ရှိတဲ့သူက။ ကျွန်တော် သိပြီးသားဆိုလည်း ခေါ်သွားတယ်။ ပိုသိရတာဆိုပြီး ခေါ်သွားတာပေါ့။ သူတို့စိတ်ထဲမှာ ဘာအစီအစဉ်ရှိလဲ မသိဘူးပေါ့။ အပေါ်ထပ်တော့ မရောက်ဖူးဘူး။ အဲဒါ ဟုတ်ပါတယ်။ အပေါ်ထပ်တွေဘာတွေ လိုက်ပြတယ်။ အပေါ်ထပ်မှာ ဆရာမ အပျိုတွေ နေတာ။ နောက်ဖေးခန်းမှာ၊ အိမ်သာ၊ ရေချိုးခန်း၊ အဲဒီမျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ အခန်းလွတ်ပေါ့။ဘေးမှာ ဖော်ရိန်နာ သားအမိနှစ်ယောက် နေနေကြတယ်။ အမျိုးသမီးပါပဲ။ အဲဒါတွေ လိုက်ပြတယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒီအချိန်မှာရော ပထမဆုံး ၁၇ ရက်တွေ့ခဲ့တာနဲ့ ကွာခြားချက်တွေ ရှိနေလား။

ဖခင်။ ။ ၁၇ ရက်တွေ့ခဲ့တာတော့။ ကြီးကြီးမားမားတော့ မရှိဘူးဗျ။ ကွဲခြားချက် ရှိတယ်မရှိဘူး ပြောဖို့မလွယ်ဘူး။ ၁၇ ရက်နေ့က ပြာယာခတ်နေတဲ့ အချိန် ဒီအခန်းက ဘယ်လိုဘာညာ သေသေချာချာ မှတ်မထားဘူး။ ဓာတ်ပုံတွေ ဘာတွေ ရိုက်မထားဘူး။ ဒီလိုပဲ ကြည့်ခဲ့တာကိုး။ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့်တော့ တူပါတယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒီတော့ ကလေးရှိနေတယ်လို့ သူတို့က အာမခံတယ်ပေါ့လေ။ ကလေးက အိပ်နေတဲ့နေရာမှာ ရှိနေတယ်။ တစ်ချိန်လုံး ဘယ်နေရာမှာရှိတယ် အဲဒါမျိုးတွေ ပြောလား။

ဖခင်။ ။ အဲလိုမျိုး အာမခံတာတော့ မရှိဘူး။ အဲလိုတော့ မပြောဘူး။ အဲလို အာမခံတာ အင်တာဗျူးတွေ ပါလာမှသာ သိတာ။ ကိုပညာကတော့ စိတ်မကောင်းဘူး ဆိုတာတော့ ပြောပါတယ်။ ကလေးအတွက် စိတ်မကောင်းဘူးပေါ့။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲတော့ ၁၇ ရက်မှာ ကလေးလည်း ပါလား။

ဖခင်။ ။ ပါတယ်။ ပါတယ်ဆိုတာ ကလေးက အမေရော ပါတာကိုး။

ဘီဘီစီ။ ။ ဆရာမ နှင်းနုရောပါလား။

ဖခင်။ ။ နှင်းနုလည်း ပါတယ်လေ။ နှင်းနုလည်း စီအိုင်ဒီမှာ မေးပြီးတော့ ခေါ်လာတာကိုး။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒီအချိန်မှာရောက ကလေးက တစ်စုံတစ်ခု ထူးခြားမှု ပြတာရှိလား။ သူမှတ်မိတာမျိုး ပြတာရှိလား။ ဒီနေရာမှာ သူဖြစ်ခဲ့တာ အဲဒါမျိုး ပြတာရှိလား။

ဖခင်။ ။ မပြဘူး။ သမီးက သူဆော့တဲ့ အခန်းထဲပဲ တန်းဝင်သွားတယ်။ သူနေတဲ့ အခန်းထဲပဲ ဆော့ဖို့ ပြုဖို့ သွားတယ်။ ထူးခြားမှုတော့ မပြဘူး။ အဲမှာတောင်မှ တီချယ်နှင်းနုနဲ့ အတူတူ သွားပြီးတော့ စကားပြောနေသေးတယ်။ ကျွန်တော့် အမျိုးသမီးလက်ကနေ လွတ်သွားပြီးတော့ ကျွန်တော့် အမျိုးသမီး ကလည်း စိတ်ပူတော့ လိုက်သွားတာပေါ့။ တခြားမဟုတ်ပါဘူး။ ကလေးကို မာန်မှာ ပြုမှာစိုးလို့။ ဟန့်မှာစိုးလို့။ မေးတော့ အဲဒါ သူက ကလေးကို ပုံဆွဲတန်းဆော့ရအောင်လို့ ပြောနေတာတဲ့။ ကလေးကလည်း အဲဒီမှာ ငုတ်တုတ်လေးထိုင်နေတယ်။ အဲဒါနဲ့ ကလေးကိုဒီအတိုင်းပဲ ပြန်ခေါ်လာခဲ့တယ်။ ဘာမှ မပြောဘူး။ ကလေးကလည်း သူ့ခမျာလည်း ပြောရပေါင်းလည်း များနေပါပြီ။ ကျွန်တော်လည်း တော်ရုံတန်ရုံ မမေးချင်ပါဘူး။ သူ့အသိ ဉာဏ် လေးနဲ့သူ ဒီအတိုင်းပဲနေစေချင်တယ်.. ကျွန်တော်ကတော့။

ဘီဘီစီ။ ။ ဒီအခန်းသစ်ပြောင်းခဲ့တာလည်း မိဘကို အသိမပေးဘူး၊ အခန်းထဲမှာ စီစီတီဗီ မရှိတာလည်း မသိခဲ့ဘူး။ အခု ဒါ သိရပါပြီ။ အခန်းသစ်ကို လှမ်းမြင်ရတဲ့ စီစီတီဗီ ပြတ်တောက်တာကိုရော ကျောင်းဘက်က မိဘကို ဘယ်လိုရှင်းပြလဲ။

ဖခင်။ ။ ကျွန်တော်တို့နဲ့ သူတို့က တိုက်ရိုက်ကို စကား မပြောတော့တာလေ။ သူတို့က ရဲစခန်းက မေးတော့ ဟိုက ဒေါင်းလုတ်ဆွဲပေးတာ ရဲစခန်းက ယူလာတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လေ့လာချင်တယ်ဆိုရင် အဲဒီမှာကြည့်။ ဒါပဲ တိုက်ရိုက်ကို စကားမပြောတော့တာ။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ မေးရမယ့် အလုပ်မဟုတ်ဘူး။ ရဲစခန်းရဲ့ မေးရမယ့် အလုပ်။ ဘာကြောင့် ဘယ်လို ပြတ်တယ်ဆိုတာ၊ ဒါ ရဲက စစ်ဆေးရမယ့် အလုပ်၊ ကျွန်တော်တို့က တိုက်ရိုက် စစ်ဆေးလို့ မရဘူးလေ။

ဘီဘီစီ။ ။ စီစီတီဗီကို ဘယ်လောက်အတိုင်းအတာအထိ ကြည့်ခဲ့ရလဲ။ ပြည့်ပြည်ဝဝ ကြည့်ခဲ့ရတယ်လို့ ပြောလို့ရလား။

ဖခင်။ ။ စီအိုင်ဒီရောက်တော့ သုံးကြိမ်လောက် ထပ်ပြတ်သေးတယ်။ အနည်းဆုံးအချိန်သည် ငါးမိနစ်လောက်ရှိတယ်။ နောက်ဆုံး စီအိုင်ဒီကို ကျွန်တော့်ကို ခေါ်တဲ့နေ့က အခြေအနေပေါ့။ အဲဒီနောက်ပိုင်းတော့ ထပ်ရချင်ရမယ်။ ကျွန်တော်နောက်ဆုံးသိရတဲ့ အခြေအနေက အဲဒါပဲ သုံးကြိမ် ပြတ်သေးတယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမှာတော့ စီစီတီဗီ ပြန်ရတယ်ဆိုတော့ သဘောမျိုးနားလည်လိုက်တယ်။ အဲဒါကို မိသားစုကို ထပ်ခေါ်ပြတာမျိုး ရှိလား။

ဖခင်။ ။ ခေါ်ပြတာ မရှိတော့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကို ခေါ်ပြတယ်ဆိုတာလည်း ထွက်ဆိုချက် ယူစရာရှိရင်း ကြုံလို့ ခေါ်ပြတာ။ တကူးတကတော့ ခေါ်ပြတာမဟုတ်ဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ အမှုစဖြစ်ကတည်းက အမှုဖွင့်တာ အပြင် သက်ဆိုင်ရာ အုပ်ချုပ်ရေးဘက်က အဆင့်ဆင့် လှမ်းပြီး အကြောင်းကြားတာ၊ အသိပေးတာ၊ အကူအညီတောင်းခံတာမျိုးတွေ ဘာတွေလုပ်ဖူးပါလဲ။

ဖခင်။ ။ နိုင်ငံတော်သမ္မတကြီးတို့၊ လွှတ်တော်ထဲက အမျိုးသမီးနဲ့ ကလေးသူငယ် အခွင့်အရေးဆိုင်ရာ ကော်မတီတို့ နောက်ဝန်ကြီးဌာနတွေတို့ တချို့ကို အသနားခံစာ သဘောမျိုး၊ တိုင်စာ သဘောမျိုး ပို့ဖူးပါတယ်။ တချို့ဌာနတွေတော့ ပြန်ကျလာပါတယ်။ ဒီအမှုကိုစောင့်ကြည့်ပြီးတော့ ဆောင်ရွက် နေတယ်။ တရားဥပဒေနဲ့ အညီဖြစ်အောင် စောင့်ကြည့်နေတဲ့ အကြောင်းပေါ့။ အဲလိုမျိုးစာတွေ ရောက်လာပါတယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒီမှာ လူ့အခွင့်အရေး ကော်မရှင်တို့၊ အဂတိ တိုက်ဖျက်ရေး တို့ရောပါလား။

ဖခင်။ ။ ပါတယ်ခင်ဗျ။ အဂတိ တိုက်ဖျက်ရေးကတော့ အခုချိန်ထိတော့ ပြန်စာ မလာသေးဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ လူ့အခွင့်အရေး ကော်မရှင်ကရော အကြောင်းပြန်ကြားတာ ရှိလား။

ဖခင်။ ။ ရှိပါတယ်။ လူ့အခွင့်အရေး ကော်မရှင်က ကျွန်တော်တို့ ရေးတဲ့ စာပေါ်မူတည်ပြီး သက်ဆိုင်ရာ ဌာနတွေကို လိုအပ်သလို ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်း အကြောင်းပြန်ထားပါတယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ သမ္မတကြီးကို အဆင့်အမြင့်ဆုံး အနေနဲ့တင်တဲ့အခါ သမ္မတကြီးက တစ်စုံတစ်ရာ အရေးယူဆောင်ရွက်ပေးတာမျိုးရော ဘာရှိလဲ။

ဖခင်။ ။ သမ္မတကြီးဘက်ကလည်း အဲလိုပေါ့လေ ဒီအမှုကို တရားဥပဒေနဲ့အညီ ဆောင်ရွက်ဖို့ကို လိုအပ်သလို ဆက်လက် စိစစ်ဆောင်ရွက်သွားမယ်လို့ အဲဒါမျိုး စာပြန်ရောက်လာတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကိုလည်း နေပြည်တော်ကောင်စီမှာ ကျွန်တော်တို့ တိုင်တဲ့ တိုင်စာပေါ်မူတည်ပြီး ထွက်ဆိုချက် တောင်းပြီးတော့ အတည်ပြုတယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒါက သီးသန့် ကော်မတီ သဘောမျိုးခေါ်လိုက်တာလား။ ဘယ်လိုမျိုးခေါ်တာလဲ။

ဖခင်။ ။ တခြားဌာနတွေလည်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုကိုခေါ်ပြီး ထွက်ဆိုချက် ယူတယ်။ တိုင်စာကို အတည်ပြုတဲ့ သဘောပါပဲ။ ပြန်တင်ပေးရမယ်ပြောတယ်။ သူတို့ အဖွဲ့အစည်းသည် အမှုလိုက်တာမဟုတ်ဘူး။ စီအိုင်ဒီက လိုက်လိမ့်မယ်။ သူတို့က စိစစ်ပြီးတော့ ပြန်တင်ပေးမယ်ပြောတယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒါက အထူးကော်မတီလို ဖွဲ့ပေးလိုက်တာလား။ ဘယ်လို နားလည်လိုက်လဲဗျ။

ဖခင်။ ။ အသေးစိတ်တော့ မသိဘူး။ ၁၄ ရက်၊ ၆ လ အဲဒီနေ့က ခေါ်ပြီးတော့ နေပြည်တော် တိုင်းကြီးကြပ်ရေးမှူးရုံးမှာ ခေါ်ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုနဲ့ တခြား ဌာနဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းတွေ အကုန်ပါတယ်။ ဒီဟာကို ခေါ်မေးတယ်။ မေးပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ထွက်ဆိုချက်တွေ ပြန်ပေးရတယ်။ အဲဒါတွေ သူတို့ ပြန်တင်ပေးရတယ်။ သမ္မတဆီကို။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒါပြီးတော့ သူတို့ဘက်က အရေးယူ ဆောင်ရွက်မှုမျိုး၊ ဆက်သွယ်လာမှုမျိုး ဘာများရှိလဲ။

ဖခင်။ ။ အဲလိုတော့ မရှိပါဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ ဒီအမှု အမှန်အတိုင်းဖြစ်မယ်လို့ မိဘတစ်ယောက်အနေနဲ့ ယုံကြည်ထားလား။ ဘယ်လောက်ယုံကြည်မှု ရှိလဲ။

ဖခင်။ ။ အမှုဆိုတာထက် ကျွန်တော့်သမီးလေးအတွက် အမှန်တရားသည် ပေါ်လာမယ်လို့တော့ ယုံကြည်တယ်။ အဲဒီယုံကြည်မှုကို ကျွန်တော်ဘယ်တော့မှ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်လောက်ကြာကြာ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့လေ၊ ဒီကလေးငယ်လေး အပေါ် ကျူးလွန်သွားတယ် ဆိုတဲ့ပြစ်မှုကလေ၊ ကလေးငယ်လေး ဆိုတာ အင်မတန်ဖြူစင်ပါတယ်။ အမှန်တရားဆိုတာ မနေဘူးလိုပတော့ ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒီတော့ ဘယ်လောက်ပဲ လိမ်လိမ် ဘယ်လောက်ပဲ ကွေ့ကွေ့ပတ်ပတ် တစ်ချိန်ချိန်တော့ အမှန်တရားဆိုတာ ပေါ်လာမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒီအတွက်ဆိုရင် လက်ရှိရှိနေတာတွေ အပြင် အထောက်အထားအသစ်တွေ ရလာဖို့ရော ဆက်ပြီး မျှော်လင့်ထားသေးလား။

ဖခင်။ ။ အရမ်းကြီး မျှော်လင့်တော့ မမျှော်လင့်ချင်ဘူး။ အဲဒါကြီးကတော့။ တရားကို နတ်စောင့်တယ် ဆိုတာမျိုးပေါ့၊ တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်လာမှာပေါ့။ အရမ်းကြီးတော့ တိတိကျကျ ချက်နဲ့လက်နဲ့ မျှော်လင့်စရာတော့ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ သိပ်တော့မရှိဘူး။ အခုအချိန်အထိ ကြာနေတာကိုက မဟုတ်တာလေ။

ဘီဘီစီ။ ။ ဒီအမှုကို အစအဆုံးသိနေတဲ့ ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မကျေလည်တဲ့ မေးခွန်းတွေရှိလား။

ဖခင်။ ။ မကျေလည်တဲ့ မေးခွန်းဆိုတာ သမီးလေးအမှုက ရိုးရိုးလေးနဲ့ ရှုပ်နေတာလေ။ ရှုပ်နေတယ်ဆိုတဲ့ စကားအရတော့ မရိုးသားမှု ပါနေလို့ပေါ့။ ပြောကြမယ်ဆိုရင် လူ ၁၀ ယောက်၊ နေရာ ၃ နေရာပဲ ရှိတာ။ အဲဒီ လူ ၁၀ ယောက်က ကျူးလွန်တယ်လို့ ပြောတာမဟုတ်ဘူး။ လူ ၁၀ ယောက်သည် အနီးစပ်ဆုံး သိရမယ်။ မသိလို့ မရဘူး။ သမီးလေးက သေသွားတာမှ မဟုတ်တာ။ ကျူးလွန်တဲ့သူက ခေါ်သွားပြီးတော့ သတ်ပစ်လိုက်ရင်တော့ မသိဘူးပေါ့။ သမီးလေးက ပြန်လာတာပဲ။ ဆိုတဲ့အခါကျတော့ ဒီ ဖြစ်စဉ်ကြီး ဖြစ်တာကို အနီးကပ်ဆုံး လူတစ်ယောက်ယောက်တော့ သိရမယ်။ မသိဘူးဆို လိမ်တာ။ မသိဘူး မသိဘူး မသိဘူး မသိဘူး မဖြေဘူး မသိဘူး ဖြစ်နေတာကိုက မဟုတ်သေးတာ။ ကျွန်တော်တော့ အဲလိုပဲ ယူဆတယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ ဒီအမှုမှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ထဲမှာ စီစီတီဗီ ကိစ္စရယ်၊ နောက်တစ်ခု ဒီအန်အေ ကိစ္စရယ် အဲဒီအပေါ်မှာရော မိဘ အနေနဲ့ ဘယ်လိုမေးခွန်းတွေ ထွက်လာလဲ။

ဖခင်။ ။ စီစီတီဗီကတော့ ထားတော့။ ကျွန်တော်တို့လည်း စီစီတီဗီ ဆိုတဲ့ သဘောတော့ လက်လှမ်းမီသေးတယ်။ ဒါက လုံခြုံရေး ကင်မရာပေါ့။ လုံခြုံရေး ကင်မရာဆိုတာ လုံခြုံရေးအတွက် တပ်ထားတဲ့ ကင်မရာ။ ထူးခြားမှု ပြန်ကြည့်လို့ရတဲ့ ကင်မရာ။ ဒီအန်အေ။ ဒီအန်အေကိစ္စက ကျွန်တော်တို့က အကျွမ်းတဝင်ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့တွေ့တယ် ပြောလည်း တွေ့တယ်ပေ့ါ။ မတွေ့ဘူးပြောလည်း မတွေ့ဘူး။ ပြစမ်းပါဦး ဘယ်နားတွေ့တယ် ယူကြည့်လို့ရတဲ့ဟာမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ မပြောနိုင်ဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ စိတ်ထဲမှာ ရှင်းလင်းဖို့ ဆိုရင်ရော မိဘတစ်ယောက်အနေနဲ့ သိရမယ့်တာဝန် ဒီအန်အေက အခိုင်မာဆုံး သက်သေလို့ ပြောလို့မရနိုင်ဘူးလားဗျ။

ဖခင်။ ။ ဒါတွေက ဒီအန်အေတို့ စီစီတီဗီတို့ ဆိုတာ ဒါတွေက အထောက်အကူပြုပေါ့။ အားကောင်းလာအောင် အထောက်အကူပြုလို့ရတာပဲရှိတယ်။ ဒါကြီးကို သေသေချာချာကြီး ဒါကြီးတစ်ခုနဲ့ ဒါလို့ ပြောလို့မရဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ ဒီဟာက ဘေးနားကနေ အထောက်အကူပြုတဲ့ ပစ္စည်းပေါ့။ သက်သေတစ်ခုပေါ့။ အဲလိုပဲ ။ ဒါဘယ်လောက်ထိ အားကောင်းလဲ၊ ဘယ်လောက်ထိတွေ့လဲ၊ ဘယ်လောက်ထိ ရလဲ ဆိုတာတော့ ပညာရှင်တွေပဲ နားလည်မှာပေါ့။

ဘီဘီစီ။ ။ ဒီအန်အေစစ်တာ အစ်ကိုတို့ဘက်မှာ ဘယ်သူတွေ ရှိလဲ။

ဖခင်။ ။ ကျွန်တော်သိသလောက် ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်အမျိုးသမီးကို ခေါ်စစ်တဲ့နေ့ကတော့ ကျွန်တော်တို့ တိုက်အောက်က ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို စစ်တယ်။ တခြားလူတွေတော့ စစ်မစစ်တော့ မသိဘူး။ စစ်တော့စစ်မှာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီကောင်လေးကလည်း ငယ်လည်းငယ်တာကိုး။ ဆယ်တန်းဆိုတော့။ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ ရုံးဝန်ထမ်းတွေဆိုတော့ မနက်သွား၊ ညနေပြန်တာပေါ့။ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ပြန်ရောက် တံခါးပိတ်နေကြနေတဲ့သူတွေ ဆိုတော့ သူတို့တော့ ခေါ်မေးတာ မြန်းတာ ရှိမယ်ထင်တယ်။ စစ်မစစ်တော့ သိပ်မသိဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲဒါကို တိုက်ပြီးစစ်မယ်ဆိုရင် သူတို့ဆီမှာ အထောက်အထားတွေ၊ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမှာ အဲဒီကိစ္စ မရှင်းလင်းလိုက်ဘူးပေါ့လေ။ သူတို့ဘက်မှာ တိုက်စစ်စရာရော ခိုင်ခိုင်မာမာ ရှိတယ်လို့ မိဘတွေကို ပြောထားတာရှိလား။

ဖခင်။ ။ ကျွန်တော်တို့တော့ တရားဝင်ပြောထားတာမရှိဘူး။ သူတို့မှာ တစ်ခုခု ရှိလို့နေမှာပေါ့။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲတော့ တစ်ခုခုရှိလို့သာ ကျန်တဲ့သူတွေကို ဒီအန်အေ လိုက်ယူတယ်ပေါ့လေ။အဲလို မိဘကနားလည်တယ်ပေါ့.

ဖခင်။ ။ အဲလို အကြမ်းဖျင်းယူဆလို့ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ပါ ယူသွားတာကိုး။

ဘီဘီစီ။ ။ အဲတော့ ဒီအန်အေ တူတဲ့ လူ ရှိတယ်၊ မရှိဘူး အကြောင်းကြာတာမျိုး၊ ဥပမာ စွပ်စွဲခံရတဲ့သူတွေထဲကပေါ့လေ။

ဖခင်။ ။ အဲလိုတော့ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဧရာဝတီမှာတော့ ဖတ်လိုက်ရတယ်။

ဘီဘီစီ။ ။ ဒီအန်အေကို ဘောင်းဘီကနေ တွေ့တယ်ဆိုတာမျိုး ပြောလား။

ဖခင်။ ။ မသိဘူးဗျ၊ တရားဝင်တော့ ဘာမှ မပြောဘူး၊ အဲလိုမျိုးမပြောဘူး။

ဘီဘီစီ။ ။ ကလေးရဲ့အနာဂတ်ကို မိဘအနေနဲ့ ဘာတွေ စဉ်းစားထားလဲ။ သူ့ဘဝ လုံခြုံစိတ်ချစွာ ဆက်သွားဖို့ ဆိုရင်။ ကလေးမိဘအနေနဲ့ ဘာတွေ တောင်းဆိုချင်လဲ။ ဘာတွေ ပြောချင်လဲ။

ဖခင်။ ။ ကလေးအနာဂတ်အတွက်ကတော့ အများကြီး လုပ်ရဦးမှာပေါ့။ လောလောဆယ်တော့ အဲဒါစဉ်းစားဖို့ထက်ကို အမှန်တရားကို ရှာတဲ့လမ်းမှာတင် မပြီးသေးဘူး ဖြစ်နေတာတွေ၊ အဲဒါတွေ ပြီးမှ သမီးအတွက်ကို အရိပ်မဲ မစွန်းအောင်၊ နောက်သမီးကို အရွယ်ရောက်တဲ့အချိန်ကျရင် သမီးကို strong ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးရမယ်။ အခုတော့ အမှန်ကိုရှာရင်းနဲ့ အချိန်တွေကုန်ပြီးတော့။ နှစ်လလည်း ပြည့်သွားပြီ။

ဘီဘီစီ။ ။ လက်ရှိအလုပ်ပေါ့။ နှစ်ယောက်လုံးက အလုပ်လုပ်နေရတဲ့ သူတွေဆိုလည်း ဒီနှစ်လကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့လဲ။

ဖခင်။ ။ နှစ်ယောက်စလုံးက လစာမဲ့ ခွင့်တင်ထားတယ်ဗျာ။ ဖြတ်သန်းတာကတော့ ဒီလိုပါပဲဗျာ။ ဒီအမှန်တရား ရှာမတွေ့မချင်း အလုပ်လည်း ဝင်ဖြစ်မှာ မဟုတ်သေးဘူး။ ကျွန်တော်က ဒီကိစ္စကို အမှန်တရားရှာတွေ့ပြီဆိုတာနဲ့ လုံးလုံးမေ့လိုက်ရတော့မှာ။ မေ့ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း လိမ်ရမယ်။ ကလေးကိုလည်း ဒါကို မေ့ဖျောက်နိုင်အောင်၊ ကလေးအပေါ်ကို တတ်နိုင်သလောက် နည်းနိုင်သမျှ အနည်းဆုံး ကြိုးစားမယ်၊ သက်ရောက်မှု၊ အများကြီး ပြန်ကြိုးစားရဦးမယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒါတွေ မရောက်ခင် ကြားထဲမှာကို အမှန်တရားအတွက်ကို ရှာတာ နှစ်လ ကျော်သွားပြီ။ ခုနပြောသလိုပေါ့၊ ကျွန်တော်တို့ အုန်းလက်မြင်းနဲ့ စီးနေရသလိုပါပဲ။

Source_BBC

LEAVE A REPLY